Persoonlijk

Nog 4 maanden en 27 dagen…

 

… en dan is het eindelijk zo ver! Nog 4 maanden en 27 dagen en dan zijn wij de trotse eigenaars van ons eigen huisje.
Begin mei tekenden we een aankoopbelofte bij de notaris met als uiterste datum 31 maart 2018, omdat de verkopers aan het bouwen zijn. Toen leek dit allemaal nog zo ver weg, maar ondertussen zijn we al 5 maanden verder!! En nu begint het te kriebelen… gelukkig zijn er geen grote werken aan het huis, enkel wat schilderen en/of behangen.

En dan komen de ideeën, we gaan beginnen met de kinderkamers. De mini-me’s krijgen elk een volledige nieuwe kamer. We zijn her en der al gaan kijken en onze keuze is gevallen op een hoogslaper uit Ikea. Je hebt zoveel mogelijkheden om te plaatsen, om kasten bij te kopen, om te schikken en herschikken… en qua materiaal ziet dat er in orde uit. We hebben gekozen voor een hoogslaper om iets meer ruimte te creëren voor al hun spullen.

De grote slaapkamer is nog maar vernieuwd, dus als die nog in orde staat gaan we die laten zoals ze is. Ook de badkamer staat proper. Van de slaapkamers/badkamer gaan we naar beneden, de hang en de trap moeten herschilderd worden. En dan komen we in de living die we ook volledig gaan aanpakken.

We hebben gekozen om die te verven in olijfgroene tinten, welke het gaan worden daar zijn we nog niet echt uit, Pinterest maakt het ons ook niet gemakkelijk 😉 . Niet te geloven wat je daar allemaal kan vinden. Maar het wordt zeker iets met olijfgroen.
Wat we wel zeker weten is dat we een nieuwe eetkamer gaan aanschaffen. Degene die we nu hebben gaat volgens ons nog een verhuis niet overleven, daarom direct iets nieuws zodat we goed zijn voor een aantal jaren en zo hoeven we de oude meubelen niet mee te verhuizen.

 

Na de living komt de keuken aan de beurt en die heeft enkel een laagje verf nodig. Eens binnen alles in orde is, dan is het aan de voortuin. De voortuin zal nog het meeste werk zijn. Al het groen dat er nu staat moet weg. Een deel van de voortuin gaan we gebruiken om een tweede autostaanplaats te maken en de rest gaan we beplanten met hortensia ‘Annabelle’, siergras en misschien ook nog lavendel. Het is een groot stuk en het zal even aftasten worden hoe we dat gaan aanpakken, maar dat komt allemaal in orde.

Het is nog even wachten… het is nog even aftellen…
maar we kijken er zo naar uit om te verhuizen naar onze thuis.

Advertenties

Wintertijd…

Toen ik vorig weekend hoorde dat het ‘wintertijd’ was,
had ik zoiets van: yes… een uurtje langer slapen!!

Ondertussen mag ik die yes!! achterwege laten… ik, de goede slaper, heb nog nooit last gehad van het verzetten van de klok, tot nu. Elke ochtend wordt ik wakker op mijn ‘oud’ uur… om half 5, 5u (huidige tijd)… deze morgen was het zelfs kwart voor 4… dat is echt vroeg! En ik die dacht dat alleen kleine kinderen er last van hadden! Ik hoop echt dat ik morgen eens wat langer slaap, want ik begin de vermoeidheid toch wel te voelen.

