Nood aan een winterslaap…

Ik heb het lastig… ben moe… kort lontje…
met andere woorden: niet de gezelligste thuis.

Reden… de buren verstoren onze nachtrust met hun nachtelijke activiteiten. Vorige zomer was dit ook zo en toen hebben we een briefje in de bus gestoken. Ze waren er niet echt blij mee, maar ze deden er toch iets aan.
Ondertussen zijn we een nieuw jaar en gaan ze er terug ten volle voor, waardoor wij weer niet moeten slapen. Meestal beginnen ze er aan rond 23u30… eerst een babbeltje en daarna de daad. Ze horen is al ambetant en eens het terug stil is, is het zo moeilijk om terug in slaap te geraken. Gevolg: nachten waarin maar max 3 uren een half à 4 uren geslapen wordt.

Op een gegeven moment was ik zodanig moe dat ik de slaap niet kon vatten van vermoeidheid. En als dan de wekker afloopt om 5u30, dan heb je het wel even gehad met alles!

Dan beginnen de irritaties…
Op het werk… je legt iets uit, je legt het nog eens uit, nog een keer, nog een keer… altijd maar blijven herhalen en herhalen, en toch hun eigen goesting doen, awel daar word ik lastig van. Ik heb de afgelopen week voor de zoveelste keer een aantal dingen herhaald, maar deze keer wat directer en ik hoop dat het overgekomen is.

Thuis… één van de buren parkeert zich nu in plaats van op een parkeerplaats, schrijlings achter de auto’s zodat die auto’s niet meer kunnen wegrijden. Deze keer was Zoetie aan de beurt. Wij voelen ons dan ambetant omdat wij weten dat we de dag nadien vroeg moeten vertrekken… en wat als de auto er nog staat?? Gelukkig was hij deze keer vroeger weg, maar vorige keer was dit niet het geval en was het hier een roep- en toeterconcert.

Onze verhuis… deze week heb ik eens naar die mensen gebeld met de vraag of alles in orde is en dat wij deze maand onze opzeg gaan geven aan de huisbaas. Paniek!!! De vrouw was over haar toeren, want ze gaan niet klaar zijn in het nieuwe huis. Ze ging eens naar de bouwheer bellen om te vragen hoe het zit, maar dat maakt ons niks uit hé. De akte moet ten laatste 31 maart getekend worden en dan moeten zij verhuisd zijn. We voelden al een bui hangen van: dat komt hier niet goed!! Als hun huis niet af is, dan gaat die akte wel door, maar moeten ze ons een vergoeding betaling. Wanneer moeten we dan onze opzeg geven? Wanneer moeten wij dan onze nieuwe meubels bestellen? De levertijd is 10 à 12 weken, stockeren is niet mogelijk. Ook onze planning die we in gedachten hebben… voor niks!
Gisteren kregen we een telefoontje van de man dat het allemaal tijdig in orde komt. Er moet nog gevloerd worden, laminaat boven, schilderen en wat buitenwerk, echt veel werk is het niet meer. Gelukkig! Zo’n toestanden zoals vorig jaar met de verkoop, daar heb ik echt geen zin in.

Nog 2 maanden en 18 dagen of 10 weken en 6 dagen of 76 dagen geduld,
geen last meer van burenlawaai of van parkeertoestanden die niet kunnen,
enkel maar een leuk vooruitzicht op ons eigen rustig stekje…

Advertenties

Mijn favoriete gelezen boeken van 2017…

Met een kalm voorjaar waarin er niet veel gelezen werd,
werd 2017 toch een topjaar. Ik las in totaal 72 boeken of 26.556 blz.

Het was niet gemakkelijk kiezen, maar dit waren mijn favorieten.

– Romans –

Maan en zon – Stefan Brijs
Een boek dat ik enorm graag gelezen heb. Van in het begin zit je in het verhaal en voel je mee met de personages. Een boek over familiebanden, over leed en pijn, maar ook over hoe dromen verloren kunnen gaan. En het einde… dat had ik niet zien aankomen… verrassend!


Woesten – Kris Van Steenberge
Een aangrijpend boek dat prachtig geschreven is. De tijd van toen, de oorlog, de moeilijkheden, de familieperikelen… eentje om in één ruk uit te lezen.


De verloren waarheid – Jennifer Haigh
Seksueel misbruik binnen de katholieke kerk is en blijft een actueel en heftig thema. Een verhaal dat je aan het denken zet over wat de gevolgen zijn van misbruik voor zowel de slachtoffers als voor de daders. Je voelt de innerlijke strijd, ook alle verdachtmakingen en twijfels binnen de familie en binnen de parochie. Een boek die nog even nazindert, vooral door het onverwachte plot.

