Uitgelezen

Uitgelezen… #roman

Donkergroen bijna zwart – Mareike Fallwickl
Raffael, zelfverzekerd en charismatisch, en Moritz, gevoelig en loyaal. Sinds hun eerste ontmoeting als jonge kinderen zijn de jongens onafscheidelijk. Moritz en zijn moeder Marie zijn nieuw in het eenzame bergdorp en Marie zou blij moeten zijn met de vriendschap. Maar ze vertrouwt Raffael niet, met zijn makkelijke glimlach en ijskoude blauwe ogen. Wanneer Johanna bij de twee vrienden op school komt ontstaat er een fatale driehoek, die de vriendschap onder druk zet tot hij met een knal uit elkaar spat. Zestien jaar later staat Raffael op een avond plotseling bij Moritz voor de deur. Nog één keer zal alles op het spel gezet worden.

Een roman met een donker kantje over vriendschap, manipulatie en verraad. Een boek dat goed opgebouwd is, je voelt de spanning en op het einde komen de puzzelstukjes mooi samen. Een goed boek en toch had ik er iets meer van verwacht.

Een goed bewaard geheim (Clifton Kronieken 3) – Jeffrey Archer
Tegen de achtergrond van wereldoorlogen, politieke schandalen en maatschappelijke onrust proberen opeenvolgende generaties uit de familie Clifton hun weg te vinden. In een verhaal dat decennia en continenten omspant, laat Jeffrey Archer je meeleven met hun lotgevallen en brengt hij op grandioze wijze een voorbij tijdperk tot leven.
In 1957 krijgt Sebastian Clifton een beurs voor Cambridge, en daarmee zet een nieuwe generatie Cliftons de familiesaga voort. Nadat Sebastian van school wordt gestuurd, raakt hij tegen wil en dank verstrikt in een internationale kunstzwendel rond een standbeeld van Rodin dat veel meer waard is dan het kost op de veiling. Wordt hij nu miljonair? Kan hij weer naar Cambridge? Is zijn leven in gevaar?

Na de teleurstelling van deel 2, was ik toch heel erg benieuwd naar deel 3 en wat heb ik genoten. Vlot geschreven, vol spanning en romantiek… deels voorspelbaar en toch weer niet. Een fijne historische reeks om te lezen.

Laten we er het beste van hopen – Carolina Setterwall
In deze autobiografische roman vertelt Carolina over haar intense relatie met de aantrekkelijke Aksel en over de shock nadat ze hem op een ochtend dood in bed aantreft. Om haar gedachten te ordenen begint Carolina een dagboek. Met forensische precisie probeert ze te achterhalen of zij schuld had aan zijn dood. Aksel wilde het rustig aan doen, maar het kon Carolina niet snel genoeg gaan: samenwonen en een kind krijgen. Pushte ze hem te veel? Wanneer zich een nieuwe liefde aandient, vraagt ze zich vertwijfeld af of ze die wel mag toelaten in haar leven. Dapper en nietsontziend, en tegelijk menselijk en vol emotie vertelt Carolina Setterwall in Laten we er het beste van hopen over het leven zoals we ons dat voorstellen en hoe dat in een oogwenk weggerukt kan worden.

Pakkend, ontroerend, aangrijpend… een mooi boek over verlies, rouwen en verder gaan. Met een krop in de keel heb ik het boek uitgelezen. Een boek waar ik toch even stil van werd… het zal je maar overkomen.

Persoonlijk

Een beetje terug het normale…

Afgelopen week…

…was het onze week om naar het werk te gaan en het was fijn om nog eens collega’s te zien die we in maanden niet gezien hadden. Er werd doorgewerkt, maar er werd ook veel gebabbeld. Iedereen heeft wel iets te vertellen en je hoort het bij iedereen: we missen sociaal contact. Ik ben twee dagen naar het werk geweest en voor mij is dit ideaal: twee dagen naar het werk en drie dagen thuiswerk.

Er werd al een beetje in de tuin gewerkt, nooit gedacht dat ik dit zo graag zou doen. De komende dagen moeten we nog wat snoeien en opkuisen en dan kunnen we terug genieten van een proper tuintje. Het is leuk om hier en daar al knopjes te zien verschijnen op de struiken, de fluitende vogeltjes… er is terug wat leven in de tuin.

Deze week heb ik een poging gedaan om voor het eerst buiten te lopen samen met Zoetie en het bevalt mij enorm. In alle vroegte trokken we onze loopschoenen aan om zo min mogelijk volk tegen te komen… kwamen we natuurlijk onze buurvrouw tegen die net buitenkwam. We hebben een toerke van 5 km gelopen die we gemakkelijk langer kunnen maken. Het is de bedoeling is om zoveel mogelijk buiten te lopen en de loopband enkel te gebruiken bij slecht weer.

Nog wat huishouden, boodschapjes, ’s avonds koken (als we beide thuiswerken wordt er ’s middags gekookt)… allemaal kleine dingen die ervoor zorgden dat we het iets drukker hadden dan anders en het voelde goed aan.

