Sunday Quote…

Advertenties

Een ongewone vrijdag…

De werkweek zit er weer op! En net zoals de afgelopen weken is er wel altijd iets op het werk dat niet marcheert of anders moet en dat was deze week niet anders.
Sinds ik in september uit verlof gekomen ben, ondertussen 10 weken geleden, is er wel elke week iets dat ik anders moet doen. Het is ons al opgevallen dat de veranderingen altijd doorgegeven worden op een dinsdag… wellicht toevallig, maar ik hou mijn hart al vast voor volgende week dinsdag, zeker nu ik de nieuwe werkwijze net onder de knie heb! 😉

Ondanks sommige ergernissen op het werk was het al bij al een fijne week… zo zagen we het eerste seizoen van ‘Stranger Things’ op Netflix en zijn we beginnen kijken naar ’13 reason’s Why’. Op de gewone tv heb ik naar alle afleveringen van ‘La Forêt’ gekeken en ook naar afleveringen van ‘Tabula Rasa’… super om naar te kijken trouwens. Nooit gedacht van mezelf dat ik zo’n grote serie-kijker zou zijn!

Ook werd er gelezen, zowel in een boek als op de e-reader… enkel dat laatste bleek niet zo’n succes te zijn. Bij het aanzetten duurde het soms 10 minuten eer ik eindelijk kon beginnen lezen (vooral problemen bij het opnieuw openen van het boek). Zondag was ik het beu en ik moest en zou het boek uitlezen zonder de e-reader tussendoor uit te zetten… blijkt ineens dat hij de laatste 22 blz niet wil doen verschijnen. Verschillende keren aan- en uitzetten hielp niet… dat wordt dus verder lezen op de tablet of de telefoon… niet zo fijn. Ik weet al wat ik ga vragen aan Sinterklaas! 😉

Woensdagmiddag trokken we met een aantal collega’s naar Gent om een speciale milkshake te gaan eten. We hadden op Instragam al vele foto’s zien passeren van zo’n milkshakes en we zagen dit wel zitten om eens te proberen en dit kan je doen in – In Choc – in Gent (aan het Gravensteen). Het was lekker, echt lekker… maar ook heel zwaar! Op een gegeven moment was het genoeg en kregen we het verder niet op. Too much chocolate… het kan!

En nu vragen jullie je wellicht af waarom het een ongewone vrijdag is… 2 van mijn 3 mannen hier in huis zijn op hotel in Heusden-Zolder. Morgen is er de jaarlijkse Audi & VW Club Day en met een Audi-liefhebber in huis, is dit een dag die je moet meemaken, ook is het voor hem een fijn weerzien van andere leden van de club. Aangezien het allemaal vroeg begint, is het gemakkelijker om de dag voordien al te vertrekken en ginder op hotel te gaan. Voor ons al geen onbekend hotel meer… een hotel met een lekker ontbijt, een goede wellness en vooral schappelijk van prijs.

Dus dat wordt een vrijdagavond met maar 1 man in huis, maar daarom niet minder gezellig!
(ook al mis ik die andere 2 toch wel!)

Fijn weekend!

De afgelopen dagen…

Vorige week zaterdag was het feest! De onderbuurman, ons Tointje, werd 70 jaar. Het was een heel leuk feestje met lekker eten, een enorm dessertbuffet en een goeie DJ.

Hiep hiep hoera Tointje!
Het was ook een week met vele fijne momentjes! Zo ben ik heel blij met onze nieuwe matten voor ons nieuw huisje. We vonden ze zo tof, dat we er ons direct 2 gekocht hebben.

Als de buurtjes een feestje geven en er is overschot, zijn wij altijd de gelukkigen die de restjes krijgen en ook zondag was dit het geval… en tegen restjes van een heel lekker dessertbuffet, daar zeggen wij geen neen tegen!! 🙂

Op het werk werden enkele collega’s getrakteerd op een lolly-donut. Heel mooi om te zien, veel te mooi om op te eten, maar toch heb ik het gedaan en het was lekker!

