Quote

Quote of the day…

Advertenties
Persoonlijk

Instagram… #week12

 

Na lang twijfelen… een 2gobeker van mymuesli gekocht.
Bij een bestelling kreeg je een proefpakket gratis… altijd leuk!

Tussen alle thrillers door… lees ik graag eens een roman.
En deze heb ik graag gelezen… een mooi en triest verhaal.

Obi aan het raam… één van haar favoriete plekjes.

@Instagram: flavies_wereld – flavies_boekenhoekje – cat_obi

De-voorbije-week...

De voorbije week…

Ook deze week werden er knopen doorgehakt… beslissingen die ons een goed gevoel geven… mag ook wel eens hé!

We werkten wat in de tuin…. nieuwe lavendelplantjes werden gepland en ons gras werd gezaaid. Spannend afwachten… laat het gras maar groeien! 😉

Naar de bib gaan stond ook op de planning en deze keer had ik weer geen lijstje mee… een ramp! Ik liep echt verloren. Met een beetje geduld en een beetje geslenter heb ik toch een aantal boeken mee naar huis. Oef… gelukkig… want geen boeken… dat zou nog een grotere ramp zijn!

Met de Zieke gaat het meer en meer bergaf… er zijn 2 tumoren bijgekomen… vocht… en epilepsie-aanvallen. Zijn terugkeer naar de Palliatieve is ook terug in orde… nu is het wachten op een plaatsje. Soms vraag ik mij af hoe lang ze het nog gaan rekken… dat is natuurlijk gemakkelijk gezegd… maar mocht het over mezelf gaan… zou het van mij mogen stoppen.

En zo zetten we ons weekend in… fijn weekend!

Uitgelezen

Uitgelezen… #thriller

De waarheid over de zaak Harry Quebert – Joël Dicker
New York, voorjaar 2008. De jonge auteur Marcus Goldman lijdt aan een writer’s block, en dat terwijl de deadline van zijn uitgever nadert. Dan wordt in de tuin van zijn mentor, sterauteur Harry Quebert, het lichaam gevonden van Nola Kellergan, die ruim dertig jaar eerder op vijftienjarige leeftijd spoorloos is verdwenen. Op Nola’s lichaam ligt het manuscript van de roman die Quebert zijn doorbraak naar het grote publiek heeft bezorgd. Harry Quebert is onmiddellijk hoofdverdachte en zijn beroemde roman komt in opspraak. Overtuigd van de onschuld van zijn grote voorbeeld vertrekt Marcus naar Harry’s huis in New Hampshire om de werkelijke toedracht rond de dood van Nola te achterhalen. Maar de waarheid blijkt veel gecompliceerder dan hij dacht.

Wauw!! Wat een boek! Ik kon het niet laten om te lezen en te blijven lezen tot op het moment dat het boek uit was… en dan vond ik het jammer. Een boek die niet echt spannend is, maar de vraag “wie heeft het gedaan” blijft spoken. Ook leest het boek zo vlot dat je volledig in het verhaal zit. Absoluut een aanrader!

Wat je niet weet – Karen Cleveland
Vivian Miller is een toegewijde CIA-analyst. Het is haar taak de identiteit te onthullen van zogeheten Russische ‘slapers’: spionnen op Amerikaanse bodem die een ogenschijnlijk doodnormaal leven leiden als Amerikaans staatsburger.
Nadat ze weet in te breken in de computer van een hooggeplaatste Russische spion, stuit Vivian op een vertrouwelijk dossier dat de namen bevat van verschillende Russische spionnen. Een paar muisklikken later is alles dat belangrijk voor haar is – haar baan, haar echtgenoot en zelfs haar vier kinderen – in ernstig gevaar.
Vivian heeft een eed gezworen dat ze haar land zal beschermen tegen alle vijanden, nationaal en internationaal. Maar nu staat ze voor een onmenselijke keuze. Ze wordt verscheurd tussen loyaliteit en verraad, liefde en wantrouwen. Wie kan ze nog vertrouwen?

