Persoonlijk

Nood aan een winterslaap…

Ik heb het lastig… ben moe… kort lontje…
met andere woorden: niet de gezelligste thuis.

Reden… de buren verstoren onze nachtrust met hun nachtelijke activiteiten. Vorige zomer was dit ook zo en toen hebben we een briefje in de bus gestoken. Ze waren er niet echt blij mee, maar ze deden er toch iets aan.
Ondertussen zijn we een nieuw jaar en gaan ze er terug ten volle voor, waardoor wij weer niet moeten slapen. Meestal beginnen ze er aan rond 23u30… eerst een babbeltje en daarna de daad. Ze horen is al ambetant en eens het terug stil is, is het zo moeilijk om terug in slaap te geraken. Gevolg: nachten waarin maar max 3 uren een half à 4 uren geslapen wordt.

Op een gegeven moment was ik zodanig moe dat ik de slaap niet kon vatten van vermoeidheid. En als dan de wekker afloopt om 5u30, dan heb je het wel even gehad met alles!

Dan beginnen de irritaties…
Op het werk… je legt iets uit, je legt het nog eens uit, nog een keer, nog een keer… altijd maar blijven herhalen en herhalen, en toch hun eigen goesting doen, awel daar word ik lastig van. Ik heb de afgelopen week voor de zoveelste keer een aantal dingen herhaald, maar deze keer wat directer en ik hoop dat het overgekomen is.

Thuis… één van de buren parkeert zich nu in plaats van op een parkeerplaats, schrijlings achter de auto’s zodat die auto’s niet meer kunnen wegrijden. Deze keer was Zoetie aan de beurt. Wij voelen ons dan ambetant omdat wij weten dat we de dag nadien vroeg moeten vertrekken… en wat als de auto er nog staat?? Gelukkig was hij deze keer vroeger weg, maar vorige keer was dit niet het geval en was het hier een roep- en toeterconcert.

Onze verhuis… deze week heb ik eens naar die mensen gebeld met de vraag of alles in orde is en dat wij deze maand onze opzeg gaan geven aan de huisbaas. Paniek!!! De vrouw was over haar toeren, want ze gaan niet klaar zijn in het nieuwe huis. Ze ging eens naar de bouwheer bellen om te vragen hoe het zit, maar dat maakt ons niks uit hé. De akte moet ten laatste 31 maart getekend worden en dan moeten zij verhuisd zijn. We voelden al een bui hangen van: dat komt hier niet goed!! Als hun huis niet af is, dan gaat die akte wel door, maar moeten ze ons een vergoeding betaling. Wanneer moeten we dan onze opzeg geven? Wanneer moeten wij dan onze nieuwe meubels bestellen? De levertijd is 10 à 12 weken, stockeren is niet mogelijk. Ook onze planning die we in gedachten hebben… voor niks!
Gisteren kregen we een telefoontje van de man dat het allemaal tijdig in orde komt. Er moet nog gevloerd worden, laminaat boven, schilderen en wat buitenwerk, echt veel werk is het niet meer. Gelukkig! Zo’n toestanden zoals vorig jaar met de verkoop, daar heb ik echt geen zin in.

Nog 2 maanden en 18 dagen of 10 weken en 6 dagen of 76 dagen geduld,
geen last meer van burenlawaai of van parkeertoestanden die niet kunnen,
enkel maar een leuk vooruitzicht op ons eigen rustig stekje…

Advertenties

Mijn favoriete gelezen boeken van 2017…

Met een kalm voorjaar waarin er niet veel gelezen werd,
werd 2017 toch een topjaar. Ik las in totaal 72 boeken of 26.556 blz.

Het was niet gemakkelijk kiezen, maar dit waren mijn favorieten.

– Romans –

Maan en zon – Stefan Brijs
Een boek dat ik enorm graag gelezen heb. Van in het begin zit je in het verhaal en voel je mee met de personages. Een boek over familiebanden, over leed en pijn, maar ook over hoe dromen verloren kunnen gaan. En het einde… dat had ik niet zien aankomen… verrassend!


Woesten – Kris Van Steenberge
Een aangrijpend boek dat prachtig geschreven is. De tijd van toen, de oorlog, de moeilijkheden, de familieperikelen… eentje om in één ruk uit te lezen.