Dinsdagavond zaten we op restaurant te wachten op ons hoofdgerecht, toen ik ineens een groot hongergevoel kreeg. Ik keek naar mijn uurwerk en zag dat we al 2 uur zaten te wachten (het was toen 21u15). We hadden alle 2 zoiets van: zitten wij hier al 2 uren?? Amai de tijd gaat snel!! Na het dessert gingen we terug naar de kamer (we zijn een nachtje op hotel geweest) en toen zag ik op mijn gsm dat het 21u15 was, hoe kon dat? Mijn uurwerk vergeten verzetten… gelukkig had ik zondag en maandag geen afspraken gepland! 😉

Vanaf vanavond slaap ik terug als voorheen (hoop ik),
alle uurwerken staan juist (denk ik).
Enkel de donkere avonden, daar moet ik nog wennen…

Pendelen…

De afgelopen week werd ik 2 keer verwacht in Brussel om opleidingen te volgen… dat wil zeggen met de trein naar Brussel.

De opleidingen beginnen om 9u, dus ik vertrek thuis om 6u05 om de bus te nemen richting het station. Waarom zo vroeg? Ik zit er toch een goed half uur tot 40 minuten op en aangezien de bus door het centrum moet rijden passeert hij veel knelpunten met files. Hoe vroeger ik de bus neem, hoe vlotter ik aan het station geraak. Eens in Gent St Pieters neem ik de trein van 7u07. Ook vroeg, ik ben er tenslotte al en qua volk valt het ook heel goed mee op de trein, geen drukte van jewelste of geduw en getrek voor een plaatsje.

En dan begint het… de trein vertrekt mooi stipt op tijd, ondertussen lees ik in de Metro of in een boek. Tot je ineens door hebt, tiens we zitten precies al lang op de trein… dan beginnen de vertragingen. Ik ben mooi op tijd vertrokken, dus voor mij maakten die vertragingen niet uit, ik heb nog tijd om op het gemakje een koffietje te gaan drinken… maar je ziet bij de andere mensen de ergernis… getrokken gezichten… een been die zenuwachtig op en neer gaat… gezucht hier en daar.

Eens op bestemming… mensen die gehaast staan te wachten tot de deuren van de trein open gaan… een beetje gedrum om zo snel mogelijk van de trein te stappen… net niet lopend door het station richting hun werk.

Awel, aan die mensen wil ik zeggen: chapeau dat jullie dit doen! Ik zie het mij niet elke dag doen… een hele reis voor de boeg om op het werk te geraken en ’s avonds nog eens om thuis te geraken. Echt chapeau!

Als ik dan rond 17u10 terug thuis ben (vertrokken om half 4 in Brussel) besef ik maar al te goed, hoe verwend ik ben… met de auto naar het werk is het 20 minuten rijden en met de bus ongeveer 30 minuten. En vooral verwend ben met de extra vrije tijd die ik heb!

Geluksmomentjes…

 

Toekomstige nieuwe buren…
Onlangs werden we uitgenodigd op het buurtfeest van onze toekomstige buurt. Eerst gingen we langs bij de verkopers in ons toekomstig huisje. En iedere keer we langs gaan (deze zomer zijn we ook nog eens geweest voor de plannen van het huis) is het voor ons de bevestiging van: we hebben een goede koop gedaan! Laat ons hopen dat hun huis zo snel mogelijk af is, zodat wij zo snel mogelijk kunnen verhuizen.

Het was een héél gezellige avond… met frietjes en frikandellen, een stukje appelcake, goede muziek en zelfs een tombola. Voor volgend jaar moesten we 3 datums vrijhouden… wil dat dan zeggen 3 dagen feest?? Dat gaat nog wat worden! 🙂

Uiteten met vrienden…
Samen uiteten en dit in goed gezelschap is altijd fijn! Vorig weekend hadden we afgesproken met mensen die we kennen via de Audi Belgium Club om eens samen te komen zodat Zoetie een filmpje kon maken van hun nieuwe auto. Na een middagje filmen en foto’s nemen werden we uitgenodigd om samen met hen in het plaatselijk restaurant – Portofino – te gaan eten. Het was lekker… echt lekker!! Nadien zijn we nog even bij hun thuis geweest voor een slaapmutsje en een heel gezellige babbel.