– Thrillers –

Onder mijn huid – Sarah Hilary
Een boek dat ik enorm graag gelezen heb. Van zodra je begint te lezen zit je in het verhaal en voel je de spanning. Ook wordt je hier en daar op het verkeerde been gezet, wat het lezen nog spannender maakt. Van zo’n thrillers ben ik grote fan!


Het smelt – Lize Spit
Een boek waar ik heel nieuwsgierig naar was. Het boek is heel langzaam opbouwend geschreven. De verschillende tijdlijnen zorgen in het begin voor verwarring, maar eens je in het verhaal zit, houdt alles verband met elkaar. Tot op het einde… ik heb al spannendere thrillers gelezen, maar toch blijft dit verhaal je bij door zijn wrede gebeurtenissen en zijn droevig einde.


Wat verborgen is – Hjorth Rosenfeldt
Ik ben fan van Scandinavische schrijvers en Hjorth Rosenfeldt zijn boeken bevestigen dit. De Bermangkronieken zijn stuk voor stuk boeken die je moet gelezen hebben. Spannende verhalen, verrassende wendingen… soms vergezocht, maar zijn boeken kunnen dit wel hebben. Echte aanraders!

Dit waren mijn favorieten, wat waren jullie favoriete boeken van 2017?

Geen voornemens… maar een wishlist!

Dit jaar ga ik niet meedoen met goede voornemens ,
maar ga ik werken met een wishlist.
Wensen die ik graag zou verwezenlijken,
zonder al te veel ‘moetjes’… maar wel veel ‘magjes’.

– 1 –
Lezen is en blijft mijn favoriete tijdverdrijf… hoeveel boeken ik ga lezen in 2018 laat ik in het midden. Deze keer geen druk om het vooropgestelde aantal boeken te halen, lezen moet fijn blijven. Ik heb even getwijfeld of ik mee ga doen aan een leeschallenge, maar ook dit jaar ga ik dit aan mij voorbij laten gaan. Ik hoop vooral veel boeken te kunnen lezen uit mijn favoriete genre, vooral thrillers dus.

– 2 –
Ik ga een poging doen om het wandelen terug op te pikken, wat eigenlijk niet zo moeilijk is, enkel de ‘goesting om te wandelen’ zoek ik nog, maar ik hoop dat Zoetie mij daarin meetrekt en ervoor zorgt dat we terug op regelmatige basis een toerke gaan wandelen.

– 3 –
Ook staat meer sport op mijn lijstje… na maanden niks doen, wordt het echt tijd om meer te bewegen. Van zodra we verhuisd zijn zou ik graag een loopband aanschaffen zodat er op elk gepast moment kan gewandeld worden en dit op de loopband. Ik zie dat volledig zitten! Ook ga ik start-to-run nog eens proberen eens we verhuisd zijn. Lopen is echt mijn ding niet, maar de wijk waar we naar verhuizen heeft de mogelijkheid om een degelijk rondje te lopen… wie niet waagt…

– 4 –
Qua gezonde voeding is het momenteel een ramp! Vanaf volgende week wil ik terug geen-suikers-op-werkdagen inlassen. Ik heb er wel een beetje schrik van, want dat betekent de eerste dagen koppijn, maar we gaan ervoor. Enkel suikers (frisdrank-koekjes-chocolade-chips…) in het weekend en die natuurlijk ook een beetje beperken.

– 5 –
Veel us-time inlassen! Niet dat we veel overboekte weekends hebben, maar ik streef er toch naar om 1 dag van het weekend tijd te hebben voor elkaar. We doen dit ondertussen al en dat bevalt ons prima, dus daar gaan we gewoon mee verder.

5 mooie puntjes om het jaar te starten, vind je niet?

2017 ging er ongeveer zo uitzien…

– lezen –
Ook in 2017 zal er gelezen worden! Deze keer ga ik geen challenge volgen, maar lezen wat ik echt wil lezen, vooral thrillers. Ook is het de bedoeling om onze boekenkast eens onder handen te nemen, die puilt momenteel uit! Alles eens mooi schikken/plaatsen, misschien zelfs wegdoen, maar vooral ook eens de boeken lezen die nog niet gelezen zijn.
Qua aantal ga ik het houden bij 70 boeken, waarvan 5 Engelstalige.

Het lezen ging moeizaam in het begin van het jaar, maar uiteindelijk heb ik toch 72 boeken gelezen, waarvan maar 1 Engelstalige.
De boekenkast staat er nog steeds zo bij als in het begin van 2017… veel te veel (ongelezen) boeken, maar met de verhuis in het vooruitzicht komt dit in 2018 zeker in orde.