De verloren waarheid – Jennifer Haigh
Seksueel misbruik binnen de katholieke kerk is en blijft een actueel en heftig thema. Een verhaal dat je aan het denken zet over wat de gevolgen zijn van misbruik voor zowel de slachtoffers als voor de daders. Je voelt de innerlijke strijd, ook alle verdachtmakingen en twijfels binnen de familie en binnen de parochie. Een boek die nog even nazindert, vooral door het onverwachte plot.

– Thrillers –

Onder mijn huid – Sarah Hilary
Een boek dat ik enorm graag gelezen heb. Van zodra je begint te lezen zit je in het verhaal en voel je de spanning. Ook wordt je hier en daar op het verkeerde been gezet, wat het lezen nog spannender maakt. Van zo’n thrillers ben ik grote fan!


Het smelt – Lize Spit
Een boek waar ik heel nieuwsgierig naar was. Het boek is heel langzaam opbouwend geschreven. De verschillende tijdlijnen zorgen in het begin voor verwarring, maar eens je in het verhaal zit, houdt alles verband met elkaar. Tot op het einde… ik heb al spannendere thrillers gelezen, maar toch blijft dit verhaal je bij door zijn wrede gebeurtenissen en zijn droevig einde.


Wat verborgen is – Hjorth Rosenfeldt
Ik ben fan van Scandinavische schrijvers en Hjorth Rosenfeldt zijn boeken bevestigen dit. De Bermangkronieken zijn stuk voor stuk boeken die je moet gelezen hebben. Spannende verhalen, verrassende wendingen… soms vergezocht, maar zijn boeken kunnen dit wel hebben. Echte aanraders!

Dit waren mijn favorieten, wat waren jullie favoriete boeken van 2017?

Geen voornemens… maar een wishlist!

Dit jaar ga ik niet meedoen met goede voornemens ,
maar ga ik werken met een wishlist.
Wensen die ik graag zou verwezenlijken,
zonder al te veel ‘moetjes’… maar wel veel ‘magjes’.

– 1 –
Lezen is en blijft mijn favoriete tijdverdrijf… hoeveel boeken ik ga lezen in 2018 laat ik in het midden. Deze keer geen druk om het vooropgestelde aantal boeken te halen, lezen moet fijn blijven. Ik heb even getwijfeld of ik mee ga doen aan een leeschallenge, maar ook dit jaar ga ik dit aan mij voorbij laten gaan. Ik hoop vooral veel boeken te kunnen lezen uit mijn favoriete genre, vooral thrillers dus.

– 2 –
Ik ga een poging doen om het wandelen terug op te pikken, wat eigenlijk niet zo moeilijk is, enkel de ‘goesting om te wandelen’ zoek ik nog, maar ik hoop dat Zoetie mij daarin meetrekt en ervoor zorgt dat we terug op regelmatige basis een toerke gaan wandelen.

– 3 –
Ook staat meer sport op mijn lijstje… na maanden niks doen, wordt het echt tijd om meer te bewegen. Van zodra we verhuisd zijn zou ik graag een loopband aanschaffen zodat er op elk gepast moment kan gewandeld worden en dit op de loopband. Ik zie dat volledig zitten! Ook ga ik start-to-run nog eens proberen eens we verhuisd zijn. Lopen is echt mijn ding niet, maar de wijk waar we naar verhuizen heeft de mogelijkheid om een degelijk rondje te lopen… wie niet waagt…

– 4 –
Qua gezonde voeding is het momenteel een ramp! Vanaf volgende week wil ik terug geen-suikers-op-werkdagen inlassen. Ik heb er wel een beetje schrik van, want dat betekent de eerste dagen koppijn, maar we gaan ervoor. Enkel suikers (frisdrank-koekjes-chocolade-chips…) in het weekend en die natuurlijk ook een beetje beperken.

– 5 –
Veel us-time inlassen! Niet dat we veel overboekte weekends hebben, maar ik streef er toch naar om 1 dag van het weekend tijd te hebben voor elkaar. We doen dit ondertussen al en dat bevalt ons prima, dus daar gaan we gewoon mee verder.

5 mooie puntjes om het jaar te starten, vind je niet?

