Quote

Voor alle studenten…

Advertenties
De-voorbije-week...

De voorbije week…

Het was een drukke hectische week! De drukte op het werk verschilt van dag tot dag… de ene dag alles en de andere dag niks. Ook beginnen de lange dagen door te wegen… dan bedoel ik de dagen waarop er voetbaltraining is. Dan vertrek ik om 7u ’s morgens en ben ik maar rond 20u30 terug thuis en dit op maandag en donderdag.

Donderdag werd ik in Brussel verwacht voor een formaliteit… hup de trein op en daarna terug naar het werk. Ik was terug rond kwart na 2 en dan nog beginnen werken… pfff… dat lukte niet goed. Mijne dag volledig ontregeld!

Wat wel leuk is, is dat je hier en daar veel kerstversiering ziet… heel mooi al die lichtjes. Zelf hebben wij het niet zo voor overdaad van slingers en ballen en daarom houden we het ook iets soberder. Voor ons is een kleinigheidje… een hertje… een lichtje.. een kaarsje… meer dan voldoende.
Zondag trekken we eens naar Sluis en wie weet vinden we in de Action nog iets tof, maar wat we al hebben vinden wij al heel gezellig.

Fijn weekend!

Persoonlijk

Mijn-november-favorieten…

– Hebban –
Eindelijk heb ik een Hebbanaccount aangemaakt… ik had het veel eerder moeten doen. Zo gemakkelijk om je gelezen boeken bij te houden, je nog te lezen boeken en welke boeken die je aan het lezen bent. Vooral de nog te lezen boeken, dit werd een ramp om bij te houden (te veel boeken!!).

– series kijken –
November is de maand om series te kijken… samen gezellig onder een dekentje, een kaarjes, een thee met een lekker koekje en kijken maar! Wat ons wel opvalt is, dat er echt niet veel soeps te zien is op de gewone tv, daarom zijn we toch blij dat we Neflix hebben.
Er zijn wel een aantal programma’s op tv waar we naar kijken… De Slimste Mens, Niveau 4, Expeditie Robinson, Zie mij graag… en toch is het niet voldoende. We nemen alles op en kijken dan op een gepaste moment (meestal de dag nadien), maar omdat we vroeg thuis zijn van het werk (vroeg beginnen = vroeg naar huis) is onze tv-avond te lang en kunnen we die niet vullen met opgenomen programma’s. En voor jullie denken… zo’n grote tv-kijkers! Dit komt enkel voor in de winter… eens het beter weer is, vertoeven we het liefst buiten.

– favoriet gelezen boek –
Amai! Ik kan het zelf niet geloven dat ik in november 13 boeken gelezen heb! Hoe heb ik dat gedaan?? Wat is nu mijn favoriete boek… Tegenlicht van Esther Verhoef heb ik enorm graag gelezen en het boek van Liane Moriarty Grote Kleine Leugens vond ik super… Alias Grace van Margaret Atwood vond ik heel mooi.
And the winner is… Grote Kleine Leugens van Liane Moriarty… het heeft even geduurd voor ik die kon lenen in de bib en eens ik het boek had, heb ik hem verslonden!

Uitgelezen

Uitgelezen… #romans

Het einde van de eenzaamheid – Benedict Wells
Wanneer Jules Moreau na een ernstig motorongeluk in het ziekenhuis belandt, wordt hij geconfronteerd met herinneringen uit zijn jeugd. Al vroeg verloren Jules, zijn broer Marty en zijn zus Liz hun ouders door een tragisch ongeval. Op hen alle drie laat dit verlies zijn sporen na, en in de jaren die volgen groeien zij gaandeweg uit elkaar. Vooral de eens zo zelfbewuste Jules trekt zich steeds meer in zijn eigen wereld terug. Alleen met de mysterieuze Alva kan hij vriendschap sluiten; jaren later zal hij echter pas begrijpen wat ze voor hem betekent – en wat ze altijd voor hem heeft verzwegen. Als ze volwassen zijn verschijnt Alva weer in zijn leven. Even ziet het ernaar uit dat ze de verloren jaren kunnen goedmaken, tot ze toch weer door het verleden worden ingehaald.

