Uitgelezen

Uitgelezen… #roman

Hier ben je veilig – Kristin Harmel
Een jonge vrouw, opgegroeid in de ruige wildernis van Oost-Europa, komt in 1941 alleen te staan. Het lijkt erop dat Yona veroordeeld is tot een eenzaam bestaan. Dan wordt haar isolement doorbroken doordat ze in het bos een groep Joden tegenkomt die op de vlucht is voor de naziterreur. Yona is gechoqueerd als ze hoort wat er in de buitenwereld gebeurt, en belooft de vluchtelingen alles te leren over overleven in de natuur. Op hun beurt leren ze haar een aantal verrassende levenslessen. Maar wanneer Yona wordt bedrogen, verlaat ze de groep. Ze komt terecht in een door de Duitsers bezet dorp, waar haar verleden en heden samenkomen met een schok die alles kan veranderen.

Een boek over overleven, vertrouwen en verraad. Vooral het overleven in de bossen tijdens WO II… steeds op de vlucht, het bouwen van hutten, het zoeken naar iets eetbaars, het overwinteren… een indrukwekkende historische roman gebaseerd op waargebeurde feiten. 

De verhalenvertelster – Jodi Picoult
Sage werkt in een bakkerij. Ze raakt bevriend met Josef, een aardige oude man die vaak met zijn hondje door de buurt wandelt. Tot de dag dat hij haar een foto van zichzelf laat zien in SS-uniform, vertelt dat hij wil sterven en haar vraagt hem daarbij te helpen. Sage weigert. Haar grootmoeder, Minka, met wie ze een sterke band heeft, is een overlevende van de Holocaust. Ooit was Minka een vrolijk meisje dat ervan droomde schrijfster te worden. Maar die dromen vielen in duigen toen ze naar Auschwitz werd gedeporteerd.

Een boek over de Tweede Wereldoorlog die verteld wordt vanuit drie personages, maar vooral de personages uit de oorlog maken het boek indrukwekkend. Het verhaal wordt verteld door een SS’er en door een overlevende van Auschwitz. Daarnaast is het een boek over keuzes maken… wat is de juiste keuze en wat zou jij doen? Een aangrijpend en meeslepend boek… zeker een aanrader!

Wat ze achterliet – Ellen Marie Wiseman
Tien jaar geleden schoot Izzy Stones moeder haar vader dood in zijn slaap. De inmiddels zeventienjarige Izzy weigert haar moeder op te zoeken in de gevangenis en laat haar brieven ongeopend. Haar pleegouders werken in een lokaal museum en vragen haar hulp bij het catalogiseren van voorwerpen die gevonden zijn op de zolder van een al lang geleden gesloten staatsinrichting. Daar, te midden van stapels achtergelaten bezittingen, vindt Izzy een oud dagboek.
In 1929 voelt de achttienjarige Clara Cartwright zich gevangen tussen haar strenge ouders en haar liefde voor een Italiaanse immigrant. Ze wijst een gearrangeerd huwelijk af en haar woedende vader stuurt haar naar een deftig tehuis voor psychische patiënten. Maar als hij zijn fortuin verliest in de Beurskrach, wordt Clara overgeplaatst naar een eenvoudige staatsinrichting.
Clara’s levensverhaal opent Izzy’s hart: wat is de werkelijke reden achter de bizarre daad van haar moeder?

Een indrukwekkend verhaal over het leven in de psychiatrie in de jaren ’20 en vooral over hoe men de patiënten behandelden. Het boek wordt verteld in twee verhaallijnen die op het einde mooi samenkomen. Een klein minpuntje… af en toe vond ik het een beetje ‘te’… maar dat neemt niet weg dat het een mooi en aangrijpend boek is dat ik graag gelezen heb.

Persoonlijk

Leesgewoonten…

Afgelopen weekend kreeg ik een aantal vraagjes over mijn leesgewoonten.
Hoe komt het dat ik zoveel lees? Ben ik een vlotte lezer?
En herinner ik mij het boek na een hele tijd? 

Lezen is een deel van mijn leven geworden en dit van kinds af aan. Er waren perioden dat het lezen op een laag pitje stond, maar hier en daar lag er wel een boek klaar om gelezen te worden. Door het vele lezen ben ik inderdaad een vlotte lezer geworden. En om zeker alles gelezen te hebben, lees ik zelfs met mijn bladwijzer onder elke zin… zodat er mij niks ontgaat. 

Ik kan enorm genieten van het lezen en dit uren aan een stuk. In de week kijk ik heel weinig tv… liever een uur of drie lezen dan kijken naar de beeldbuis. Ik maak dus graag tijd om te lezen… het is zelfs zo dat bepaalde momenten mijn lees-momentjes geworden zijn. 