Ook kregen we het minder goede nieuws… er is kanker in de familie en de persoon in kwestie was deze week ernstig ziek. Hij werd opgenomen in het ziekenhuis met een virus en na enkele dagen in afzondering, gaat het ondertussen al veel beter. En ondanks het beter gaat, is en blijft hij een ziek persoon.

Het was een happy week… ook eentje met minder leuke momenten, maar als ik zo ons gezinnetje zie, dan kan ik me alleen maar gelukkig prijzen. We zijn gezond, we hebben elkaar, we komen niks te kort, we hebben een goede job, verhuizen volgend jaar naar ons eigen nestje… we zijn gelukkig!

 

Nog 4 maanden en 27 dagen…

 

… en dan is het eindelijk zo ver! Nog 4 maanden en 27 dagen en dan zijn wij de trotse eigenaars van ons eigen huisje.
Begin mei tekenden we een aankoopbelofte bij de notaris met als uiterste datum 31 maart 2018, omdat de verkopers aan het bouwen zijn. Toen leek dit allemaal nog zo ver weg, maar ondertussen zijn we al 5 maanden verder!! En nu begint het te kriebelen… gelukkig zijn er geen grote werken aan het huis, enkel wat schilderen en/of behangen.

En dan komen de ideeën, we gaan beginnen met de kinderkamers. De mini-me’s krijgen elk een volledige nieuwe kamer. We zijn her en der al gaan kijken en onze keuze is gevallen op een hoogslaper uit Ikea. Je hebt zoveel mogelijkheden om te plaatsen, om kasten bij te kopen, om te schikken en herschikken… en qua materiaal ziet dat er in orde uit. We hebben gekozen voor een hoogslaper om iets meer ruimte te creëren voor al hun spullen.

De grote slaapkamer is nog maar vernieuwd, dus als die nog in orde staat gaan we die laten zoals ze is. Ook de badkamer staat proper. Van de slaapkamers/badkamer gaan we naar beneden, de hang en de trap moeten herschilderd worden. En dan komen we in de living die we ook volledig gaan aanpakken.

We hebben gekozen om die te verven in olijfgroene tinten, welke het gaan worden daar zijn we nog niet echt uit, Pinterest maakt het ons ook niet gemakkelijk 😉 . Niet te geloven wat je daar allemaal kan vinden. Maar het wordt zeker iets met olijfgroen.
Wat we wel zeker weten is dat we een nieuwe eetkamer gaan aanschaffen. Degene die we nu hebben gaat volgens ons nog een verhuis niet overleven, daarom direct iets nieuws zodat we goed zijn voor een aantal jaren en zo hoeven we de oude meubelen niet mee te verhuizen.

 

Na de living komt de keuken aan de beurt en die heeft enkel een laagje verf nodig. Eens binnen alles in orde is, dan is het aan de voortuin. De voortuin zal nog het meeste werk zijn. Al het groen dat er nu staat moet weg. Een deel van de voortuin gaan we gebruiken om een tweede autostaanplaats te maken en de rest gaan we beplanten met hortensia ‘Annabelle’, siergras en misschien ook nog lavendel. Het is een groot stuk en het zal even aftasten worden hoe we dat gaan aanpakken, maar dat komt allemaal in orde.

Het is nog even wachten… het is nog even aftellen…
maar we kijken er zo naar uit om te verhuizen naar onze thuis.

Wintertijd…

Toen ik vorig weekend hoorde dat het ‘wintertijd’ was,
had ik zoiets van: yes… een uurtje langer slapen!!