Een mooi boek over liefde, vriendschap en loslaten… het is ook een boek over (moeilijke) keuzes maken. Na het lezen van het boek was ik toch onder de indruk… een boek die je gelezen moet hebben.

Grote kleine leugens -Liane Moriarty
Op de pittoreske basisschool Pirriwee Public eindigt het jaarlijkse ouderfeest in een chaos. Met gillende sirenes. Schreeuwende mensen. Een verbijsterde schooldirecteur. En een van de ouders: dood. Is er sprake van moord, een tragisch ongeluk of van een vreselijk ontspoorde ruzie? Wat de ouders van Pirriwee Public zullen leren is dat soms de kleinste leugens het aller gevaarlijkst zijn…

Een heel fijn boek om te lezen… humor, thrillerachtige spanning, personages die tijdens het lezen bijna tot leven lijken te komen en een mooi plot. Een aanrader!

Tegenlicht – Esther Verhoef
Vera Zagt heeft een turbulente jeugd gehad. Haar moeder had psychische problemen en van haar autoritaire vader kreeg ze weinig steun. Gepest worden op school was eerder regel dan uitzondering. Als volwassene heeft Vera nog altijd een beschadigd zelfbeeld. Haar huwelijk, haar werk als dierenfotografe en haar huis zijn de drie wankele pijlers waarop haar leven steunt.
Wanneer haar relatie onder druk komt te staan, raakt Vera in paniek en vlucht in een affaire. Al snel verliest ze steeds meer de controle. Vera zal zich moeten losmaken van haar traumatische ervaringen en haar zorgvuldig opgebouwde muren moeten afbreken. Maar is het daarvoor niet te laat?

Een meeslepend verhaal… van zodra ik begon te lezen, zat ik volop in het verhaal en wou ik alleen maar verder lezen. Een pakkend verhaal met een mooi einde. Het is mijn eerste kennismaking met de schrijfster, ik ga zeker nog meer lezen van haar.

De-voorbije-week...

De voorbije week…

Net zoals vorige week… was het deze week ook een gewone werkweek… veel valt er niet te beleven nu de dagen zo kort zijn, ik vind het thuis zijn veel gezelliger dan op stap te gaan.

Het grijze natte weer zorgde er wel voor dat ik meer tv keek dan anders… gezellig onder een dekentje, kaarsje aan en een goede serie.
Zo ben ik beginnen kijken naar The Handsmaid’s Tale 2. Er stonden al 8 afleveringen op de digibox (!!). Wat een serie! Amai, zo wreed met momenten. Ik heb naar 6 afleveringen gekeken… van zodra ik een vrij moment heb en de mini-me’s zijn niet thuis, bekijk ik (vol ongeduld) de andere opgenomen afleveringen.

Wat ik ook uitkeek deze week was een documentaire op Netflix: The Keepers. Ik was er vorige week naar beginnen kijken en was enorm onder de indruk… nooit gedacht dat de documentaire zo’n wending zou nemen. De documentaire gaat over de dood van een non, maar er is blijkbaar zoveel meer aan de hand. Voor de mensen die Netflix hebben en graag waargebeurd zien, is dit echt wel een aanrader.

Na een weekje tv kijken, hoop ik dit weekend wat tijd te vinden om (meer) te lezen… want mijn-te-lezen-boeken-lijstje wordt alsmaar langer en langer… en ook omdat ik het zo fijn vind om te doen.

Fijn weekend!

Uitgelezen

Uitgelezen… #thrillers

Mijn zus – Michelle Adams
Irini is een jonge anesthesist met een bewogen jeugd. Vlak voor haar vierde verjaardag is ze door haar ouders weggegeven aan een tante. Het hoe en waarom van de keuze haar te verstoten en haar zus te houden, heeft ze nooit begrepen. Haar oudere zus Elle neemt gedurende de jaren af en toe contact met haar op, maar altijd loopt dat noodlottig af. Wanneer Elle haar laat weten dat hun moeder is overleden, stemt Irini ermee in om naar huis te komen. Daar realiseert ze zich al snel dat het verleden van haar familie complexer is dan ze ooit had kunnen bedenken. Niet in de laatste plaats omdat ze achter de werkelijke drijfveer van haar ouders komt. Elle speelt ondertussen een sinister spel, waardoor Irini nu pas écht in de problemen komt…

Een vlot lezend verhaal met een spannend opbouw en diverse plotwendingen… niet wauw, maar ik heb het graag gelezen.