Dan wordt er inderdaad ook nog gewerkt… vier van de vijf dagen werken we van thuis uit en één dag in de week naar kantoor. Vier dagen thuis… met een zee van vrije tijd na het werk, want wij werken van 7 uur tot 15u, half 4. De ene dag dat we naar het werk gaan, ga ik met de bus (heen ongeveer 30 min / terug ongeveer 45 min)… opnieuw tijd om te lezen.

Hoe combineer ik het lezen met lopen, wandelen, fietsen? Het is niet dat ik elke dag met bewegen bezig ben. Zo loop ik drie maal per week en gaan we momenteel één keer per week wandelen. Wij zijn vroege vogels… dus als wij gaan wandelen/fietsen vertrekken wij altijd vroeg, zodat we zeker nog een namiddag hebben… in het weekend vaak om samen naar een filmpje te kijken (er kan niet altijd gelezen worden). Op zondag ga ik vaak eerst een uurtje lopen en daarna is zondag grotendeels lees-dag voor mij, terwijl Zoetie naar sport kijkt op tv. Tenzij we andere plannen hebben natuurlijk.

En nu denken jullie wellicht? En het huishouden? Geen zorgen… we zijn nette mensen en houden alles netjes en proper (er wordt elke dag gestofzuigd – met een poes in huis is dat echt nodig) dus het huishouden bijhouden valt heel goed mee.

De vraag of ik mij het boek later nog herinner… het ene boek wel en het andere wellicht minder. Het is ook te zien hoeveel indruk een boek op mij gemaakt heeft. Dat is net zoals naar een film kijken… wij hebben er al veel gezien, waarvan je zegt, amai dat was een mooie film. Die films zullen mij ook beter bij blijven dan eentje die mij minder aansprak. 

Ik lees graag, ik lees veel, ik lees snel.
Op welk moment van de dag… het maakt niet uit… het maakt mij blij.
Het is één van mijn favoriete hobby’s waar ik graag veel tijd voor vrij maak. 
En waar ik zoveel van terug krijg...

Persoonlijk

Week 39 in 2022…

Voila, we zijn weer een weekje verder!

Het was een drukke week voor mij… naast het vele werk (het wordt opnieuw drukker) hadden we ook een vergadering op het kantoor. Dat wil zeggen dat bijna alle collega’s op het werk aanwezig waren. Iets dat geleden is van voor corona en ik moet eerlijk zeggen… geef mij maar de dagen dat we er maar met een stuk of vijf zijn. Het was druk! Veel te druk! 

Door de vergadering heb ik een latere bus moeten nemen… een bus die te laat was, veel meer volk, veel meer files en veel later thuis. Er stond ook nog een loopje op de planning, maar ik had er echt geen zin. Samen met Zoetie mijn loopje toch afgewerkt. Om dan rond half 9 doodop in slaap te vallen in de zetel. Wat een dag! 

We gingen ook sporten op woensdag (bootcamp), op donderdag had ik een lange loop op mijn schema staan (17km), ook werd het eens tijd om naar de winkel te gaan (onze kasten waren bijna volledig leeg) en gingen we op het gemakje met de fiets naar de bib (boeken en een kopje koffie = de ideale combinatie).

Zaterdag is voor ons wandeldag (hopelijk! dit berichtje heb ik op vrijdag geschreven, laat ons hopen dat de voorspelde regen een beetje meevalt). En op zondag houden we ons graag rustig… een loopje, iets gaan eten, wat lezen, Netflix, een kleine wandeling… we zien wel.

En zo is de week voorbij gevlogen!
Nog drie maanden en we zitten in een nieuw jaar… ik kan het bijna niet geloven! 
Fijne zondag!

Uitgelezen

Uitgelezen… #roman

Seringenmeisjes – Martha Hall Kelly
1939. Het lot van drie vrouwen verandert voorgoed wanneer Hitler Polen binnenvalt. De Amerikaanse Caroline Ferriday heeft in New York de handen vol aan haar werk op het Franse consulaat – de oorlogsdreiging neemt met de dag toe. In Polen sluit de jonge Kasia zich aan bij het verzet. Eén misstap kan verregaande gevolgen hebben, zoals Kasia ondervindt, want ze wordt al snel opgepakt. Ze belandt samen met haar zus en moeder in Ravensbrück, bij de ambitieuze arts Herta Oberheuser, die tegen wil en dank uitmaakt van het kampregime. Er wordt wel gezegd dat seringen alleen bloeien na een strenge winter. Dat geldt zeker voor de jonge Kasia, die ondanks alle ontberingen Ravensbrück overleeft en na de oorlog in contact komt met Caroline, die haar verder wil helpen.

Een roman over drie vrouwen tijdens en na de Tweede Wereldoorlog, gebaseerd op ware gebeurtenissen. Drie vrouwen in drie verschillende verhaallijnen die op het einde mooi samenkomen. Een heel erg indrukwekkend verhaal! Het zal mij nog even bijblijven… vooral het deel in Ravensbrück. 

