Persoonlijk

Alles is goed verlopen…

’s Ochtends had de assistent van de dierenarts laten weten dat we onze kadee om kwart na 5 mochten komen afhalen.

De hele dag thuisgewerkt en afgeteld! He was echt raar… geen Obi die deugeniet is, geen Obi die een aaike komt vragen, geen spelende Obi die volledig in haar eigen wereldje zit, geen miauwke voor haar snoepje… oh, wat hebben we ze gemist!

We waren mooi op tijd bij de dierenarts… we moesten nog even wachten (met klamme pollekes). En dan het verlossende antwoord: alles is goed verlopen en er zijn geen tandjes getrokken…yoehoe! Haar tandvlees en tanden zijn volledig in orde, laat ons hopen dat we het zo kunnen houden.

Nog wat versuft kregen we ze mee naar huis… nog wat opletten met water en eten, zodat ze niet zou overgeven (door de verdoving). Tegen de avond had ze enkele slokjes gedronken, een paar brokjes gegeten en de dag nadien was ze al terug de oude… ons lief, speels Obitje!

Persoonlijk

Onder het mes…

Elk jaar gaan we trouw naar de dierenarts met onze kleine kadee op controle en voor haar spuitje. Vorig jaar had de dierenarts al gezien dat ze toch wat last had van ontstoken tandvlees (eigen aan het ras). Hij stelde voor om te proberen met tandpasta en werkt dit niet, dan zouden al haar tandjes moeten getrokken worden. Toen we dit hoorden was er toch efkes paniek… ocharme dat beestje, geen tanden meer! Volgens de dierenarts kunnen ze perfect eten zonder tanden, hun tandvlees is enorm hard. Maar toch zouden we liever hebben dat ze zo lang mogelijk haar eigen tandjes kan houden.

We vertrokken bij de dierenarts met een tube tandpasta en we gingen opzoek naar aangepast voedsel speciaal voor de tanden. We geven haar al aangepaste korreltjes van Royal Canin voor Britse korthaar en gelukkig heeft Royal Canin ook voeding ter ondersteuning van de mondhygiëne. Dat zijn grotere brokken waar ze goed moet op kauwen. Zijn het praatjes… geen idee, maar wij vonden het toch het proberen waard. 

Twee weken geleden gingen we terug op jaarlijkse controle naar de dierenarts en haar tandvlees ziet er enorm goed uit… yoehoe!!! We zijn zo blij voor haar. Enkel een klein stukje aan de achterzijde aan de ene kant van haar mond ziet nog heel rood. Er is een nieuwe techniek dat ze een deel kunnen wegschrapen (onder volledige verdoving) en aangezien het maar over enkele millimeters gaat stelde de dierenarts voor om dat toch te doen. Zo kan hij ook eens kijken naar haar laatste tand of die moet getrokken worden of niet (hopelijk niet!). Voor de rest is alles heel goed en is ze gezond… ze weegt 6,3 kg, in onze ogen toch nog veel, maar de dierenarts vindt het prima. 

Vandaag staat de ingreep gepland.
Met een klein hartje hebben we haar afgezet bij de dierenarts. 
Oh lief Obitje, wat gaan we blij zijn als we je terugzien!

Uitgelezen

Uitgelezen… #roman

Ik wist het al – Kristin Harmel
Nadat haar man Patrick tien jaar geleden omkwam bij een verkeersongeluk, was Kate zo diep in de rouw dat ze niet dacht ooit nog een nieuwe liefde te zullen vinden. Toch bleek de tijd inderdaad haar wonden te helen, en nu heeft ze het aanzoek van haar nieuwe vriend Dan geaccepteerd. Met een bruiloft in het vooruitzicht zou ze dus blij en vol verwachting moeten zijn. Waarom is ze dat dan niet echt?
Als ze steeds vaker droomt over Patrick – dromen waarin hij nog leeft en ze samen een dochter hebben – brengt de haast beangstigende echtheid van die dromen haar aan het twijfelen of ze wel op de goede weg is. Ze besluit dat ze eens iets heel nieuws moet proberen en geeft zich op voor een cursus gebarentaal. Het inspirerende contact met de dove kinderen, en hun enthousiaste begeleider Andrew, is een eyeopener: ze ervaart een veel grotere voldoening en verbinding dan ooit tevoren. Maar vindt ze ook de moed om haar leven drastisch om te gooien?