2017 ging er ongeveer zo uitzien…

– lezen –
Ook in 2017 zal er gelezen worden! Deze keer ga ik geen challenge volgen, maar lezen wat ik echt wil lezen, vooral thrillers. Ook is het de bedoeling om onze boekenkast eens onder handen te nemen, die puilt momenteel uit! Alles eens mooi schikken/plaatsen, misschien zelfs wegdoen, maar vooral ook eens de boeken lezen die nog niet gelezen zijn.
Qua aantal ga ik het houden bij 70 boeken, waarvan 5 Engelstalige.

Het lezen ging moeizaam in het begin van het jaar, maar uiteindelijk heb ik toch 72 boeken gelezen, waarvan maar 1 Engelstalige.
De boekenkast staat er nog steeds zo bij als in het begin van 2017… veel te veel (ongelezen) boeken, maar met de verhuis in het vooruitzicht komt dit in 2018 zeker in orde.

– wandelen –
Vorig jaar wandelden we 428 km, zou het ons lukken om dit jaar ook zoveel te wandelen? Ik hoop het! Onze doelstelling dit jaar is 450 km… spannend!

We zijn het jaar al wandelend goed begonnen en zelfs de eerste 5 maanden van het jaar werd er veel gewandeld en daarna niks meer! Ik denk dat we ongeveer een 200 km gewandeld hebben, naar mijn gevoel een beetje teleurstellend, maar een nieuw jaar… een nieuwe poging.

– sporten –
Nu ik zo goed bezig ben, ga ik er alles aan doen om dit vol te houden: 2 tot 3 per week naar de fitness – een uurtje fatburning in de week – thuisoefeningen en wie weet nemen we het badmintonnen terug op. Hopelijk wordt 2017 een heel sportief jaar!

Ook hier hetzelfde… de eerste maanden van het jaar werd er volop gesport en eens het grote vakantie werd, viel alles stil. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het sporten niet zo gemist heb. Ik had precies nood aan een onsportieve-periode en het heeft mij goed gedaan.

– weg-zijn-wij –
Dit jaar zal het heel flauw zijn qua weg-zijn-wij-momentjes… te veel andere kosten (trouwen-lentefeest-trouwfuif). Wat we zeker willen doen is een citytrip naar Edinburgh (de E in het alfabet) en hopelijk krijgen we de kans om deze zomer vele dagen aan zee te vertoeven in de caravan van mijn meme net zoals vorig jaar. Ookal zijn er geen grootse weg-zijn-wij-momentjes gepland, toch zullen we genieten van andere weg-zijn-wij-momentjes hier in ons Belgenlandje.

Onze weg-zijn-wij-momentjes zijn ook anders verlopen dan verwacht… met de vele kosten zijn we niet naar Edinburgh geweest maar naar Eindhoven, misschien niet zo spectaculair maar we hebben er ten volle van genoten. In plaats van naar de zee te gaan, zijn we een weekje naar Frankrijk geweest… een super vakantie! 

– me-time –
Tijd die ik wil gebruiken om te gaan sporten, bloggen, lezen, brieven schrijven, de nageltjes laten verzorgen… wie weet ook om plasma te gaan geven… tijd die ik zelf zal indelen, maar vooral tijd om dingen te doen die ik het liefst doe.

Me-time genoeg in 2017 en ik wil dit ook zo houden! Dankzij de me-time werd er veel gelezen (is en blijft mijn favoriete bezigheid), hoop ik terug de sportmicrobe te krijgen en heb ik Netflix ontdekt. Ik moet toegeven dat ik al uren gekeken heb naar series, zowel met Zoetie als zonder Zoetie (Fargo, Narcos, 13 Reasons Why, Orange is the New Black, Gossip Girl, The Bridge…). Er zijn al veel series bekeken en er zijn er nog zovelen te zien… vind ik wel leuk!

– speciale-2017-momentjes –
Maart – trouwen
Juni – lentefeest
Juli – trouwfuif

Dat 2017 voor ons een heel speciaal jaar is geweest weten jullie wel al… onze grote dag in maart, een lentefeest voor de mini-me’s, onze geslaagde fuif in juli, ons eigen huisje gekocht… maar het was ook een heftig jaar… een huis verkopen met de bijhorende problemen en zorgen. 