Even het gevoel hebben van ‘een beetje terug het normale’ deed deugd!

Uitgelezen

Uitgelezen… #roman

Van vader op zoon (Clifton Kronieken 2) – Jeffrey Archer
Vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog neemt Harry Clifton dienst bij de marine om te ontsnappen aan de familiegeheimen en zijn teleurstelling dat hij nooit met Emma Barrington zal kunnen trouwen. Bij een schermutseling met de Duitsers op de Atlantische Oceaan wordt zijn schip tot zinken gebracht en slechts een handjevol overlevenden wordt opgepikt door een Amerikaans cruiseschip. Als Tom Bradshaw, een van Harry’s officieren, diezelfde nacht alsnog sterft, grijpt Harry zijn kans en neemt diens identiteit aan. Bij aankomst in New York beseft Harry dat hij een grote fout heeft gemaakt. De problemen die Tom Bradshaw bij zijn vertrek achterliet, konden wel eens veel groter zijn dan die van hemzelf, en Harry heeft geen enkele mogelijkheid meer zijn ware identiteit te bewijzen.

Met veel enthousiasme ben ik aan dit boek begonnen, vooral na een heel goed eerste deel en ik was een beetje teleurgesteld. Sommige delen zijn boeiend, andere vond ik langdradig. En toch ben ik benieuwd naar meer, deel 3 ligt ook al klaar om gelezen te worden.

De engelen van Elisabeth – Els Florijn
Dordrecht, 1890. Elisabeth de Lange, drieëntwintig jaar oud, wordt verdacht van de moord op twee van haar kinderen. Bij gebrek aan bewijs wordt ze krankzinnig verklaard, en ze komt in een gesticht terecht. Ze klampt zich vast aan de hoop haar zoontje Jan nog een keer te mogen vasthouden. Voor wat er daarna zal gebeuren, sluit ze haar ogen – tot dat niet langer kan.

De wereld binnen de vier muren van een gesticht… schokkend! Een aangrijpend en indrukwekkend stukje geschiedenis. 

De vrouw van de shogun – Lesley Downer
Japan, 1853. Als dochter van de Satsuma-clan heeft de mooie, koppige Okatsu geleerd om paard te rijden, het zwaard te hanteren en nergens bang voor te zijn. Maar als ze zeventien is gebeurt er iets wat haar lot voorgoed zal bepalen: voor de kust van Japan verschijnen vier westerse oorlogsschepen die eisen dat het voor de buitenwereld afgesloten, protectionistische Japan zijn grenzen openstelt voor internationale handel. Zonder dat ze daar zelf iets over te zeggen heeft, wordt Okatsu door de krijgsheer van haar clan uitverkoren voor een speciale missie. Ze reist als prinses Atsu naar de hoofdstad Edo, waar ze wordt geïntroduceerd aan het hof van de shogun. Ze zal aan hem uitgehuwelijkt worden en moet hem er vervolgens van zien te overtuigen het diep verdeelde land te verenigen tegen de westerse invasie. Maar binnen de muren van het vrouwenpaleis, waar een hofhouding van drieduizend vrouwen in een gouden kooi leeft, gonst het van de intriges. En op de dag van haar huwelijk wacht Atsu een zeer onaangename verrassing.

Een heel mooi boek over een jonge vrouw met een missie. Ook wordt de Japanse cultuur in de 19e eeuw mooi beschreven… de paleizen, de mooie kimono’s, de make-up, de tuinen, hun tradities. Een mooie roman die vlot leest en blijft boeien tot het einde.

Persoonlijk

Lentekriebels…

Een streepje zon… meer hadden we zaterdag niet nodig.
Onze tuinstoelen werden van onder het stof gehaald en
we genoten van het zonnetje samen met onze lieve buurtjes.
(
op veilige afstand!)

Een hele toffe middag… 
goed gezelschap en een toffe babbel.
Het deed deugd om nog eens onder de mensen te zijn. 
Enne Lolo bedankt voor het glazeke 🙂 .

Uitgelezen

Uitgelezen… #thriller

Onvindbaar – Kathy Tailor
Wat is er gebeurd met het meisje dat spoorloos verdween?
Freya begint het nieuwe schooljaar op een kostschool in de bossen. Haar moeder is een halfjaar geleden overleden en haar vader verwerkt zijn verdriet door zich volledig op zijn baan te storten. Hij heeft dan ook besloten dat Freya beter af is op een kostschool.
Al na een paar dagen verdwijnt haar klasgenoot Maria. De meesten zoeken er niets achter, het zal wel aandachttrekkerij zijn. Maar Freya heeft het gevoel dat er iets niet klopt. Samen met haar nieuwe vriendin Terri gaat ze op onderzoek uit. Wat kan er gebeurd zijn? Weet Maria’s ex-vriend meer? En waarom had ze contact met een drugsdealer?
Freya raakt steeds dieper verwikkeld in de intriges en geheimen rond de verdwijning van Maria. Niet iedereen is even blij met haar bemoeienis. Gelukkig heeft ze de knappe Leo nog, alleen jammer dat hij haar docent is.

