De-voorbije-week...

De voorbije week…

Een weekje vakantie voor de mini-me’s… niet voor mij, maar toch had ik een aantal verlofdagen gepland. Zo was ik woensdag- en donderdagmiddag thuis en op vrijdag een volledige dag.

Een rustige week zonder een opgejaagd gevoel was welkom! En de extra tijd samen was ook goed meegenomen 🙂 .

De vrije middagen en dag vulden we in met spelletjes spelen, een filmpje kijken… ook werden er dozen gevuld (zo leuk om te doen!!).

Op het werk waren er een aantal teleurstellingen/ontgoochelingen… ik blog er later nog wel eens over. Ondertussen heb ik er mij bij neergelegd wat de toekomstige plannen zijn, maar het is jammer dat men het personeel op die manier behandeld en dan heb ik het niet alleen over mezelf maar ook over de andere collega’s.

In ieder geval deden de verlofdagen deugd en nu genieten van een fijn weekend, hopelijk eentje met veel zonneschijn!

4/40  –  #40dagenbloggen

Advertenties
De-voorbije-week...

De voorbije week…

Het was een alledaagse gewone werkweek met enkele verplichtingen. Zo gingen we nog ééns naar de bank om een aantal papieren in orde te brengen voor onze verhuis. Ik hoop dat alles nu in orde is… dat alle nodige papieren ingevuld zijn en dat overal onze handtekening staat waar ze moet staan. Een aankoop… het brengt nogal wat papieren met zich mee.

Maandag kwam het immokantoor langs om foto’s te nemen van het appartement om het terug te verhuren. Ook hadden ze een bord mee met al hun gegevens die we tijdelijk voor de venster geplaatst hebben, omdat het niet mogelijk was om het bord buiten te bevestigen. Een buurman heeft eens gebeld om te weten hoeveel huurgeld er zal gevraagd worden en in het immokantoor zeggen ze dat ze van niks weten, dat het een vergissing is (???). Rare toestanden!

Op vrijdag werd ik nog eens in Brussel verwacht voor een opleiding… hopelijk één van de laatste. Het treinreizen naar Brussel… ik zou het echt niet gewoon kunnen worden. Gelukkig viel de lesgever héél goed mee en hadden we een interactieve les, wat er ook voor zorgde dat de tijd net iets sneller ging.

Mijn weekend begon iets later dan normaal… een weekend zonder verplichtingen (geen voetbalwedstrijd – geen keepertraining)… een volledig vrij weekend die we zelf kunnen invullen… dat is even geleden, maar is zo welkom!!

Fijn weekend!

 

De-voorbije-week...

De voorbije week…

Iedere werkweek die begint denk ik: het weekend is alweer voorbij… en op vrijdag: het is alweer weekend. Het is niet te geloven hoe snel de tijd gaat.

Ook de afgelopen week ging razendsnel voorbij. Naar school, naar het werk, de voetbaltrainingen, tussendoor andere verplichtingen… altijd bezig!

Gelukkig is het op het werk rustig.  Door de vele veranderingen en herstructureringen moeten er mensen opgeleid worden en op rustige dagen verloopt dit beter dan als het echt druk zou zijn. De komende weken/maanden staat er veel te gebeuren. Antwoorden op de vragen hoe? en wat? hebben we niet gekregen, dus ik ben benieuwd wat er komen zal. Voor de zomer moet alles rond zijn… spannende tijden!

Vrijdag trokken we naar Gent centrum… eerst om iets te gaan eten in Pampas (een aanrader – echt lekker) en daarna naar het Lichtfestival. De hele toer hebben we niet gedaan, maar ik wou zeker de maan zien en die was echt wauw! De overige lichtspektakels die we gezien hebben, vonden we toch een beetje teleurstellend. Het is al de derde keer dat we gaan en het Lichtfestival van 2012 vonden wij tot nu toe het mooiste.

En zo sloten we onze werkweek af… helemaal klaar om aan het weekend te beginnen!

Fijn weekend!

De-voorbije-week...

Een drukke week…

Elke week opnieuw ben ik blij dat het vrijdag is… en dat was gisteren ook zo!