Een emotioneel verhaal over rouw, verdriet en loslaten. Het boek is zo pakkend geschreven, dat je blijft lezen. Het einde is deels voorspelbaar, maar met een kleine verrassende twist. Een aanrader voor de romantische zielen onder ons.

Famous – Amy Jones
Ava is beroemd door de realityshow over haar familie. Iedereen kent haar naam, niemand neemt de moeite haar écht te leren kennen. En als je opgroeit in een gezin waar alles gedaan wordt voor de camera’s, is het heel gemakkelijk jezelf kwijt te raken.
Mags is de zangeres van een up and coming band. Elke dag opnieuw krijgt ze dezelfde shit over zich heen ‘die er nou eenmaal bij hoort’ als vrouw in de muziekwereld. Maar na een verpletterend verlies richt haar woede zich op het enige waar ze nog controle over heeft – zichzelf. Twee jonge vrouwen dreigen ten onder te gaan aan de verwachtingen van anderen over hoe ze hun leven moeten leiden. Hun onverwachte vriendschap geeft hen de kans terug te claimen wat ze allang kwijt zijn: de regie over hun eigen leven.

Een boeiend verhaal over een ongewoon leven in de schijnwerpers. Twee verschillende verhalen, maar zoveel gelijkenissen… een mooi boek over de keerzijde van de roem. Een boek dat ik graag gelezen heb.

Beest – Ane Riel
Niemand weet hoe de kleine Leon aan zijn spieren komt. Hij houdt van knuffelen, maar kent zijn eigen krachten niet. Terwijl Danica worstelt om haar zoon in bedwang te houden, worstelt haar buurjongen Mirko met zijn verboden gevoelens voor Danica. Een liefde die gedoemd is te mislukken – niet alleen omdat Mirko nog een tiener is en Danica een vrouw én moeder, maar ook omdat ze is getrouwd met Karl, een reus van een vent. Liefde en lust drijven Mirko van zijn deugdzame huis naar Danica’s verborgen geheimen. Totdat een fatale nacht zijn leven voor altijd met dat van Leon zal verbinden. 

Een mooi boek over liefde en lust, over (verkeerde) keuzes maken en over een buitengewone vriendschap. Het boek is heel goed opgebouwd en de personages zijn heel goed uitgewerkt. Een indrukwekkend boek!

Persoonlijk

Een sportief jaar…

Hier en daar heb ik al verschillende statistieken zien passeren… ik ging er niet aan meedoen… maar ik kon het toch niet laten om toch naar enkele cijfers te gaan kijken.

Vooral naar de cijfers van onze wandelingen en mijn loopsessies was ik benieuwd. De cijfers zijn niet volledig, aangezien ik niet sinds het begin van 2020 Strava gebruik. Maar ik ben wel tevreden met wat de cijfers mij zeggen.

Volgens de app van Start 2 Run heb ik vorig jaar 230,80 km gelopen en dat voor iemand die niet graag loopt vind ik het een groot succes! Momenteel staat het lopen op een laag pitje… het lopen ging super goed, heb zelfs eens 12 km gelopen. Maar door te weinig rust (veel wandelen en 3 keer lopen in de week) heb ik een blessure opgelopen… ernstiger dan gedacht. Het is al 5 weken geleden dat ik gelopen heb. Het is aangeraden om 6 tot 8 weken rust te nemen en dat ga ik doen ook. Nog even geduld en ik kan mijn loopschoenen terug aantrekken.

Als ik 230 km gelopen heb, dan hebben we zeker meer dan 1000 km gewandeld. Ik vind het jammer dat we het niet bijgehouden hebben… maar we zijn goed bezig. Elke week wandelen we een grote wandeling en daarnaast wandelen we geregeld kleine wandelingen hier in de buurt… als het niet regent. De weergoden zijn ons de laatste weken heel erg goed gezind geweest, laat ons hopen dat dit zo blijft!