Spionage, de CIA, de Russen… niet echt een onderwerp dat mij aanspreekt en toch wou ik het boek lezen. Het boek leest heel vlot, echt spannend is het niet en het plot vond ik niet bijzonder… ik had er meer van verwacht… meer spanning, intriges… een gemiddeld boek, ideaal als tussendoortje.

Postuum – Emelie Schepp
Wanneer Sam Widell op een avond thuiskomt, blijkt zijn vrouw vermoord en zijn zoon ontvoerd te zijn. Officier van justitie Jana Berzelius leidt het onderzoek naar deze zaak en ondervindt dat hoe langer Jonathan weg is, hoe persoonlijker het voor haar wordt. Wanneer bovendien haar aartsvijand Danilo zich weer in haar leven mengt, is de ramp compleet. In een race tegen de klok moet Jana alles op alles zetten om het kind levend terug te vinden.

Net zoals de vorige delen in de reeks leest ook dit boek vlot en zit je direct in het verhaal. De spannende opbouw en de korte stukjes per personage zorgen ervoor dat je nieuwsgierig blijft, enkel het einde vond ik voorspelbaar… jammer.

Persoonlijk

Instagram… #week11

Door weer en wind werd er in de tuin gewerkt!
Momenteel hebben we geen enkel sprietje gras meer… nog veel werk te doen!

Het was lang geleden dat ik nog eens een mooie roman las.
Bij deze… Nooit meer van Colleen Hover is echt een aanrader.

Obi kan echt zo grappig zijn!
Als ze kleiner was en ze was deugniet, kroop ze onder de zetel.
Nu ze gegroeid is kan ze enkel nog met haar kop onder de zetel en dan blijft ze stil zitten,
wellicht met de gedachte: mijne kop is onder de zetel… ze kunnen mij niet zien!

@Instagram: flavies_wereld – flavies_boekenhoekje – cat_obi

De-voorbije-week...

De voorbije week…

Deze week werden er beslissingen genomen en handtekeningen gezet die gevolgen hebben voor de toekomst… pijnlijke gevolgen in mijn geval. Nog een aantal zaken op orde stellen en dan kunnen we het volledig achter ons laten…

Ook werd er in de tuin gewerkt… enkele plantjes werden herplant en al ons gras is weg, klaar om nieuw gras te zaaien… in de hoop dat het goedkomt. En zo niet… dan maar grasmatten zeker?

Met de Zieke gaat het ook niet zo goed… hij is overgebracht naar een andere afdeling in een ander ziekenhuis… een afdeling waar hij totaal niet hoort! Toen wij hem gingen bezoeken, zat hij daar maar versuft op zijn bedje… ocharme, we hadden echt compassie met hem! Ook werd hij aan zijn lot overgelaten… echt triestig!
Ondertussen is er met de dokters gebabbeld geweest dat het zo niet kon (volgepropt met morfine) en dat hij daar niet hoort. De dokters vonden dit ook… hij zit daar niet op zijn plaats… waarom hebben ze hem dan naar ginder gebracht?? Er is beslist dat hij terug naar de Palliatieve moet en dit zo snel mogelijk!

En zo vloog de week voorbij!
Klaar voor een nieuw weekend!
Fijn weekend!

Persoonlijk

Mijn-februari-favorieten…

– wandelen –
Dankzij het mooie lenteweer werd er in februari (eindelijk) gewandeld! Het zonnetje deed echt deugd! Het was zelfs zo zonnig dat we gingen wandelen aan zee (Groede). Ik had het eens nodig… verstand op nu en genieten!

– kleine geluksmomentjes –
Februari is ook een maand vol geluksmomentjes… een shopdate met Zoetie – samen werken in de tuin – op het werk een versierde pc voor mijn verjaardag – leuke cadeautjes krijgen van collega’s – vele wandelingen – paar daagjes verlof – genieten van het zonnetje – terug genieten van het lezen – bekijken van enkele Neflix-series (The Missing – Dirty John)…

– favoriet gelezen boek –
Tot mijn verbazing las ik toch nog 7 boeken in februari en dit door mijn favoriete genre (thriller). Stuk voor stuk aanraders, maar van één was ik enorm onder de indruk: Oktober van Søren Sveistrup. Het boek zit goed in elkaar, goed uitgewerkt en vooral heel verslavend en spannend!