Erfenis – Apotheker & van Dissel
Sinds Chris Meyer voor zichzelf is begonnen, laat ze geen sporen meer na. Niet digitaal en niet in de echte wereld. Chris is privédetective, ze is een kameleon en computers hebben geen geheimen voor haar. Ze lost liever problemen voor andere mensen op dan dat ze haar eigen leven aanpakt.
Als internetmiljonair Mirko Noorman haar vraagt zijn verdwenen zoon op te sporen, lijkt dat een onmogelijke missie. Chris waagt zich al meteen op verraderlijk terrein, en als haar jonge informant Danny dood onder aan een flatgebouw wordt gevonden, is er voor Chris geen weg meer terug. Ze komt in aanvaring met de levensgevaarlijke misdaadfamilie De Soete. En als Chris’ turbulente verleden een onverwachte rol blijkt te spelen, loopt de drie jaar oude ontvoering uit op een persoonlijk drama.

Een heel spannend boek om te lezen… met momenten vond ik de details over computers en electronica iets te veel beschreven, waardoor het boek mijn aandacht verloor. Maar al bij al een verhaal dat heel goed in elkaar zit, met veel verrassende wendingen, zeker een aanrader voor thriller liefhebbers.

Genezing – Harlan Coben
Drie aidsonderzoekers staan op het punt een baanbrekend middel op de markt te brengen. Dan overlijdt een van hen onverwacht. Het lijkt zelfmoord, maar televisiejournalist Sara Lowell en haar man, basketballer Michael Silverman, waren bevriend met hem en geloven er niets van. Hun vermoedens worden bevestigd wanneer er patiënten – onder wie de zoon van een senator – in de kliniek worden vermoord. Een televisiedominee, Sara’s vader en een hoge regeringsfunctionaris lijken uit op het dwarsbomen van het onderzoek. De situatie verergert wanneer Michael ziek wordt. Achter de schermen wordt een vuil spel gespeeld met grote bedragen aan onderzoeksgeld, en de kwade genius heeft er alles voor over om anoniem te blijven…

Het boek begon redelijk goed maar eens verder werd het boek mij te ‘Amerikaans’… te uitgebreid en te veel ‘toevallige’ gebeurtenissen. De schrijver zet zelf in zijn boek op de eerste bladzijde: is dit een eerste boek die je leest van mij, gelieve hem terug aan de kant te leggen. Het boek is meer dan 20 jaar oud en niet mijn beste… en ik moet hem gelijk geven. Ik hoop dat als ik een volgend boek lees van hem, dat die beter is.

Persoonlijk

Smartschool…

Smartschool… een geweldige uitvinding!

Als ouder kan je je kind volgen in zijn/haar schooltaken, krijg je een overzicht van wat er te gebeuren valt op school en krijg je per toets/test de punten via mail. Je hoeft niet meer te wachten tot ze de toetsenmap meekrijgen of wachten op hun rapport om te weten of ze goed bezig zijn of niet. Zoals ik al schreef… een geweldige uitvinding!

Of toch niet… in mijn geval krijg ik er stress van!! Van zodra ik een mail krijg met het onderwerp: Nieuw resultaat voor… begin ik al te zweten.

De ene mini-me doet zijn best, het kan beter, maar het is gene student… hij doet wat hij kan doen en daar ben ik blij om.

De andere mini-me doet ook zijn best denkt hij… maar ik denk daar toch anders over.
Nooit heeft hij huiswerk en nooit moet hij studeren voor een toets… tot ik de mails ontvang met punten… 0/2 voor taak… 0/3 voor taak…

Het is niet te geloven hoeveel punten hij al heeft laten liggen, omdat hij zich niet kan organiseren (of geen zin heeft om te werken voor school, denk ik met momenten). Op school hebben ze het ook opgemerkt dat het een probleem is en daarom moet hij op dinsdag een uurtje langer blijven. Tijdens dat uurtje leren ze hem hoe hij zich kan organiseren, hoe hij zijn mappen moet sorteren/indelen en hoe hij zijn taken/toetsen moet opvolgen.

