De-voorbije-week...

De voorbije week…

Het was een week vol ongenoegen op het werk… hoe het eraan toe gaat hebben jullie al kunnen lezen, maar deze week overtreft alles! We hadden 2 vergaderingen… tijdens de eerste vergadering kregen we te horen welke diensten fusioneren en hoe het er in de toekomst ongeveer zal uitzien. De tweede vergadering had enkele (onverwachte en onprettige) verrassingen voor een aantal collega’s. Er worden prestaties gevraagd die onmogelijk zijn… ook is er niet goed nagedacht naar verlofperiodes toe… ik vermoed dat er ons nog vele veranderingen te wachten staan.

Daar bovenop kreeg ik vrijdag te horen dat mijn werkwijze voor de vijfenzeventigste keer verandert… deze keer laat ik het gewoon op mij afkomen en doe ik wat verwacht wordt, zonder nadenken… ik heb maar een uitvoerende job en zijn er consequenties… tja, dan moeten ze het van hoger hand maar oplossen.

Gelukkig waren er ook vele fijne momenten… zo was Zoetie dinsdag jarig en we hebben er een hele fijne dag van gemaakt. We zijn begonnen met een bibliotheekbezoek, daarna iets gaan eten bij Paul’s Boutique (lekker! – via een Bongobon) en daarna naar Ikea, gaan snuisteren voor wat spulletjes in ons nieuw huisje.

Ondertussen zijn er ook al een aantal potentiële huurders komen kijken naar ons appartementje… er waren geïnteresseerden, maar tot nu toe is er nog niks concreets. Ik hoop dat dit ook vlug in orde is. Iedere keer er mensen komen vind ik dat het spic en span moet liggen… het is niet dat het hier vuil is, integendeel… maar toch heb ik een beter gevoel te weten dat het extra proper is.

En één van de mini-me’s is vertrokken naar Holzgau op sneeuwklassen… het is zo stil in huis zonder hem… ik hoop dat hij zich super goed amuseert!

10/40  –  #40dagenbloggen

Advertenties
Persoonlijk

Op het werk…

In 2005 toen ik uit zwangerschapsverlof kwam, kwam ik op het werk en kreeg ik te horen: je vorige job gaat iemand anders doen, jij mag collega X vervangen die in pensioen is. Daar stond ik dan… hopend op een rustig begin na maanden afwezigheid, maar in plaats daarvan werd ik voor de leeuwen gegooid! Totaal iets anders, zonder uitleg… begin maar!

Dag in dag uit heb ik ervoor gezorgd dat alles op orde kwam. Ook jaar na jaar alles zelf uitgezocht als er ineens van hogerhand een memo kwam met nieuwe richtlijnen. Of het nu ging om de werkwijze of nieuwe computerprogramma’s… bij alles heb ik zelf mijn plan moeten trekken. En na zoeken en proberen, lukte het mij iedere keer om alles op korte tijd toch op orde te krijgen. Niks was mij teveel.

Ik doe mijn job al vele jaren en nog steeds doe ik mijn job heel erg graag, vooral de afwisseling spreekt mij enorm aan.

Sinds de vele herstructureringen van de afgelopen maanden kreeg ik bijna wekelijks nieuwe richtlijnen over hoe het werk moest gedaan worden. Week na week heb ik mij aangepast en soms was het even wennen aan de nieuwe werkwijze, maar keer op keer kreeg ik toch gedaan wat er verlangd werd. Tot op de dag van vandaag staat het werk mooi op punt en daar ben ik fier op!

Als beloning mag ik nu een deel van mijn werk afgeven aan een nieuw iemand… dit in het kader van nieuwe herstructureringen. Het mooie deel van mijn werk… natuurlijk! Ik was en ben er nog steeds niet gelukkig mee… vooral omdat ik alles zelf heb moeten uitzoeken, het volledig op punt heb moeten zetten en nu mag er een ander mee gaan lopen, die er wellicht de pluimen voor krijgt.

Momenteel moet ik die persoon week na week opleiden, zodat ze tegen half april zelfstandig de job kan uitoefenen. En wat het werk voor mij in petto heeft vanaf half april… geen idee…

9/40  –  #40dagenbloggen

Persoonlijk

♥ lezen…

Ondertussen weten jullie dat ik verslaafd ben aan lezen. Momenteel verslind ik het ene boek na het andere. Hoe doe ik dat toch? Dit met een fulltime job, 2 voetballende mini-me’s en een huishouden?

∼ Overal waar ik ga neem ik mijn boek mee, die zit standaard in mijn handtas. Ik ga nooit de deur uit zonder boek, tenzij ik naar de winkel ga natuurlijk.