2017 is totaal anders verlopen dan verwacht,
maar we hebben geen klagen… het was al bij al een super jaar!

 

Hoofdpijn… gepieker… pubers…

Al de hele week heb ik last van hoofdpijn… alles gaat goed, zowel thuis als op het werk, maar toch was er hier en daar tijd voor gepieker.

Vriendin E haar vader is deze week overleden (euthanasie) na een hele lange strijd (7 jaar) tegen kanker. We wisten dat die dag ooit zou komen, maar je hebt zoiets van: diene mens houdt dat nu al zo lang uit… dus het was toch even schrikken. Voor hem waren het jaren van ellende en toch sloeg hij er zich iedere keer door. 84 chemokuren, vele operaties en vele bestralingen later… heeft hij eindelijk de rust gevonden die hij verdient.

Ook kreeg ik deze week nog eens een bericht van mijn zus (de zus waar ik al jaren geen contact meer mee heb – onze voorgeschiedenis kan je hier lezen), op zich een neutraal bericht maar toch ook lief. Wat moet ik daar nu mee? Het komt er op neer dat ze terug contact wilt, maar wil ik dat wel? Naar mijn gevoel is er zoveel gebeurt, waardoor er een serieuze kink in de kabel zit, een kink die er altijd zal blijven zitten. En waarom terug contact, als ik nu al voel dat het contact toch niet meer zal zijn zoals voorheen. Wat mij ook vooral tegenhoudt is: hoe oprecht is dit bericht? Ik heb er geen vertrouwen in…

Twee pubers in huis dat zorgt ook voor zorgen en gepieker! Ze zijn altijd al flink geweest, maar de laatste weken hebben ze toch al hun best gedaan (puberstreken). En vooral Noach… die is zo wispelturig. Dat hij een ochtendhumeur heeft, dat weet ik al… maar de ene moment is hij de lachende plezante, om dan ineens te mokken en kwaad te zijn op alles en iedereen. Het is met momenten moeilijk om er mee om te gaan, omdat hij dan ook stout is naar zijn broer toe. Misschien wordt het wel eens tijd om een boek te lezen: hoe ga ik om met pubers!

Ondanks het vele gepieker was vrijdag… mijn-dag!! Naar de bib met Zoetie, ik heb misschien wel een beetje overdreven met het aantal boeken (8) maar ik zit in een leesflow en ik kan zo genieten van het lezen… voor mij de ultieme ontspanning. Mijn nageltjes werden verwend met een nieuw kleurtje en ik was ’s avonds helemaal alleen thuis… een me-time-momentje. Eerst heb ik naar alle afleveringen gekeken van Les témoins die ik opgenomen had en daarna genoten van een heel warm badje met een goed boek. Helemaal klaar voor het weekend!

Black Friday…

Al even kijk ik er naar uit… Black Friday!

Nooit eerder was het mij opgevallen dat er veel kortingen gegeven worden voor Black Friday tot ik vorig jaar een mail kreeg van Fitbit met de Black-Friday-korting. Ik had toen een aantal weken daarvoor mijn Fitbit gekocht en had ik het geweten dan had ik nog even gewacht om er eentje te kopen. Als ik mij niet vergis, was het toen een korting van ongeveer € 50,00, wat toch de moeite is hé!

De grootste kortingen vind je natuurlijk eerder op de Amerikaanse websites, ook al doen er hier al veel (web)winkels mee met het hele gebeuren.
Al de hele week verschijnt er wel eens een bericht op Facebook of in je mailbox met de Black Friday Sale, er zijn zelfs winkels met een Black-Friday-Sale-weekend, bij Bol.com is het zelfs een Black-Friday-Festival (al de hele week korting).

Wat mij ook zo aantrekt aan Black Friday zijn de beelden van in Amerika. Het is echt zo waanzinnig wat voor zotte kuren de mensen uithalen om datgene wat ze echt willen te kopen of eerder proberen te kopen. Ik zou het niet zien zitten om daar aan mee te doen. Met mijn 1m58 ben ik al verpletterd voor ik binnen geraakt ben 😉 .

In ieder geval staan er wel een aantal dingen op mijn verlanglijstje en zal ik wel een aantal spullen online bekijken of het de moeite is of niet om aan te kopen.