We hebben ook gemerkt, door onze wandelvakantie in Polen, dat we graag wandelen in de bergen en dat is iets wat we graag meer zouden willen doen. Meer wandelen in de Ardennen staat zeker op ons verlanglijstje dit jaar… ook een korte wandelvakantie in Duitsland, als corona het toelaat.

2021 wordt hopelijk een nog sportiever jaar!
Wel eentje met voldoende rust en hopelijk geen blessures 😉

Uitgelezen

Uitgelezen… #thriller

Haar laatste woorden – Linda Green
Er zijn baby’s achter in de tuin. Zorg goed voor mijn baby’s.
Vlak voor Betty sterft, vraagt ze haar kleindochter Nicola om goed voor haar baby’s te zorgen. In eerste instantie denkt Nicola dat Betty het over de beeldjes heeft die achter in de tuin staan. Maar als haar dochter tijdens het spelen een botje vindt, schakelt ze de politie in. Terwijl het onderzoek in volle gang is, doet men ook in de tuin van de buren een gruwelijke vondst. Langzaam wordt duidelijk dat deze keurig onderhouden achtertuinen al jaren een verschrikkelijk geheim verbergen. En dat iemand tot alles in staat is om te voorkomen dat de waarheid aan het licht komt.

Een vlot lezend boek vol familiegeheimen. Het is een mooi, soms heftig verhaal, maar zeker geen thriller, te weinig spanning.

De understudy – Sophie Hannah – BA Paris – Clare Mackintosh – Holly Brown
Carolyn, Bronnie, Elise en Kendall zijn de moeders van vier meiden op de Orla Flynn Academy, een beroemde maar competitieve toneelschool. Hun dochters zijn elkaars beste vriendinnen. Alles wordt anders met de komst van een nieuw meisje, Imogen Curwood. Vanaf dag één vinden er gruwelijke incidenten plaats op school en de moeders vragen zich af of hun dochters nog wel veilig zijn. Ze richten hun pijlen op Imogen, maar is zij wel de schuldige? Als een van de meiden ternauwernood ontsnapt aan de dood en Imogen een waterdicht alibi heeft, zijn de moeders vastbesloten de waarheid boven tafel te krijgen. Maar blijft dat zo als ze daarvoor hun eigen geheimen moeten prijsgeven?

Een boek vol verrassende wendingen… je denkt te weten hoe het zit, maar dan blijkt het toch anders te zijn. Een heel leuke thriller.

Moordgids voor lieve meisjes – Holly Jackson
ZAAK GESLOTEN
Iedereen in Little Kilton kent het verhaal: de knappe en populaire eindexamenscholiere Andie Bell werd door haar vriendje Sal Singh vermoord, waarna hij zelfmoord pleegde. Zelfs vijf jaar later ziet Pippa Fitz-Amobi nog de impact die de zaak op het dorp heeft gehad. Pip heeft zich altijd afgevraagd wat er nu precies is gebeurd. Wanneer ze de zaak kiest als onderwerp voor haar profielwerkstuk, komen er al snel geheimen boven die iemand liever verborgen had willen houden. Het lijkt wel alsof diegene haar tegenwerkt – zou de echte moordenaar nog leven?

Een goed opgebouwd verhaal met verschillende wendingen en een heel verrassende ontknoping. Ik ben niet zo fan van Young Adult, maar deze heb ik heel graag gelezen.

Persoonlijk

De laatste dagen…

Voila… de laatste dagen van het jaar zijn ook voorbij.
Ondanks het een heel bizar jaar was/is, is ook dit jaar voorbij gevlogen.

We waren heel erg beperkt in ons doen en laten… vooral de sociale contacten hebben we enorm moeten missen. Voor de rest konden we goed ons plan trekken… veel gaan wandelen, de fiets werd van stal gehaald, er werd veel gelezen, we keken ook enorm veel tv (vooral Netflix), we bouwden een superband op met onze buurtjes, ik ontdekte zelfs een nieuw hobby (lopen). We hebben het goed gehad op ons eilandje. En we zijn nog steeds gezond en wel… wat toch wel het voornaamste is.

Wat volgend jaar zal brengen… niemand die het weet. 
Het blijft afwachten… hopen op betere tijden.

Ik wens jullie een nieuw jaar met veel moois!