Op maandag en donderdag was er voetbaltraining… dat wil zeggen om 7u vertrekken naar school en rond 20u30 terug thuis. Op die dagen werk ik langer, om dan rechtstreeks naar de training te rijden. Naar huis komen heeft geen zin… door de drukte op de weg zou ik maar een half uurtje thuis zijn, om dan toch weer te moeten vertrekken om ze te gaan halen.

Dinsdag hoopte ik op een rustige avond… tot één van de mini-me’s vroeg om samen een powerpointpresentatie te maken die af moet zijn tegen donderdag. Hij wist dit al van voor het weekend… maar relax, we hebben nog tijd genoeg. Uiteindelijk ging het maken van de presentatie nog vlot zodat ik toch nog iets van een avond had.

En op woensdag werd ik verwacht in Brussel voor een cursus ‘Assertief Communiceren’. Ook zo’n dag… om 6u vertrekken en om 18u terug thuis. De cursus was heel interessant, maar op een gegeven moment was de lesgeefster de les aan het rekken en maar rekken… de les had al om 15u gedaan kunnen zijn, om 10 voor 4 had ze eindelijk de les afgerond. Gelukkig niet te lang moeten wachten op de trein… dan de bus… dat zijn toch echt lange dagen. Mensen die dit elke dag doen… chapeau! Niks voor mij!

De lange dagen, de slapeloze nachten, het vroeg opstaan,… die zorgen er toch voor dat ik mij momenteel niet zo tip top voel. De slapeloze nachten zorgen voor vermoeidheid, de buren zorgen voor stress (last vd maag)… gelukkig hebben we een exacte datum en uur gekregen van de notaris om onze akte te tekenen… 19 maart is onze dag! En daar kijken we samen zo naar uit!

De-voorbije-week...

Een bewogen weekje…

Maandag gaan we hier niet gauw vergeten! ’s Ochtends naar het werk vertrokken met de bus rond 6u10 (mijn normaal uur – hoe vroeger ik op het werk ben, hoe vroeger ik terug naar huis kan)  en toen was er nog niks aan de hand. Rond 8u begon het te sneeuwen… en het bleef maar sneeuwen. Allemaal mooi om te zien, maar echt geen weer om buiten te komen.
Toen we zagen dat de sneeuw bleef liggen besloten we om 14u te stoppen op het werk en samen met de bus naar huis te gaan. Zoetie was ’s ochtends nog met de fiets naar het werk gereden, maar terug naar huis fietsen was niet verantwoord.

En toen begon de ellende voor ons… 2 uren hebben we in de kou moeten wachten op de bus. Toen de bus er eindelijk was kon ons geluk niet op… eindelijk en nu recht naar huis! De eerste 10 minuten kon de bus op het gemakje overal door tot we op een bepaald punt kwamen en niet meer verder geraakten… gigantische file! Om het verhaal kort te houden… we hebben er 3,5 uur over gedaan om thuis te geraken met de bus. We zijn op het werk als eersten vertrokken en we waren als laatsten thuis. In ieder geval waren we blij dat we veilig thuis geraakt zijn, want voor de buschauffeur was rijden in dit weer een helse opdracht.

Nog maar net bekomen van een lange rit naar huis in de sneeuw, kregen we op dinsdag bezoek van vertegenwoordigers van Proximus. Onze gsm-abonnementen zijn bij Proximus, onze tv en internet zijn bij Telenet. Ze hebben ons zelf gebeld met de vraag of ze eens langs mochten komen en normaal gezien wimpel ik ze altijd af, maar deze keer dacht ik: oké, kom maar af.
En je kent het wel, van zodra ze er zijn beginnen ze hun verkooppraatje… en inderdaad ze hadden een interessant voorstel voor ons. Iets duurder bij Telenet, maar we kregen er meer voor in de plaats. Toen wij de vraag stelden of we die voordelen volgend jaar konden krijgen als we verhuizen, begonnen ze ambetant te doen. Wij hebben nu geen zin om die laatste maanden nog te veranderen, maar willen eerder veranderen op het moment van de verhuis en dat schoot in hun verkeerde keelgat. Blijven aandringen… want ja, mevrouw kende al de promoties uit haar hoofd en volgend jaar in maart zullen er geen promoties meer zijn (???).
Ook legden we uit dat er nog veel programma’s op onze digibox staan die we kwijt zouden zijn als we nu veranderen, maar we kregen 2 weken de tijd om alles te bekijken… ik heb gezegd dat ik daar de tijd niet voor heb de komende 2 weken om alles te bekijken. Dan begonnen ze: ja maar ja, als morgen de digibox kapot is, kan je ook niet meer kijken… ik heb geantwoord: dat is dan pech voor ons.
Op een gegeven moment stelde mevrouw zich recht en zei héél arrogant: ok dan, dan gaan we naar de volgende klant… het heeft geen zin om te blijven discuteren. In maart zullen we jullie nogmaals contacteren.
Toen ze weg waren, hadden wij echt zoiets van: wat was dat? Wij hebben alleen maar positieve ervaringen gehad met Proximus, maar dit ging er echt over. Volgend jaar in maart moeten ze ons niet meer contacteren, we zullen zelf naar een Proximus-winkel gaan en luisteren wat ze ons daar te bieden hebben en dan zien we nog wel, maar die 2 moeten niet meer bij ons komen.