Binnenkort staat er een high-tea op de planning met andere vrienden… lekker eten en tof gezelschap… weeral iets om naar uit te kijken!


Netflix…
Sedert 2 maanden hebben Netflix en ik vind het super!! Er zijn een aantal series die we nu aan het volgen zijn, eens we die gezien hebben staan er al anderen op ons lijstje om naar te kijken. Ik vraag me zelfs af of we ooit alles kunnen zien wat we willen zien. In ieder geval is het gedaan met kijken naar zinloze programma’s op tv, nu kunnen we echt kijken naar wat ons interesseert.
Af en toe kijken we ook eens naar een documentaire en samen met de mini-me’s kijken we soms naar een filmpje. Het filmaanbod is niet zo groot, maar dat vind ik niet erg, het serie-aanbod vind ik veel interessanter.


Lezen…
…nog steeds mijn favoriete bezigheid. Dit jaar was het enorm met z’n ups en downs, maar momenteel zit ik terug in een leesflow en ik geniet er enorm van! Overal waar ik ga neem ik een boek mee… iedere vrije minuut is er eentje om te lezen. Ook heb ik nieuwe Scandinavische schrijvers leren kennen… één voor één goede boeken, wat het nog moeilijker maakt om niet te lezen op momenten dat er kan gelezen worden.

Een week met ups en downs…

Geshopt
Ik heb mezelf verwend. Toen ik bezig was met de examenprocedure had ik gezegd tegen Zoetie: als ik slaag, ga ik mezelf trakteren op een uurwerk. In mei kreeg ik dan het verlossende antwoord: geslaagd! Ondertussen ben ik al bezig met mijn stage, maar van een uurwerk was er nog geen sprake. Mijn eerste gedacht was een uurwerk van het merk Cluse, maar heel erg overtuigd was ik toch niet. Mijn collegaatje heeft er eentje en het is echt een mooike, maar toch was er twijfel. En toen zag ik een uurwerk van Rosefield… volledig mijn goesting.
Maandag werd ze geleverd bij de buurvrouw, gelukkig dat ze thuis was! DHL was al eens langs geweest en ze gingen nog 1 keer komen en dan werd er verwacht dat ik mijn pakje ging afhalen in één van hun afhaalpunten: Diegem, Vorst, verschillende Waalse steden of in Nazareth. Er zijn volgens mij wel meerdere afhaalpunten dichterbij huis, in of rond het Gentse, want naar Diegem of Vorst rijden voor een uurwerk, ik zie het mij niet doen. Wat niet wegneemt dat ik heel blij ben met nieuwe aanwinst… heel mooi van kleur, niet te groot en er is een mogelijkheid om andere bandjes te bestellen om eens af te wisselen… me happy!

Gewandeld
Het was deze week Move-week op het werk, dat wil zeggen dat er over de middag een aantal activiteiten werden georganiseerd. Samen met andere collega’s hebben we ons ingeschreven voor de stadswandeling in Gent. Het bleek geen wandeling te zijn in het centrum van Gent, maar een wandeling in Gentbrugge… voor ons 4 onbekend terrein. Het was echt tof! We hebben veel mooie plekjes gezien, de vraagjes die we onderweg moesten oplossen maakten het nog leuker. Het is zeker voor herhaling vatbaar!