∼ Elk vrij moment dat er gelezen kan worden lees ik (als ik daar zin in heb, is niet altijd het geval): op de bus, in een wachtzaal, op de voetbaltrainingen… als de mini-me’s op de playstation spelen, als Zoetie naar sport kijkt op tv… elke dag zijn er vrije momenten.

∼ Eens ik begin te lezen en ik zit volop in het verhaal heb ik soms moeite om te stoppen. Dan zit ik in mijn eigen wereldje en kan ik uren aan een stuk lezen. Soms wel eens te koste van de mini-me’s en Zoetie (sorry!!).

∼ Ook lees ik elke dag voor het slapen gaan. Het is zo’n gewoonte geworden dat ik niet meer in slaap geraak zonder eerst wat te lezen, tenzij ik heel erg moe ben.

∼ Omdat ik zo vaak lees, heb ik al gemerkt dat ik sneller in het verhaal kom en dat het gemakkelijker is om een boek uit te lezen. En zo kan ik sneller aan een volgend boek beginnen.

Lezen is en zal nog vele jaren mijn favoriete hobby zijn 🙂 .

8/40  –  #40dagenbloggen

Persoonlijk

Bedankt!

Een aantal weken geleden had ik het genoegen om heel toevallig één van mijn lurkers te mogen ontmoeten. Op haar kousenvoeten kwam ze mij heel enthousiast vertellen dat ze al jaren mijn blog volgt en dat ze graag elke week komt lezen.

We hadden het dan over de lawaaierige buren, de verhuis die voor de deur staat, ons nieuw huisje… persoonlijke zaken die ik plots besprak met een vreemde. Raar vond ik het!

Bloggen kan altijd anoniem, maar dat bleek na een tijdje niks voor mij te zijn. Ook heb ik altijd het gevoel gehad dat ik mijn blog deelde met de andere bloggers, vooral de blogs die ik zelf volg, maar niks is minder waar. Ik weet waarover ik openbaar kan bloggen en het zijn niet mijn grootste geheimen… die bewaar ik voor Zoetie 😉 .

In ieder geval vond ik het heel erg fijn dat ze even tot bij mij kwam en mij complimenteerde met mijn blog. Ik blog heel er graag en het maakt mij blij te weten dat er mensen zijn die graag komen lezen, of ze nu blogger zijn of niet.

Iedere blogger wil gelezen worden en daarom wil ik jullie,
mijn trouwe lezers/volgers/lurkers, bedanken!

BEDANKT!!!

Ps: aan het lief madammetje… misschien tot volgend jaar 😉

7/40 – #40dagenbloggen

Persoonlijk

Boek… e-book… of dwarsligger?

– boek –
Je hebt ze in verschillende formaten… de dunne boekjes, de gewone exemplaren en dan heb je nog de kanjers.
Ik vind het het heel fijn om een boek in mijn handen te hebben… je kan ze vastnemen, je kan ze doorbladeren. Ook vind ik het leuk om te zien hoeveel er al gelezen is, of hoeveel er nog gelezen moet worden.
Als je een boek leest heb je ook een bladwijzer nodig, ik heb er eentje (het is al de tweede) van Zoetie gekregen, een zelfgemaakte… de eerste heb ik wellicht laten zitten in een boek van de bib en is nooit meer teruggevonden, wat ik heel jammer vind. Misschien ligt die ergens in de boekenkast en vinden we die terug tijdens de verhuis… zou tof zijn!

– ebook –
Ik had/heb al jaren een e reader, een hele goedkope. Om af en toe eens een ebook te lezen volstond dit apparaatje. Tot het op een gegeven moment begon te mankeren. Aangezien ik toch eens per maand een ebook lees heb ik vorig jaar een nieuwe e reader, de Kobo (Aura H2O – edition 2) gekocht. Ik ben er echt heel erg blij mee… zo’n verschil met mijn oud dingske. Het is heel aangenaam lezen… je hebt veel instellingen die je kan kiezen zoals het lettertype/regelafstand… het scherm past zichzelf aan… als de zon schijn, als het donker wordt. Je kan ook een slaapstand instellen op een bepaald uur, zodat je ogen op tijd rust krijgen als je leest. Naar mijn gevoel een geweldig apparaatje!

– dwarsligger –
Ik had ze al eens zien liggen in de bib, de kleine handige boekjes. Zelf had ik er nog geen geleend tot ik ‘Een klein leven’ zag liggen. Een dik boek in normaal formaat, niet handig om in te lezen, vast te houden en zwaar om mee sleuren. De moment om eens een dwarsligger te lezen. En dit beviel mij prima! Ik zou het zeker aanraden voor de iets dikkere boeken. Ze zijn compact, gemakkelijk om vast te houden, enkel het papier is heel dun en broos vind ik (net bijbelpapier). Ook het kleine lettertype is misschien niet handige voor sommige lezers.

