Persoonlijk

Op wandel…

Zaterdag was het ideaal wandelweer,
dus trokken we richting Aalter voor de Wandel Mee Dag wandeltocht.
Een wandeling van 15 km onder een stralend zonnetje.

Persoonlijk

Extra dagje weekend…

Vorig week rond deze tijd had ik een dagje verlof. Een extra dagje weekend.

Velen zijn graag op vrijdag een extra dagje thuis, omdat het weekend vroeger begint. Maar ik ben liever op maandag thuis… dan heb ik het gevoel dat mijn weekend langer duurt. Het is maar hoe je het zelf aanvoelt.

Wat heb ik nu gedaan tijdens mijn dagje thuis? Ik had veel plannen… maar het enige dat ik gedaan heb is tv gekeken en ook een beetje gelezen. Onze digibox stond/staat vol met opgenomen programma’s en heel veel programma’s die mij alleen interesseren. Vaak series vanop Canvas… ook af en toe een film. Tijd alleen vinden om alles te bekijken lukt niet altijd en dan is zo’n dagje thuis de ideale moment om te bingewatchen. Zo keek ik naar…

Hunters… een Zweedse misdaadreeks op Canvas… deze keer niet een serie met gruwelijke moorden, maar eentje over een mijn… milieuactivisten… corruptie en omkoping. Een fijne reeks om te volgen.

Grenslanders… een verrassende goede serie op Één. Ik vind iedere aflevering een plezier om naar te kijken.

Awakenings… een heel mooie film met Robin Williams en Robert De Niro in de hoofdrol. Zo’n sterke acteertalenten… en ik ben enorme fan van Robin Williams. Een topacteur. Het is een waargebeurd verhaal over het experimenteren van een nieuw medicijn op patiënten die jaren in een coma geweest zijn. Een film over euforie en teleurstellingen.

The Zookeeper’s Wife… een waargebeurd verhaal over het helpen van honderden joden tijdens de Duitse bezetting in WOII. De verschrikkingen van de oorlog… de angst… en toch mensen helpen. Een hele mooie film… ik ben heel erg benieuwd naar het boek.

En zo was mijn dagje verlof op maandag goed gevuld en was onze digibox een aantal % minder. Plaats voor nieuwe series en films, want ik heb nog een aantal dagen die ik verplicht moet opnemen 😉 .

Nemen jullie veel programma’s op?
Kijken jullie liever naar een serie of verkiezen jullie een film?

Persoonlijk

Mijn-september-favorieten…

– er is er eentje jarig –
Ons Obitje was jarig op 22 september. Het is zo fijn om haar bij ons te hebben… ons lieveke. Ook al steekt ze af en toe deugenieterij uit (planten en Obi gaan niet goed samen) en is ze niet zo aanhankelijk… ze is zo lief op haar eigen manier.

– kleine geluksmomentjes –
Genieten van een weekje verlof – gaan ontbijten – pensioenfeestje – veel naar de bib gaan – naar de film (zelfs 2 keer) – genieten van het lezen – veel gaan wandelen – genieten van zomerse weekenden – voor het eerst frikandon gemaakt – shoppen bij Ikea – mijn Hebban Readingchallenge gehaald (80 gelezen boeken) – een dagje naar Sluis – een taartje eten – gewoon genieten…

– favoriet gelezen boek –
Ook in september las ik 12 boeken en ook deze keer las ik echt goede boeken… met momenten is het zo jammer dat een boek uit is. Mijn favoriet gelezen boek is ‘Een zucht, een schim’… veel spanning, verrassende wendingen en een heel onverwacht plot! Het is niet zomaar een thriller… een echte aanrader.

 

Persoonlijk

Het ging niet altijd even goed met mij…

Begin 2019 is er mij iets ergs overkomen… zo onverwachts en zo pijnlijk.

Een donderwolkje die maar niet weg wou gaan, constant gepieker… constant vragen… constant zorgen. Ook de onmacht… hoe is dit zo ver kunnen komen? Waar is het verkeerd gegaan? Wat heb ik verkeerd gedaan? Vragen waarop niemand het antwoord weet. Niemand verstaat het… iedereen staat versteld: hoe is dit nu mogelijk?

Vooral de vraag: wat heb ik verkeerd gedaan? Een vraag die vaak door mijn hoofd gespookt heeft en die me steeds bezighield. Het antwoord is: niks!

Op een dag kreeg ik een bericht waar ik totaal geen vat op had… een bericht die ik zomaar moest ondergaan… een bericht die mij enorm kwaad gemaakt heeft… een bericht die mij emotioneel tot het uiterste gedreven heeft.

Heel vaak heb ik mij eenzaam gevoeld… heel vaak heb ik alleen geweend. Met momenten voelde ik mij zo leeg vanbinnen dat ik er de brui aan wou geven.
Wat stelt het leven voor als je het moet leven met zoveel pijn vanbinnen… wat heeft dit voor zin?  Het enige dat ik wou was terug gelukkig zijn.

Op zo’n momenten besefte ik (gelukkig) dat Zoetie er ook nog was…. mijn steun… mijn troost… mijn leven! Ik wist dat alleen ik er terug voor kon zorgen dat ik mij beter voelde.

Het heeft zijn tijd gekost… maar sinds ons (fantastisch) verlof voel ik mij terug enorm goed. De pijn is er nog steeds… en die zal er altijd zijn… het is een pijn die nooit zal weggaan. Maar ik heb leren loslaten… en voor sommigen lijkt zoiets drastisch… maar ik moet… voor Zoetie, maar vooral voor mezelf. De situatie is zoals ze is… en ik kan elke dag depressief en piekerend de dag doorkomen… dat lost het donderwolkje niet op. Of ik kan genieten van de kleine dingen in het leven samen met Zoetie… dingen die mij gelukkig maken… en dan is mijn keuze snel gemaakt!

Zoetie… een grote DANK JE WEL om er voor mij te zijn!
Ook op de minder fijne momenten (die er zeker waren)…
voor de vele babbels… het luisteren…
you’re one in a million!