Gewerkt
Ik had het al eens vernoemd dat er een gespannen sfeer hing op het werk en uiteindelijk is er een bom ontploft, maar eentje die we met z’n allen totaal niet hebben zien aankomen.
Om het kort te houden: zomaar iemand aan de kant schuiven zonder een geldige uitleg, zonder verwittiging, zonder reden… dat kan niet!! De persoon in kwestie werd om 13u verwacht bij hoger hand om te horen dat ze teamchef af is en dat ze niet meer aanwezig moet zijn op de vergadering van 13u30 (??).
Ik vind het echt jammer dat er niet meer gebabbeld en geluisterd wordt naar het personeel. Hoger hand heeft ons verdeeld in 3 teams… als er problemen zijn, bespreek dit dan met het team en zoek samen naar een oplossing.
Donderdag was er dan een algemene vergadering… eentje vol ongenoegen en het mooie is, we trekken met z’n allen aan het zelfde zeil, maar of dat veel zal uitmaken om hetgeen al beslist is ongedaan te maken, daar vrees ik voor.
Ook staan er ons nog vele veranderingen te wachten… ze gaan 3 verschillende diensten bij elkaar zetten, omdat men in de toekomst alles samen wil voegen (besparen). Wat dat gaat geven, geen idee… een collega zei deze week: het zijn woelige tijden, maar ook die gaan voorbij.

Werkweek overleefd…

De eerste werkweek na ons verlof zit er ook al weer op! Ondertussen heb ik al een beetje mijne draai gevonden… het is toch wennen aan het vroeg opstaan, het soms drukke verkeer, de dagelijkse verplichtingen (werken-voetbaltrainingen), op tijd gaan slapen… het viel al bij al goed mee (en toch was ik stiekem blij dat het vrijdag was 😉 ).

Na ons leven als ‘God in Franrijk’ heb ik beslist om gezonder, of toch zo gezond mogelijk te eten, zodat mijn buik terug wat op zijn plooien kan komen en dat lukt prima (veel beter dan verwacht).
Ook kocht ik 2 boeken… ik had mij nochtans voorgenomen om geen boeken meer te kopen tot na onze verhuis, maar het was sterker dan mezelf.

Deze week kreeg ik ook 2 leuke verrassingen… de ene van Zoetie, het is toch een lieveke hé. En de 2e verrassing van een collega, een souvenir van op reis. Toen ze dit zag, kon ze het niet laten liggen. Ik prijs me echt gelukkig met zoveel lieve mensen rond mij…

Het weekend staat voor de deur… grootse plannen hebben we niet… naar een aantal tv-programma’s kijken die we opgenomen hebben, eens naar Ikea, wie weet een wandeling als het weer het toelaat… gewoon chill and relax!

Ik heb het lastig…

… om te wennen aan het gewone leven.
(of is het heimwee naar onze vakantie?)

School
Aangezien de ene mini-me naar de grote school gaat (1e middelbaar) moet er nu naar 2 scholen gereden worden. Eerst rijden we naar de grote school en daarna naar de lagere school. ’s Ochtends valt dit heel erg goed mee, gelukkig want ik ben graag op tijd op het werk, zodat ik ook op tijd kan vertrekken om ze van school te halen.
Om ze van school te halen, rijd ik eerst naar de lagere school en daarna naar de grote school. En dat is het één en ander!! De grote school is ook een grote school, dat wil zeggen véél auto’s, véél fietsers, véél brommers, véél leerlingen… het is chaotisch!! Er is een Kiss & Ride zone voor 5 auto’s, veel te weinig! Dus de auto’s staan her en der en overal. Afspreken aan de K&R-zone is geen optie, maar waar dan wel? Dat gaan we eens beter moeten bekijken, zodat hij goed weet waar hij naartoe moet gaan.

Voetbaltraining
Vorig seizoen was het training op dinsdag en vrijdag, nu op maandag en donderdag. Ze hebben al 3 jaar op rij training op dinsdag gehad en ik geraak het maar niet gewoon dat er nu op maandag getraind wordt.

Werk
De eerste dag op het werk kreeg ik te horen dat er het één en ander veranderd is qua werkwijze. Als het werkt, waarom niet? Maar het werkt niet! Ze zijn vergeten om met een aantal dingen rekening te houden… gevolg: sommige zaken kunnen via de nieuwe werkwijze behandeld worden en andere via de oude werkwijze. In plaats van alles te vergemakkelijken wordt het alsmaar ingewikkelder.
Wat er gaande is tussen collega’s… ik weet het niet en ik wil het ook niet weten. Maar er hangt een ongezonde gespannen sfeer en ik vermoed dat het wel eens zal ontploffen.