Uitgelezen

Uitgelezen… #thriller

Oktober – Søren Sveistrup
Op de eerste dinsdag van oktober keert Rosa Hartung terug op haar post als minister van Sociale Zaken. Na de dramatische verdwijning van haar twaalfjarige dochter heeft ze een jaar verlof genomen. Linus Berger, een psychisch gestoorde man, heeft de moord op Hartungs dochter bekend, maar kan zich niet meer herinneren waar hij de verschillende lichaamsdelen van het meisje heeft begraven.
Op dezelfde dag dat Hartung terugkeert in het parlement, wordt een jonge, alleenstaande moeder op brute wijze vermoord in haar huis in een buitenwijk van Kopenhagen. Ze is gemarteld en een van haar handen is eraf gehakt.
Wanneer de rechercheurs Thulin en Hess arriveren op de plaats delict treffen ze een kastanjepoppetje aan. Het poppetje blijkt een sinister geheim bij zich te dragen, al wordt dit eerst aangezien voor een bizar toeval. Maar als er nog een vrouw wordt vermoord – en dit keer mist het slachtoffer beide handen – beginnen Thulin en Hess te vermoeden dat er een verband is tussen de zaken.
En het heeft er alle schijn van dat de missie van de moordenaar nog niet voorbij is…

Wat een boek! Goed uitgewerkt, een goede opbouw, spannend en verrassende wendingen. Een boek die ik enorm graag gelezen heb… eentje die veel te snel uit was!

De stalker in de nacht – Robert Bryndza
Midden in een broeierig hete zomernacht wordt inspecteur Erika Foster opgeroepen. Een dokter is thuis in zijn bed -gevonden, gestikt. Zijn polsen zijn vastgemaakt en zijn ogen puilen uit door de doorschijnende plastic zak die strak om zijn hoofd is gebonden. Een paar dagen later wordt een tweede slachtoffer gevonden, in exact dezelfde omstandigheden. Wat linkt de slachtoffers aan elkaar en aan hun moordenaar? Waarom is er zo weinig bekend over hun verleden? Als Erika en haar team de zaak onderzoeken, stuiten ze op een zeer -berekenende dader, die zijn prooi al lang van tevoren stalkt – en dan op het juiste moment toeslaat.

Een heel vlot lezende thriller… vergelijkbaar met de boeken van Karin Slaughter. Ook een spannend boek… eens je begint te lezen… wil je alleen maar verder lezen.

Perfecte moeder – Aimee Molloy
Een groep jonge moeders komt regelmatig samen om bij te kletsen. Als ze besluiten om een keer wat te gaan drinken zonder de kinderen, vindt iedereen dat een goed idee. Alleen Winnie, de enige alleenstaande moeder van de groep, staat niet te springen. Maar uiteindelijk halen ze haar over en de dames vermaken zich opperbest. Maar dan slaat het noodlot toe: Midas, het zoontje van Winnie, wordt uit zijn wiegje gestolen.
De politie lijkt er vanaf dag 1 een potje van te maken, dus de vrouwen nemen het heft zelf in handen: wat is er gebeurd en waar is de baby? Maar ook de media begint zich te bemoeien met het verdwenen kind en vooral met moeder Winnie.
De vragen stapelen zich op. Wie zijn de vrouwen van deze vriendinnenclub? Welke geheimen houden ze achter? Kennen ze elkaar eigenlijk wel goed genoeg? En is de moeder wel zo onschuldig?

Ik vind het boek verwarrend geschreven, vele personages en wat heel echt heel jammer is, is dat waar het om gaat komt pas op het einde aan bod. Ik had er meer van verwacht. Voor mij toch wel een beetje teleurstellend.