Ondanks het gemak van de e reader en de compacte versie van de dwarsligger
verkies ik nog steeds het gewone boek en jij?

5/40  –  #40dagenbloggen

De-voorbije-week...

De voorbije week…

Een weekje vakantie voor de mini-me’s… niet voor mij, maar toch had ik een aantal verlofdagen gepland. Zo was ik woensdag- en donderdagmiddag thuis en op vrijdag een volledige dag.

Een rustige week zonder een opgejaagd gevoel was welkom! En de extra tijd samen was ook goed meegenomen 🙂 .

De vrije middagen en dag vulden we in met spelletjes spelen, een filmpje kijken… ook werden er dozen gevuld (zo leuk om te doen!!).

Op het werk waren er een aantal teleurstellingen/ontgoochelingen… ik blog er later nog wel eens over. Ondertussen heb ik er mij bij neergelegd wat de toekomstige plannen zijn, maar het is jammer dat men het personeel op die manier behandeld en dan heb ik het niet alleen over mezelf maar ook over de andere collega’s.

In ieder geval deden de verlofdagen deugd en nu genieten van een fijn weekend, hopelijk eentje met veel zonneschijn!

4/40  –  #40dagenbloggen

Persoonlijk

Vroege vogels en hun ochtendrituelen…

Vroeg opstaan… we zijn het hier gewoon.

Elke werkdag staan wij op tussen half 6 en 6 uur, tenzij ik de mini-me’s naar school breng. Dan ben ik wel wakker op mijn ‘normaal’ uur, maar dan blijf ik liggen tot half 7.

En elke werkdag is hetzelfde… breng ik de mini-me’s naar school: opstaan, pipi doen, douchen, naar school en naar het werk (met de auto). Breng ik de mini-me’s niet naar school: opstaan, pipi doen, douchen en naar het werk (met de bus).

Wat met mijn ontbijt? Opstaan en eten… ik kan het niet! Ik zorg ervoor dat de mini-me’s hun boterhammetje en banaan hebben, maar zelf krijg ik niks binnen. Ik heb het al eens geprobeerd, maar het lukt niet… mijn maag draait en keert.

Waar ik wel elke ochtend naar uitkijk is… eens op het werk: mijn potje koffie! En dat kunnen er zelfs 2 worden, soms 3. Ik probeer er toch op te letten om niet te overdrijven. Meestal begint om 9 uur mijn maagje te grommen en dan is het tijd om iets te eten.

Op werkdagen vroeg opstaan, wil zeggen dat wij vaak in het weekend ook vroeg wakker zijn en dat vind ik soms jammer. Zeker in de winter… in de zomer vind ik het minder erg.

Ook al vind ik het niet leuk om vroeg wakker te zijn in het weekend, toch heeft het zijn voordelen. Van zodra ik wakker ben en er zijn huishoudelijke taken (vooral strijken) dan begin ik daar direct aan en rond 9 uur heb ik alles weggewerkt… ideaal, net de moment waarop mijn maagje begint te grommen 😉 .

3/40  –  #40dagenbloggen

Persoonlijk

Schoenen…

In tegenstelling tot veel vrouwen heb ik niks met schoenen, nooit gehad!
Wat niet wil zeggen dat ik niet veel schoenen heb, eigenlijk vind ik dat ik er teveel heb, want ik draag altijd dezelfde.

Ligt het aan mijn voeten? Van zodra ik een nieuw paar schoenen aandoe heb ik last van blaren, soms tot bloedens toe. In elke handtas zitten een aantal pleisters, voor het geval dat het nodig zou zijn.

Over het algemeen zal ik ook altijd kiezen voor een gemakkelijke schoen… in de winter een laarsje, zomer sandaaltje en tussendoor sneakers. Het laatste draag ik super graag! Ik weet het… geen flatterende schoenen, maar die zitten zo gemakkelijk! Is er een feestje dan heb ik ook een 3-tal pumps waar ik uit kan kiezen.

Ik zal ook altijd een schoen kopen die zo goed als altijd past bij de kleren die ik heb. En heb ik een paar schoenen waar mijn voetjes gelukkig van worden, dan mag je er zeker van zijn dat ik ze verslijt tot op de draad. Soms vind ik het echt jammer als een paar goed zittende schoenen versleten zijn. Gelukkig vind ik keer op keer terug een goed paar schoenen, want rondlopen/wandelen met pijnlijke voeten, dat is het ook niet hé.

2/40  –  #40dagenbloggen