Gelukkig verliep de rest van week rustiger en positiever. We zijn naar de bank geweest voor onze lening en daar werden we heel goed geholpen, als je minder moet betalen dan wat je voor ogen hebt, dan kan je alleen maar blij zijn 😉 .

Ook kregen we leuke post, de eerste kerstkaartjes en een leuk extraatje van Goed Gevoel. Het zijn toch de kleine dingen in het leven die een mens gelukkig maken 🙂 !

Fijn weekend!

De-voorbije-week...

De voorbije week…

Op het werk wordt het eindelijk iets drukker. Een minder drukke periode is altijd fijn om eens op adem te komen, zo worden de minder leuke werkjes ook eens opgelost, maar de laatste weken ‘moet’ ik trager en trager werken om mijn dag gevuld te krijgen. En dat vind ik echt niet leuk! Op een gegeven moment had ik zelfs niks meer van werk, maar echt niks. Ik heb graag genoeg werk om een volledige dag te kunnen doorwerken, dus laat het werk maar komen!

Her en der zag ik dat de Sint gepasseerd was, maar hier niet. Het is te zeggen, de mini-me’s wilden niks, het was niet nodig om naar de speelgoedwinkel te gaan. Tot ineens één van de mini-me’s een verlanglijstje had gemaakt. Uiteindelijk zal de Sint hier ook komen, met vertraging maar daarom niet minder leuk voor hen 🙂 .

We zaten deze week ook met een zieke in huis… een oorontsteking. Naar het schijnt kan dit heel pijnlijk zijn, maar de zieke was levendig en wel: gaan we een spelletje spelen? Gaan we pingpong spelen? Ofwel viel de pijn nog goed mee, ofwel heeft hij super-antibiotica gekregen van de dokter, in ieder geval werden er spelletjes gespeeld en werd er ook gepingpongd.

De-voorbije-week...

Brrr… koud!

 

De week is alweer voorbij gevlogen… het meer we het zeggen, hoe sneller dat de tijd gaat!

Een gewone week met werken… huishouden… tv-kijken… lezen… de gewone alledaagse dingen. En toch was het een fijne week. De gezondheid was iets minder… geen idee wat er gaande is, maar volgens mij zit er iets te broeden… hopelijk breekt het niet door.

Sinds zondag hebben onze onderbuurtjes een nieuw familielid… ons Lily! Zo’n lief en schattig beestje!

Ook viel de eerste sneeuw… gelukkig was ik op tijd thuis. Sneeuw is mooi om te zien, maar daar stopt mijn sneeuw-enthousiasme dan ook. Er in rijden vind ik verschrikkelijk, niks voor mij!

Vandaag wordt een drukke dag (en zo te zien buiten, een koude dag)… afscheid nemen van vriendin E haar papa en daarna vele boodschapjes die moeten gedaan worden. Gelukkig hebben we nog onze zondag… een dag dat niks moet, maar alles mag 😉 .

Fijn weekend!

De-voorbije-week...