Als de regen niet valt – Maggie O’Farrell
Het is juli 1976 en Londen is in de greep van de heetste zomer van de eeuw. Het heeft maanden niet geregend, het watergebruik is gerantsoeneerd en de net gepensioneerde Robert Riordan gaat de deur uit om een krant te kopen, zoals hij dat al dertig jaar iedere dag doet. Maar ditmaal komt hij niet terug. Zodra zijn kinderen het nieuws horen, komen ze alle drie naar hun ouderlijk huis om het mysterie te ontrafelen. Daar, in de schaduw van hun onverdraaglijke en tegelijkertijd onmisbare moeder, horen de twee van elkaar vervreemde zussen en hun broer over de tragische gebeurtenis in het leven van hun ouders. Naarmate de temperatuur stijgt, komen jarenlang opgekropte emoties aan de oppervlakte: iedereen moet de confrontatie aangaan met het verleden, met elkaar en met zichzelf.

Een boek over een gezin en al hun problemen. De goede opbouw en de goed uitgewerkte personages hebben ervoor gezorgd dat ik ben blijven lezen. Het was heel erg wennen aan het verhaal, maar uiteindelijk ben ik toch blij dat ik ben blijven lezen.

Een vriendschap – Silvia Avallone
Elisa en Beatrice ontmoetten elkaar toen ze veertien waren, in een stadje aan de Toscaanse kust. Elisa belandde daar door een reeks onbegrijpelijke beslissingen van haar moeder, terwijl Beatrice er al haar hele leven woonde. In alles zijn ze elkaars tegenpolen, maar ze delen één overheersend gevoel: eenzaamheid. Wanneer ze op een dag besluiten om een dure spijkerbroek te stelen, ontstaat er een vriendschap tussen de twee die onverbreekbaar lijkt. Ze delen alles: hun eerste feestjes en liefdes, de eerste pijn en rouw. Elisa en Beatrice zijn jong, verre van perfect, rebels en onafscheidelijk. Maar dan breekt er iets. Dertien jaar later is Beatrice een wereldberoemde persoonlijkheid, ze heeft miljoenen volgers op social media en een bestaan waar anderen alleen van kunnen dromen. Elisa, inmiddels moeder, had het veel moeilijker na hun breuk en probeert de betekenis van hun vriendschap te duiden.

Een boek over opgroeien, vriendschap en vergeven. Het boek is opgebouwd uit verschillende verhaallijnen die door elkaar lopen gedurende het boek, waardoor het boek blijft boeien. Een mooi verhaal over een vriendschap tussen twee vriendinnen tijdens hun jeugd. Een vriendschap die ze beleven elk op hun eigen manier, ik heb het graag gelezen.

Persoonlijk

Running…

De Halve Marathon van Brugge komt alsmaar dichterbij en mijn loopschema is bijna volledig afgevinkt. Nog vier loopjes staan er gepland en dan is het tijd voor het echte werk.
Ik kijk er stiekem naar uit, want het lopen gaat momenteel heel erg goed. 
En dat was ook zondag het geval… toen stond er 10km op de planning.
11 graden en een opkomend zonnetje… mijn ideale loopweer. 
Het was echt genieten! En… zo mooi! 
Ik vond het zelfs jammer dat het ‘maar’ 10 km was.
Fingers crossed dat het op 16 oktober ook zo’n mooi weer is.

Persoonlijk

Op wandel…

Zaterdag werden we rond 7u wakker door een felle regenbui… weeral regen!
Beslist om niet te gaan wandelen, dan maar thuis zetelhangen. 
Rond 8u zagen we dat het even gestopt was met regenen en met één blik op de buienradar, die ons het komende uur geen regen beloofde, vlug onze wandelkledij en -schoenen aangetrokken om hier in de ronde een toer te gaan wandelen. 
De mooie herfstkleuren, hier en daar al paddenstoelen, af en toe een lichte regenbui.
Het was aangenaam wandelen en het deed deugd om buiten te zijn.
Blij dat we onze wandelschoenen aangetrokken hebben!
(hopelijk zijn de weergoden ons volgende zaterdag beter gezind zodat we nog eens een lange wandeling kunnen maken… ik mis het!)

Uitgelezen

Uitgelezen… #thriller

De match – Harlan Coben
Wanneer een match in een online voorouderdatabase Wilde op het spoor brengt van een naast familielid, staat hij op het punt het mysterie rondom zijn jeugd op te lossen. Alleen verdwijnt dit familielid net zo snel als hij is gekomen. Wilde zet zijn onderzoek onverschrokken voort via verschillende DNA-websites, waar hij in aanraking komt met een gemeenschap van doxxers, een geheime groep die zich inzet voor het ontmaskeren van anonieme online trollen. Maar dan wordt een van deze doxxers dood aangetroffen, en wordt het al snel duidelijk dat de moordenaar zeer geïnteresseerd is in Wilde en zijn onderzoek.