Een goed opgebouwde, spannende en een mysterieuze YA thriller. De ontknoping is voorspelbaar, maar dat is niet erg. Een aangenaam boek om te lezen.

Achterland – Arne Dahl
Voormalig rechercheur Sam Berger opent zijn ogen, en alles om hem heen is wit. Even duizelt het hem. Waar is hij? Dan ziet hij in elk geval één bekend gezicht: Molly Blom. Molly en Sam blijken allebei op de vlucht voor de Zweedse geheime dienst én de politie. En ondertussen moeten ze ook nog een moord oplossen. Een moord die ze weer op het spoor van een van Sams eerste zaken brengt. Is de juiste persoon toen ingerekend? Dit is Arne Dahl in topvorm, en dat betekent: Zweedse crime op zijn best.

Een boek dat een beetje verwarrend begint maar eens je in het verhaal zit, wil je alleen maar verder lezen. Een goed uitgewerkt, spannend en boeiend verhaal. Het soort thriller dat ik graag lees, dus ik ben heel erg benieuwd naar deel 3.

Vergelding – Jilliane Hoffman
Bij haar New Yorkse appartement wordt Chloe Larson opgewacht door een man met een clownsmasker op. Hij verkracht en mishandelt haar en laat haar voor dood achter. Ze overleeft de aanval en besluit de stad te verlaten om in Miami een nieuw leven te beginnen.
Twaalf jaar later zaait de seriemoordenaar Cupido angst onder de bevolking na een reeks verkrachtingen en moorden op jonge blondines. Wanneer Chloe, die inmiddels officier van justitie is, geconfronteerd wordt met de verdachte herkent ze de stem van haar toenmalige verkrachter. Ze zweert dat ze niet zal rusten voor hij in de dodencel zit. Vergelding? Of gerechtigheid?
Maar Cupido is een genadeloze tegenstander en heeft zelf ook nog enkele trucs achter de hand.

Wauw, wat een goede thriller! Het boek blijft boeien tot op het einde… heel verrassend en goede plotwendingen. Op een gegeven moment had ik wel door hoe het zat, maar dat was niet erg. Een spannende thriller die ik graag gelezen heb… deel 2 in de reeks ligt al te wachten om gelezen te worden.

Persoonlijk

Het leven zoals het is…

Tja, het leven zoals het is… het wordt allemaal wat eentonig. Elke dag is hetzelfde en het begint tegen te steken. We hebben ons al al diene tijd goed kunnen bezighouden, maar onze bezigheden beginnen ook te vervelen.

Ik mis de uitgepijlde wandelingen met rustposten. Er worden geregeld wandelingen georganiseerd door verschillende wandelclubs (waarvoor grote dank!), maar we merken toch dat er weinig bankjes staan om eens een pauze in te lassen of om een koekje te eten. Wij wandelen gewoon door, ook als we een hele lange wandeling maken. Het is goed voor onze conditie en toch mis ik een rustpost… op het gemakje iets eten en een fris drankje smaakt altijd.

Er wordt heel veel tv gekeken (in het weekend vooral films op Netflix) en ik lees het ene boek na het andere… soms ben ik in twee boeken tegelijk bezig. Zelfs Zoetie leest meer en meer… we hebben dan ook zoveel tijd om te lezen. En met de bib zo dichtbij huis is het al eens verleidelijk om vroeger dan voorzien naar de bib te gaan.

Ondertussen ben ik ook verslaafd geraakt aan een spelletje op de gsm… ik kan daar uren op spelen. Dat is echt niks voor mij en toch kan ik het niet laten… bezigheidstherapie!

Van mij mag de lente beginnen… werken in de tuin, genieten van het zonnetje, genieten van het buiten zijn… ik heb er zin in! En stiekem hoop ik dat de horeca hun terrassen terug mogen openen, zodat we gezellig op terras kunnen zitten. Goed gezelschap, een goede babbel en een lekker drankje… klinkt als muziek in de oren!

En er is ook goed nieuws… het lopen gaat weer prima! Met een klein hartje trok ik na 7 weken rust mijn loopschoenen aan en wat bleek, ik kon 5 km lopen zonder pijn! Oef! Op een gegeven moment kon ik het niet laten om een uur aan een stuk te lopen en ook dit verliep zonder pijntje… supercontent!
Ik heb de neiging om te snel te lopen, maar toen ik deze quote tegenkwam had ik zoiets van: dit is eentje om in gedachten te houden. Ondertussen vindt Evy dat ik een geboren loper ben met mijn 50 trainingen… als dat geen schoon compliment is!

Voor de rest zijn we bij de gelukkigen die al naar de kapper zijn geweest… hebben we thuis genoten van een high tea (die super lekker was – steun de lokale horeca) en vonden we dat we na een lange wandeling wel een taartje verdiend hadden.