Een ongewone vrijdag…

De werkweek zit er weer op! En net zoals de afgelopen weken is er wel altijd iets op het werk dat niet marcheert of anders moet en dat was deze week niet anders.
Sinds ik in september uit verlof gekomen ben, ondertussen 10 weken geleden, is er wel elke week iets dat ik anders moet doen. Het is ons al opgevallen dat de veranderingen altijd doorgegeven worden op een dinsdag… wellicht toevallig, maar ik hou mijn hart al vast voor volgende week dinsdag, zeker nu ik de nieuwe werkwijze net onder de knie heb! 😉

Ondanks sommige ergernissen op het werk was het al bij al een fijne week… zo zagen we het eerste seizoen van ‘Stranger Things’ op Netflix en zijn we beginnen kijken naar ’13 reason’s Why’. Op de gewone tv heb ik naar alle afleveringen van ‘La Forêt’ gekeken en ook naar afleveringen van ‘Tabula Rasa’… super om naar te kijken trouwens. Nooit gedacht van mezelf dat ik zo’n grote serie-kijker zou zijn!

Ook werd er gelezen, zowel in een boek als op de e-reader… enkel dat laatste bleek niet zo’n succes te zijn. Bij het aanzetten duurde het soms 10 minuten eer ik eindelijk kon beginnen lezen (vooral problemen bij het opnieuw openen van het boek). Zondag was ik het beu en ik moest en zou het boek uitlezen zonder de e-reader tussendoor uit te zetten… blijkt ineens dat hij de laatste 22 blz niet wil doen verschijnen. Verschillende keren aan- en uitzetten hielp niet… dat wordt dus verder lezen op de tablet of de telefoon… niet zo fijn. Ik weet al wat ik ga vragen aan Sinterklaas! 😉

Woensdagmiddag trokken we met een aantal collega’s naar Gent om een speciale milkshake te gaan eten. We hadden op Instragam al vele foto’s zien passeren van zo’n milkshakes en we zagen dit wel zitten om eens te proberen en dit kan je doen in – In Choc – in Gent (aan het Gravensteen). Het was lekker, echt lekker… maar ook heel zwaar! Op een gegeven moment was het genoeg en kregen we het verder niet op. Too much chocolate… het kan!

En nu vragen jullie je wellicht af waarom het een ongewone vrijdag is… 2 van mijn 3 mannen hier in huis zijn op hotel in Heusden-Zolder. Morgen is er de jaarlijkse Audi & VW Club Day en met een Audi-liefhebber in huis, is dit een dag die je moet meemaken, ook is het voor hem een fijn weerzien van andere leden van de club. Aangezien het allemaal vroeg begint, is het gemakkelijker om de dag voordien al te vertrekken en ginder op hotel te gaan. Voor ons al geen onbekend hotel meer… een hotel met een lekker ontbijt, een goede wellness en vooral schappelijk van prijs.

Dus dat wordt een vrijdagavond met maar 1 man in huis, maar daarom niet minder gezellig!
(ook al mis ik die andere 2 toch wel!)

Fijn weekend!

De-voorbije-week..., Ons-weekend

De afgelopen dagen…

Vorige week zaterdag was het feest! De onderbuurman, ons Tointje, werd 70 jaar. Het was een heel leuk feestje met lekker eten, een enorm dessertbuffet en een goeie DJ.

Hiep hiep hoera Tointje!
Het was ook een week met vele fijne momentjes! Zo ben ik heel blij met onze nieuwe matten voor ons nieuw huisje. We vonden ze zo tof, dat we er ons direct 2 gekocht hebben.

Als de buurtjes een feestje geven en er is overschot, zijn wij altijd de gelukkigen die de restjes krijgen en ook zondag was dit het geval… en tegen restjes van een heel lekker dessertbuffet, daar zeggen wij geen neen tegen!! 🙂

Op het werk werden enkele collega’s getrakteerd op een lolly-donut. Heel mooi om te zien, veel te mooi om op te eten, maar toch heb ik het gedaan en het was lekker!

Ook kregen we het minder goede nieuws… er is kanker in de familie en de persoon in kwestie was deze week ernstig ziek. Hij werd opgenomen in het ziekenhuis met een virus en na enkele dagen in afzondering, gaat het ondertussen al veel beter. En ondanks het beter gaat, is en blijft hij een ziek persoon.

Het was een happy week… ook eentje met minder leuke momenten, maar als ik zo ons gezinnetje zie, dan kan ik me alleen maar gelukkig prijzen. We zijn gezond, we hebben elkaar, we komen niks te kort, we hebben een goede job, verhuizen volgend jaar naar ons eigen nestje… we zijn gelukkig!