Een boek zoals we gewoon zijn van Harlan Coben… een goede opbouw, vlotte schrijfstijl en verrassende wendingen. Een heel fijn boek om te lezen… beter dan het vorige deel.

De Darlings van New York – Cristina Alger
Paul Ross begint na maanden werkeloosheid als hoofd van de juridische afdeling in de investeringsmaatschappij van zijn schoonvader, de miljonair Carter Darling. Weekendjes in de Hamptons, grote feesten en een appartement op Park Avenue in New York bepalen het leven van hem en zijn vrouw Merrill Darling terwijl om hen heen het meest catastrofale financiële drama sinds de Grote Depressie zich afspeelt. Als door een tragisch noodlot het mediacircus zich op de Darlings richt, wordt het bedrijf doorgelicht en komt een fenomenaal schandaal aan het licht. Kiest Paul voor zichzelf en verraadt hij zijn vrouw en haar familie of verdedigt hij de firma tegen elke prijs? En welke rol kiest pater familias Carter?

Een inkijk in de wereld van de ‘schone schijn’ van de rijken in New York ten tijde van een financiële crisis en hoe zij daarmee omgaan. Een volledig ander genre qua thriller dan wat ik gewoonlijk lees, maar ik was wel aangenaam verrast. Een boek dat blijft boeien tot op het einde.

We beginnen bij het einde – Chris Whitaker
Dertig jaar geleden werd Vincent King als tiener veroordeeld voor zijn rol in de dood van een jong meisje. Nu zit zijn tijd in de gevangenis erop en is hij terug in zijn geboorteplaats Cape Haven, Californië. Niet iedereen is blij hem te zien. Zoals Star Radley, zijn ex-vriendin en de zus van het meisje dat door zijn toedoen overleed. Duchess, Stars dertienjarige dochter, is deels verzorger, deels beschermer van haar jongere broer Robin, en van haar moeder, die vaker wel dan niet in de problemen zit. Als Duchess op een avond een drastische actie onderneemt om Star te beschermen zet ze per ongeluk een reeks gebeurtenissen in gang die tragische gevolgen zal hebben, niet alleen voor haar familie, maar voor de hele stad. Hoe ver kunnen we weglopen van het verleden, als het verleden gedoemd lijkt zich te herhalen?

Geen spannende thriller, maar wel eentje dat blijft boeien tot op het einde. Alles is zo goed beschreven… de personages, de omgeving. Ook zijn er veel verrassende wendingen, soms ook sombere momenten… om dan te eindigen met een heel verrassend plot. Een aanrader!

Persoonlijk

Week 38 in 2022…

Vorig weekend is iets anders verlopen dan gepland… door de vele regenbuien gingen we dus niet wandelen, al de tweede week op rij! Zo jammer! Maar in de plaats daarvan gingen we naar de Weba opzoek naar een nieuwe zetel. Het zat al even in onze gedachten om onze zetel te vervangen. Onze zetel ziet er toch een beetje ‘versleten’ uit… verbleekt van de zon (het is een stoffen), je voelt aan de zitting dat dit toch niet meer is zoals in het begin en er zijn Obi-sporen (als ze zotjes is, durft ze weleens een hakje trekken in de stof). We hebben er dan ook eentje gekocht, opnieuw een hoeksalon. Een beetje dezelfde zoals degene die we nu hebben, maar deze keer eentje met een relax voor Zoetie. Eind november, begin december zal hij geleverd worden… spannend!

De afgelopen week… gingen we maandag wandelen in ons parkje… zo mooi weer! Gingen we op woensdag terug sporten. En op donderdag was er eentje jarig… ons Obitje is 4 jaar geworden… onze lieve kleine deugeniet! Ook ging ik lopen op donderdag en het was zalig! Er stond 16 km op de planning… een hele toer onder een stralend zonnetje, de eerste herfstkleuren, de herfstgeur… dat zijn de loopjes waarvan ik enorm kan genieten.

En toen sloeg het weer om. Opnieuw kouder en regen. Niet echt interessant voor onze wandeling op zaterdag. Toen we opstonden was het weer aan het regenen… dan maar een dagje thuis. Om dan toch te beslissen om hier in de buurt te gaan wandelen. En het was leuk! Ook al regende het af en toe… het deed deugd om buiten te zijn.

En zondag is onze rustdag… ik ga wel eerst lopen, ze spreken van te slecht weer op maandag. Daarna wat lezen, Netflix, misschien een kleine wandeling… gewoon genieten van het niks doen.

Fijne zondag!