De eerste dagen na ons verlof en het is direct back to reality!!

Terug in ’t land…

Na een helse terugrit (files, véél files!!!) zijn we terug in ons regenachtig Belgenlandje en dit na een fantastische vakantie in Frankrijk. Onze eerste ervaring met een B&B en het was super! Binnenkort volgt zeker een foto-verslag-blogje.

Maandag is het terug back to reality… het is niet te geloven hoe snel die 4 weken verlof gepasseerd zijn! Het weer hadden we niet altijd mee, maar we hebben er het beste van gemaakt.

Het was een geslaagde vakantie!

Geluk is besmettelijk…

Van Samaja – een blog die zeker een bezoekje waard is 🙂 – kreeg ik deze gelukstag – ‘Geluk is besmettelijk‘ blogchallenge . En zeg nu zelf, is er iets fijner dan je geluk delen met anderen?

1. Ben je zelf soms eens op zoek naar wat meer geluk?

De laatste jaren niet meer… ik ben onlangs getrouwd met mijn beste vriend, we kochten onlangs ‘ons droomhuis’ en de mini-me’s maken ons gezin compleet.
We zijn gezond, we kunnen reizen, we hebben materieel niks te kort… ondanks de vele ergernissen op het werk, doe ik mijn job graag en zou ik mijn job niet willen ruilen (zoveel vrijheid – flexibele uren – stoppen om 14u). Ik ben echt gelukkig met hetgeen ik heb.

2. Wat maakt jou gelukkig?

De mini-me’s die spontaan en gemeend: dank je wel mama zeggen… hun knuffels… hun aandacht die ze mij geven… hun blijde gezichtjes…
Ook mijn vele momentjes met Zoetie… samen op een bankje zitten en niks zeggen, gewoon genieten van het samen-zijn en de stilte… onze vele onnozele momentjes… het gevoel elke dag verliefd te zijn…
Ook vele kleine dingen maken mij gelukkig… lezen op ons bankje… mijn dagelijks kopje koffie… de mini-me’s blij maken door samen een spelletje te spelen… een madeleintje (oh ik eet dat zo graag!)…

3. Maak jij anderen al eens gelukkig en op welke manier doe je dat dan?

Ik hoop het… en dan denk ik vooral aan onze onderbuurtjes. We helpen elkaar waar het kan en meestal is het een computerprobleem oplossen of iets bestellen via het internet. De smartphone die ineens niet meer marcheert, de televisie die niet gaat of een babbeltje omdat het eens nodig is… en dit allemaal maakt die mensen zo gelukkig.

4. Wat ga jij doen om jezelf/anderen gelukkiger te maken?

Om mezelf gelukkiger te maken, zou ik moeten proberen om mij minder aan te trekken wat ik denk dat andere mensen van mij verwachten.
Jarenlang lagen de verwachtingen thuis (bij mijn mama) zo hoog dat ik altijd schrik had om iets verkeerds te doen. Een aantal jaren geleden heb ik besloten om meer mijn eigen leven te leiden wat ervoor gezorgd heeft dat ik geen contact meer heb met mijn mama en dat er ook geen verwachtingen meer zijn. Maar het gevoel om iets verkeerd te doen zit er nog steeds… een klein beetje.

5. Als je een boek of film over geluk zou mogen aanraden aan de gelukszaaier, welke zou dat dan zijn?

Een film over geluk… dan denk ik aan Patch Adams… een schitterende film met de jammer genoeg te vroeg overleden acteur Robin Williams.

6. Op welke drie blogs zou je graag wat geluk zaaien?

Van mij mag iedereen die zich geroepen voelt deze gelukstag invullen. Eens ingevuld kom ik die graag lezen 🙂 .