– wandelen –
Vorig jaar wandelden we 428 km, zou het ons lukken om dit jaar ook zoveel te wandelen? Ik hoop het! Onze doelstelling dit jaar is 450 km… spannend!

We zijn het jaar al wandelend goed begonnen en zelfs de eerste 5 maanden van het jaar werd er veel gewandeld en daarna niks meer! Ik denk dat we ongeveer een 200 km gewandeld hebben, naar mijn gevoel een beetje teleurstellend, maar een nieuw jaar… een nieuwe poging.

– sporten –
Nu ik zo goed bezig ben, ga ik er alles aan doen om dit vol te houden: 2 tot 3 per week naar de fitness – een uurtje fatburning in de week – thuisoefeningen en wie weet nemen we het badmintonnen terug op. Hopelijk wordt 2017 een heel sportief jaar!

Ook hier hetzelfde… de eerste maanden van het jaar werd er volop gesport en eens het grote vakantie werd, viel alles stil. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het sporten niet zo gemist heb. Ik had precies nood aan een onsportieve-periode en het heeft mij goed gedaan.

– weg-zijn-wij –
Dit jaar zal het heel flauw zijn qua weg-zijn-wij-momentjes… te veel andere kosten (trouwen-lentefeest-trouwfuif). Wat we zeker willen doen is een citytrip naar Edinburgh (de E in het alfabet) en hopelijk krijgen we de kans om deze zomer vele dagen aan zee te vertoeven in de caravan van mijn meme net zoals vorig jaar. Ookal zijn er geen grootse weg-zijn-wij-momentjes gepland, toch zullen we genieten van andere weg-zijn-wij-momentjes hier in ons Belgenlandje.

Onze weg-zijn-wij-momentjes zijn ook anders verlopen dan verwacht… met de vele kosten zijn we niet naar Edinburgh geweest maar naar Eindhoven, misschien niet zo spectaculair maar we hebben er ten volle van genoten. In plaats van naar de zee te gaan, zijn we een weekje naar Frankrijk geweest… een super vakantie! 

– me-time –
Tijd die ik wil gebruiken om te gaan sporten, bloggen, lezen, brieven schrijven, de nageltjes laten verzorgen… wie weet ook om plasma te gaan geven… tijd die ik zelf zal indelen, maar vooral tijd om dingen te doen die ik het liefst doe.

Me-time genoeg in 2017 en ik wil dit ook zo houden! Dankzij de me-time werd er veel gelezen (is en blijft mijn favoriete bezigheid), hoop ik terug de sportmicrobe te krijgen en heb ik Netflix ontdekt. Ik moet toegeven dat ik al uren gekeken heb naar series, zowel met Zoetie als zonder Zoetie (Fargo, Narcos, 13 Reasons Why, Orange is the New Black, Gossip Girl, The Bridge…). Er zijn al veel series bekeken en er zijn er nog zovelen te zien… vind ik wel leuk!

– speciale-2017-momentjes –
Maart – trouwen
Juni – lentefeest
Juli – trouwfuif

Dat 2017 voor ons een heel speciaal jaar is geweest weten jullie wel al… onze grote dag in maart, een lentefeest voor de mini-me’s, onze geslaagde fuif in juli, ons eigen huisje gekocht… maar het was ook een heftig jaar… een huis verkopen met de bijhorende problemen en zorgen. 

2017 is totaal anders verlopen dan verwacht,
maar we hebben geen klagen… het was al bij al een super jaar!

 

Uitgelezen… #thrillers

Genesis – Karin Slaughter
Na de gruweldaad die haar leven in Grant County totaal heeft verwoest, is Sara Linton naar Atlanta gevlucht. Ze is een nieuw leven begonnen en werkt in een ziekenhuis, waar op een dag een zwaar mishandelde vrouw met spoed wordt binnengebracht. Sara raakt in de ban van deze mysterieuze vrouw en gaat op onderzoek uit. Daarbij kruist ze het pad van Will Trent en Faith Mitchell die op de zaak zijn gezet. Ze vinden in de bossen rond Atlanta een ondergrondse martelkamer, die alle gruwelijkheden overtreft. Als er nog een vrouw verdwijnt, lijkt slechts een ding zeker, de martelaar geeft zich niet snel gewonnen.

Het is al het zoveelste boek in de reeks dat ik gelezen heb en net zoals de vorige boeken: spannend tot op het einde!