Ik hoop dat dit hem helpt en dat het gedaan is met het nonchalant werken voor school en dat het hem ook helpt naar zijn examens toe… want dat wordt volgens mij een ramp!

Hij heeft nog 2 weken om zich te herpakken en dan beginnen de examens.
Fingers crossed op een goede afloop!

De-voorbije-week...

De voorbije week…

Een gewone werkweek zoals vele andere… niks speciaals!

Wat wel heel leuk was… was om samen met enkele collega’s te gaan eten over de middag. Deze keer trokken we naar Restaurant Jour de Fête. Je kan kiezen uit 4 voorgerechten en uit 4 hoofdgerechten. Mijn voorgerecht (zwarte pens) was een schot in de roos… echt zo lekker! Mijn hoofdgerecht (everzwijn) was minder mijn ding, maar het heeft gesmaakt.

Ook heb ik mij laten verleiden door Black Friday kortingen… maar ik heb enkel gekocht wat echt nodig was! Een besparing van een goede € 70,00… dat is toch de moeite hé!

Fijn weekend!

Uitgelezen

Uitgelezen… #romans

Het beste wat we hebben – Griet Op De Beeck
De zitting was in volle gang, maar Lucas stond op en liep de raadkamer uit. Soms weet een lijf beter wat te doen dan alle opgetelde rationaliteit. Hij stapte in zijn auto en zonder veel nadenken reed hij naar de brug, de brug waar elk jaar gemiddeld veertien mensen af sprongen.
Het beste wat we hebben is een boek over stoppen met almaar doorgaan en stil blijven staan, over de complexiteit van collectief oud zeer, over hoever de schaduwen van het verleden reiken, over afscheid durven nemen, over de schoonheid van echte soorten samen, over wat een mens kan doen in een wereld zoals die van nu.

Een heel mooi aangrijpend boek! Het gaat over iemand die in zijn jeugd afschuwelijke dingen heeft meegemaakt en die een manier zoekt om ermee om te gaan. Het boek zou het eerste deel zijn van een trilogie… ik kijk al uit naar de andere delen.

Portret in sepia – Isabel Allende
Portret in sepia speelt zich af in San Francisco en in Chili, een land dat aan het einde van de negentiende eeuw geteisterd wordt door oorlogen en burgerstrijd. Aurora del Valle lijdt aan een trauma waardoor de eerste vijf jaar van haar leven uit haar geheugen zijn gewist. Ze groeit op in een bevoorrecht milieu en laat zich verleiden tot een huwelijk met een steenrijke man. Wanneer ze, toch al gekweld door afschuwelijke nachtmerries, door hem wordt verraden, besluit ze het mysterie van haar verleden te ontrafelen.

Een vlot lezend en aangenaam boek dat ik graag gelezen heb… een boek over liefde en (de juiste) keuzes maken. Opnieuw een Isabel Allende die in de smaak viel.

Gij nu – Griet Op De Beeck
Vijftien heel verschillende mensen. Allemaal op een bepalend moment in hun leven, zo’n moment waarop de dingen ontploffen of imploderen, stilvallen of deblokkeren, kapotgaan of ten goede keren.Gij nu gaat over wurgende eenzaamheid. Over vluchten en ontsnappen, wat geenszins hetzelfde is. Over verledens die je blijven achtervolgen, tot je beter leert te weten. Over de liefde die kan helpen, als je dat durft toe te laten. Over het verlangen om gezien te worden, de verschroeiende dwang om het goed te doen, de angst voor het geluk, vaak groter dan die voor het verdriet, de opmerkelijke veerkracht van wie weigert op te geven. En over de heftige wereld die het soms zelfs de dappersten onmogelijk maakt.

Vijftien verschillende mensen met vijftien verschillende verhalen. Het ene verhaal las ik liever dan het andere, maar ik lees toch liever een volledig boek over één verhaal. Niet mijn genre boek.