Doe je mee met Black Friday, veel shopplezier en hou het vooral veilig! 🙂

Nog 4 maanden en 27 dagen…

 

… en dan is het eindelijk zo ver! Nog 4 maanden en 27 dagen en dan zijn wij de trotse eigenaars van ons eigen huisje.
Begin mei tekenden we een aankoopbelofte bij de notaris met als uiterste datum 31 maart 2018, omdat de verkopers aan het bouwen zijn. Toen leek dit allemaal nog zo ver weg, maar ondertussen zijn we al 5 maanden verder!! En nu begint het te kriebelen… gelukkig zijn er geen grote werken aan het huis, enkel wat schilderen en/of behangen.

En dan komen de ideeën, we gaan beginnen met de kinderkamers. De mini-me’s krijgen elk een volledige nieuwe kamer. We zijn her en der al gaan kijken en onze keuze is gevallen op een hoogslaper uit Ikea. Je hebt zoveel mogelijkheden om te plaatsen, om kasten bij te kopen, om te schikken en herschikken… en qua materiaal ziet dat er in orde uit. We hebben gekozen voor een hoogslaper om iets meer ruimte te creëren voor al hun spullen.

De grote slaapkamer is nog maar vernieuwd, dus als die nog in orde staat gaan we die laten zoals ze is. Ook de badkamer staat proper. Van de slaapkamers/badkamer gaan we naar beneden, de hang en de trap moeten herschilderd worden. En dan komen we in de living die we ook volledig gaan aanpakken.

We hebben gekozen om die te verven in olijfgroene tinten, welke het gaan worden daar zijn we nog niet echt uit, Pinterest maakt het ons ook niet gemakkelijk 😉 . Niet te geloven wat je daar allemaal kan vinden. Maar het wordt zeker iets met olijfgroen.
Wat we wel zeker weten is dat we een nieuwe eetkamer gaan aanschaffen. Degene die we nu hebben gaat volgens ons nog een verhuis niet overleven, daarom direct iets nieuws zodat we goed zijn voor een aantal jaren en zo hoeven we de oude meubelen niet mee te verhuizen.

 

Na de living komt de keuken aan de beurt en die heeft enkel een laagje verf nodig. Eens binnen alles in orde is, dan is het aan de voortuin. De voortuin zal nog het meeste werk zijn. Al het groen dat er nu staat moet weg. Een deel van de voortuin gaan we gebruiken om een tweede autostaanplaats te maken en de rest gaan we beplanten met hortensia ‘Annabelle’, siergras en misschien ook nog lavendel. Het is een groot stuk en het zal even aftasten worden hoe we dat gaan aanpakken, maar dat komt allemaal in orde.

Het is nog even wachten… het is nog even aftellen…
maar we kijken er zo naar uit om te verhuizen naar onze thuis.

Wintertijd…

Toen ik vorig weekend hoorde dat het ‘wintertijd’ was,
had ik zoiets van: yes… een uurtje langer slapen!!

Ondertussen mag ik die yes!! achterwege laten… ik, de goede slaper, heb nog nooit last gehad van het verzetten van de klok, tot nu. Elke ochtend wordt ik wakker op mijn ‘oud’ uur… om half 5, 5u (huidige tijd)… deze morgen was het zelfs kwart voor 4… dat is echt vroeg! En ik die dacht dat alleen kleine kinderen er last van hadden! Ik hoop echt dat ik morgen eens wat langer slaap, want ik begin de vermoeidheid toch wel te voelen.

Dinsdagavond zaten we op restaurant te wachten op ons hoofdgerecht, toen ik ineens een groot hongergevoel kreeg. Ik keek naar mijn uurwerk en zag dat we al 2 uur zaten te wachten (het was toen 21u15). We hadden alle 2 zoiets van: zitten wij hier al 2 uren?? Amai de tijd gaat snel!! Na het dessert gingen we terug naar de kamer (we zijn een nachtje op hotel geweest) en toen zag ik op mijn gsm dat het 21u15 was, hoe kon dat? Mijn uurwerk vergeten verzetten… gelukkig had ik zondag en maandag geen afspraken gepland! 😉

Vanaf vanavond slaap ik terug als voorheen (hoop ik),
alle uurwerken staan juist (denk ik).
Enkel de donkere avonden, daar moet ik nog wennen…