De hondenmoorden – Jens Hendrik Jensen
Niels Oxen, de hoogst onderscheiden soldaat die ooit in het Deense leger gediend heeft, is aan lager wal geraakt. In de hoop zijn innerlijke demonen af te schudden, reist hij af naar het noorden. Daar wil hij zijn kamp opslaan in de bossen en een eenvoudig leven leiden. Zijn droom verandert in een nachtmerrie als hij opeens beschouwd wordt als hoofdverdachte van de moord op een voormalig ambassadeur. De veiligheidsdienst is opvallend snel na de moord ter plaatse, en voordat Oxen ook maar iets heeft kunnen inbrengen is hij samen met de onorthodoxe agent Margrethe Franck betrokken bij het onderzoek naar een serie mysterieuze moorden. Het verbindende element: opgehangen honden.

Het heeft even geduurd voor ik volledig in het verhaal zat, vanwege het verhaal zelf en de verschillende moeilijke namen. Uiteindelijk komt alles tot zijn recht en blijf je lezen. Ik heb het boek graag gelezen en ben al benieuwd naar deel 2.

Dagboek uit de rivier – Frederik Baas
Na een aantal moeilijke jaren met haar man en een ingewikkelde scheiding kan het leven opnieuw beginnen voor Barbara. Samen met Rens, haar zoon van zeven, en haar nieuwe vriend Robbert gaat ze in de zomervakantie een weekje naar de Ardennen. Robbert is uitgever en een van zijn auteurs woont al jaren in deze streek en werkt daar aan zijn tweede roman. Zijn eerste was een overweldigend succes en dat legt een enorme druk op het maken van de tweede. Ze bezoeken hem en al snel ontstaat er vriendschap tussen de auteur en Barbara. Samen verzinnen ze een spel om Rens bezig te houden. Er is al jaren een meisje vermist in de streek en op basis van dat gegeven maken ze een spannende speurtocht. De speurtocht blijkt echter al snel in de richting van de werkelijkheid te wijzen.

Een vlot lezend verhaal die de lezer in de ban houdt, toch miste ik wat meer spanning en het plot vond ik niet echt wauw. Een fijn tussendoortje.

Uitgelezen… #romans

Bijna echt gebeurd – Liane Moriarty
Sam en Clementine hebben een mooi, maar druk leven: twee jonge dochters, een verantwoordelijke baan voor Sam en de hectiek van een belangrijke auditie voor Clementine, die celliste is. Van jongs af aan is Clementine bevriend met Erika. Een enkele blik tussen hen kan een complete conversatie vervangen. Maar hun vriendschap is gecompliceerd.
Als Clementine en Sam op bezoek gaan bij Erika en haar man Oliver, en hun buren iedereen onverwachts uitnodigen voor een barbecue, zegt Clementine dan ook snel ja. Het gezelschap van de levenslustige buren lijkt haar een welkome afleiding. Twee maanden later vragen Clementine en Sam zich steeds weer af: wat als we nooit naar die barbecue waren gegaan?

In het begin was het even wennen aan de verschillende personages, maar eens je wat verder in het verhaal zit leest het boek als een trein. Sommige passages hadden korter gekund maar dat neemt niet weg dat het een heel mooi verhaal is om te lezen. Toch wel een aanrader!

Brooklyn – Colm Toibin
De jonge Ierse Eilis emigreert naar Brooklyn voor een beter leven. Aanvankelijk heeft ze het niet naar haar zin, maar dankzij dansavonden op zaterdag en een studie boekhouden gaat ze zich er stilaan thuis voelen. Wanneer ze naar aanleiding van het overlijden van haar zus terugkeert naar haar vaderland loopt ze Jim, een oude bekende en nieuwe liefde, tegen het lijf. De keuze wordt hartverscheurend: teruggaan naar het spannende Amerika, waar ze samen is met Tony, of in het vertrouwde Ierland blijven voor Jim.

Een aangenaam boek om te lezen, het leest ook als een trein, maar toch had ik meer verwacht. 

De verloren waarheid – Jennifer Haigh
Sheila, Art en Mike groeiden op in een grote Iers-Amerikaanse familie in een buitenwijk van Boston. Hun vader is niet gelovig, maar hun moeder is een typisch Ierse katholiek die haar kinderen heeft opgevoed met de gedachte dat familiegeheimen vooral verborgen moeten blijven en dat je over een groot aantal zaken maar beter niet kunt praten. Wanneer Art – de oudste broer, moeders oogappel en de geliefde pastoor van een grote parochie – een paar dagen voor Pasen zijn telefoon niet meer opneemt en niet reageert op berichten, wordt Sheila bezorgd.

Een heel mooi boek om te lezen, een triestig boek ook. Ik was aangenaam verrast toen het boek uit was, maar ook een beetje aangedaan. Ik lees graag meer van deze schrijfster, een echte aanrader.