Persoonlijk

Vitamientjes…

Een lang Paasweekend hebben, zelfs eentje met een extra dagje, want wij waren vrijdag in verlof en toch doodop zijn. Zo heb ik mij de afgelopen week gevoeld. Ik heb zelfs op Paasmaandag tot half 8 geslapen, heel uitzonderlijk voor ons! Overdag nog een middagdutje en toch het gevoel hebben dat ik kon blijven slapen. 

Een lang weekend wil zeggen veel tijd om te lezen, wandelen, lopen… zelfs dat ging mij niet goed af. Te moe om te lezen en geen goesting om te gaan lopen (ook door het weer… het was net winter!). En het wandelen staat ook op een laag pitje, Zoetie heeft zijn voet pijn gedaan na het lopen.

Deze week was het ook onze week om naar het werk te gaan (dinsdag en woensdag)… dat wil zeggen om 6u opstaan, wat ook weer moeizaam ging. Maar die dagen zijn ook weer gepasseerd. 

Op donderdagochtend met niet veel goesting toch vertrokken voor een loopje in het park… het ging moeizaam, maar dan toch 8 km kunnen lopen en achteraf nog zo content! 

Ondertussen is de vermoeidheid bijna zo goed als weg… zat er iets te broeden? Of had ik gewoon nood aan wat extra rust? Geen idee… maar in deze corona tijden is een mens toch extra waakzaam als men zich niet goed voelt. Ik denk dat ik gewoon wat extra rust en vitamientjes nodig had/heb… en het meest van al Vitamine D… ik mis het lentezonnetje!

 

Persoonlijk

Bezige bijtjes…

Zon zon zon… meer hadden we niet nodig en we hebben er ten volle van genoten!

Het is toch ongelooflijk dat wat zonneschijn je zo’n goed gevoel kan geven.

Werken in de tuin, een kleine wandeling, een korte broek dragen,
een babbeltje met de buurtjes, nieuwe bloemetjes planten.

Het was GENIETEN met de grote G!

Persoonlijk

Op wandel…

Geen wandeling op zaterdag, maar wel eentje op zondag samen met enkele collega’s.
Het deed echt deugd om elkaar terug te zien na een jaar thuiswerk. 
Er werd veel gebabbeld en gelachen.
We wandelden een tocht van 10 km in de Vlaamse Ardennen.
Als afsluiter was er nog een gezellig samen zijn met veel lekkers op een bankje en op voldoende afstand. Het was supertof en voor herhaling vatbaar!

Persoonlijk

Een beetje terug het normale…

Afgelopen week…

…was het onze week om naar het werk te gaan en het was fijn om nog eens collega’s te zien die we in maanden niet gezien hadden. Er werd doorgewerkt, maar er werd ook veel gebabbeld. Iedereen heeft wel iets te vertellen en je hoort het bij iedereen: we missen sociaal contact. Ik ben twee dagen naar het werk geweest en voor mij is dit ideaal: twee dagen naar het werk en drie dagen thuiswerk.

Er werd al een beetje in de tuin gewerkt, nooit gedacht dat ik dit zo graag zou doen. De komende dagen moeten we nog wat snoeien en opkuisen en dan kunnen we terug genieten van een proper tuintje. Het is leuk om hier en daar al knopjes te zien verschijnen op de struiken, de fluitende vogeltjes… er is terug wat leven in de tuin.

Deze week heb ik een poging gedaan om voor het eerst buiten te lopen samen met Zoetie en het bevalt mij enorm. In alle vroegte trokken we onze loopschoenen aan om zo min mogelijk volk tegen te komen… kwamen we natuurlijk onze buurvrouw tegen die net buitenkwam. We hebben een toerke van 5 km gelopen die we gemakkelijk langer kunnen maken. Het is de bedoeling is om zoveel mogelijk buiten te lopen en de loopband enkel te gebruiken bij slecht weer.

Nog wat huishouden, boodschapjes, ’s avonds koken (als we beide thuiswerken wordt er ’s middags gekookt)… allemaal kleine dingen die ervoor zorgden dat we het iets drukker hadden dan anders en het voelde goed aan.

Even het gevoel hebben van ‘een beetje terug het normale’ deed deugd!