Ondertussen mag ik die yes!! achterwege laten… ik, de goede slaper, heb nog nooit last gehad van het verzetten van de klok, tot nu. Elke ochtend wordt ik wakker op mijn ‘oud’ uur… om half 5, 5u (huidige tijd)… deze morgen was het zelfs kwart voor 4… dat is echt vroeg! En ik die dacht dat alleen kleine kinderen er last van hadden! Ik hoop echt dat ik morgen eens wat langer slaap, want ik begin de vermoeidheid toch wel te voelen.

Dinsdagavond zaten we op restaurant te wachten op ons hoofdgerecht, toen ik ineens een groot hongergevoel kreeg. Ik keek naar mijn uurwerk en zag dat we al 2 uur zaten te wachten (het was toen 21u15). We hadden alle 2 zoiets van: zitten wij hier al 2 uren?? Amai de tijd gaat snel!! Na het dessert gingen we terug naar de kamer (we zijn een nachtje op hotel geweest) en toen zag ik op mijn gsm dat het 21u15 was, hoe kon dat? Mijn uurwerk vergeten verzetten… gelukkig had ik zondag en maandag geen afspraken gepland! 😉

Vanaf vanavond slaap ik terug als voorheen (hoop ik),
alle uurwerken staan juist (denk ik).
Enkel de donkere avonden, daar moet ik nog wennen…

Uitgelezen… #thrillers

Wat verborgen is – Hjorth Rosenfeldt
Het lichaam van de zestienjarige Roger wordt gevonden in een moerassig gebied. Hij lijkt omgebracht met messteken, maar nader onderzoek toont aan dat de kogel die hem doodde is weggesneden. Het spoor leidt naar de elitaire Palmlöv-school, een school die eigenlijk veel te duur is voor de jongen. Een oude vriend vraagt psycholoog Sebastian Bergman om hulp bij het onderzoek, maar Bergman heeft zelf al genoeg zorgen. Hij moet de erfenis van zijn moeder afwikkelen en stuit daarbij op.

Wat een verrassend goed boek! Het boek leest vlot, is spannend… een boek om in één ruk uit te lezen. Een echte aanrader!

De discipel – Hjorth Rosenfeldt
Vijftien jaar nadat seriemoordenaar Edward Hinde door toedoen van psycholoog Sebastian Bergman achter de tralies belandde, worden in de omgeving van Stockholm de lichamen van enkele vrouwen gevonden. Ze zijn vermoord op een gewelddadige wijze, die tot in detail overeenkomt met de werkwijze van Hinde, maar hij zit nog steeds in de gevangenis.
Sebastian Bergman grijpt de gelegenheid om bij het onderzoek te worden betrokken met beide handen aan. Zijn kennis van de oude zaak is voor het politieteam meer dan bruikbaar, en het onderzoek biedt hem bovendien de mogelijkheid om bij zijn dochter in de buurt te zijn. Al snel blijken de moorden inderdaad met elkaar te maken te hebben – en met Bergman zelf, op een manier die hij zich nooit had kunnen voorstellen.

Nog beter dan het eerste deel ‘Wat verborgen is’ van de Bergmankronieken … het is een plezier om te lezen! Een mooie opbouw, de terugkomende personages, spanning… en wat een einde! Ik ben heel benieuwd naar deel 3.

Memento – Emelie Schepp
Zomer 1986. Een jong meisje wordt wakker in het ziekenhuis. Ze heeft geen idee hoe ze daar terecht gekomen is. 2012: in Zweden wordt het hoofd van de immigratiedienst vermoord. Alle sporen leiden naar een kind als dader. Officier van justitie Jana duikt in de zaak en dat brengt bij haar gruwelijke herinneringen aan haar eigen verleden boven. Wat gaat er schuil achter de nu zo sterke Jana? En is zij eigenlijk wel te vertrouwen?

Na het lezen van deel 2 en 3 was ik ook wel benieuwd naar deel 1 die eindelijk te vinden was in de bib. Aangezien ik al een beetje wist hoe het ging aflopen was het toch fijn om dit boek te lezen. Net zoals de andere delen leest het boek vlot, een goede opbouw en veel spanning.