Voila, ons verlof zit erop!

Onze laatste dagen verlof zagen er zo uit… 

Maandag… deden we ’s ochtends een korte wandeling in ons parkje van 5 km en ’s middags had ik een afspraak met de podoloog voor een voetverzoring. Wat dringend nodig was! Sinds ik loop zien mijn voeten enorm af. 

Dinsdag… gingen we wandelen in de Lembeekse bossen… zalig! Eindelijk nog eens onze wandelschoenen aangetrokken voor een lange toer, eentje van 10 km. Heel jammer dat de horeczaken  die aan het bos liggen gesloten waren, dan maar thuis gezorgd voor een thee/koffie en een koekje. 

Woensdag… gingen we naar het Lichtfestival. Met een klein hartje vertrokken we met de tram richting het centrum van Gent. We waren iets te vroeg… de ideale moment voor een tussenstop bij In Choc, één van de lekkere plekjes in Gent, voor een warme choco en een heel lekker taartje. De chocoladetaart was zo machtig, dat ik ze zelfs niet volledig heb opgegeten. Het Lichtfestival verliep heel vlot, er was maar één plekje die zorgde voor heel veel drukte, maar het parcours is zodanig lang dat er veel moet gestapt worden voor je bij de volgende attractie bent. Ook was er voldoende plaats om de drukte te vermijden. Wij hebben geen enkele keer het gevoel gehad dat er te veel volk was. Rond 22u waren we rond en namen we direct de tram terug naar huis. Zonder veel drukte op, zowel de tram als in het centrum, hebben we het Lichtfestival goed overleefd. De dagen nadien was het precies veel drukker, mocht het bij ons zo geweest zijn, waren we gewoon direct terug naar huis gegaan…

Donderdag… gingen we ontbijten hier in het dorp. Veel keuze en heel lekker, meer moet dat niet zijn. Voor de rest hadden we niet veel plannen… we keken naar een filmpje en deden ’s avonds een kleine wandeling naar het koppelingsgebied voor nog een deeltje Lichtfestival. We hadden er iets meer van verwacht… meer beweging en meer kleuren… maar het leek een bezinningsmoment te zijn. Het was wel fijn om buurtjes tegen te komen en wat bij te babbelen. 

• 

• 

Vrijdag… gingen we een dagje naar Cadzand… het was zalig! Zonder plannen of uitgestippelde wandeling besloten we gewoon ons gevoel te volgen, we zien wel waar we terechtkomen. We wandelden richting Nieuwvliet-Bad onder een stralend zonnetje. Het deed deugd om uit te waaien aan zee. 

Zaterdag & zondag… vandaag wordt een rustig dagje. Ons een beetje sparen voor morgen, de grote dag! Morgen nemen voor het eerst deel aan een loopevenement, de Sint-Niklaas Run & Walk… geen wedstrijd, gewoon een City Run… 10 km sightseeing al lopend. En toch vind ik het spannend! 

Fijn weekend!

Uitgelezen… #thriller

Schijndood – Peter James
Voor LA filmproducer Larry Brooker is dit de film die hem het fortuin moet gaan brengen waar hij zo lang op heeft gewacht… voor rockster Gaia, die er naar snakt om ook serieus genomen te worden als actrice, is dit de rol die haar wellicht een felbegeerde Oscarnominatie kan opleveren… Voor Brighton, is de publiciteit die een grote Hollywoodfilm over de stads grootste liefdesverhaal, dat van Koning George IV en Maria Fitzherbert, geschoten binnen haar stadsgrenzen, met zich meebrengt, onbetaalbaar. Voor inspecteur Roy Grace is het een nachtmerrie die zich voor zijn ogen voltrekt. Een obsessieve stalker heeft het op Gaia gemunt. Enkele dagen voordat ze vanuit haar huis in Bel Air zou vertrekken naar Brighton wordt er een aanslag op haar leven verijdelt. Roy Grace is gewaarschuwd dat de stalker wellicht nu in Brighton is, wachtend, wachtend en plannend.

Een goed opgebouwd verhaal, onverwachte wendingen en spannend tot het eind. Door de delen heen zorgt de rode leidraad ervoor dat je nieuwsgierig blijft naar het volgende deel, vooral naar het verhaal ‘Sandy’. Ik ben al benieuwd naar deel 9.

Perfecte resten – Helen Fields
Op een afgelegen plek in de Schotse Hooglanden staat een lichaam in lichterlaaie. Al wat achterblijft om het slachtoffer te kunnen identificeren zijn tanden en een reepje stof. Tegelijkertijd schreeuwt een vrouw om hulp in een afgesloten kamer ergens in Edinburgh. Het is Luc Callanachs eerste werkdag bij de Schotse politie en hij krijgt direct een moordonderzoek toegewezen. Net vertrokken bij Interpol wil hij zich graag bewijzen bij zijn nieuwe team en directe collega Ava Turner. De moordenaar is een geduchte tegenstander die vakkundig zijn sporen weet uit te wissen. Het duurt niet lang tot er nog een vrouw wordt ontvoerd; Callanach begint een race tegen de klok om het slachtoffer te vinden voordat het te laat is. Maar het daadwerkelijke lot van de ontvoerde vrouwen is gruwelijker dan Luc ooit had kunnen vermoeden.

Goed uitgewerkte personages, veel spanning, een vlotte schrijfstijl en originele plotwendingen… zo hoort een thriller te zijn. Een aanrader! Tevens een boek dat ik al eens gelezen heb, aangezien ik de volgende delen in de reeks wil lezen, wou ik het eerste deel nog eens herlezen voor ik aan de andere delen begin.

Wie is Maud Dixon? – Alexandra Andrews
Florence Darrow heeft een slechtbetaalde baan bij een uitgeverij, en droomt ervan ooit een bestseller te schrijven. Toevalligerwijs krijgt ze de kans om de assistent te worden van de wereldberoemde en geheimzinnige schrijver Maud Dixon. Voor Florence is dit een droom die uitkomt. Eenmaal aan het werk ontdekt ze dat Maud Dixon een pseudoniem is van Helen Wilcox, een jonge vrouw tegen wie ze al snel opkijkt. Florence is vereerd als Helen haar vraagt om samen naar Marokko te reizen voor de research van haar nieuwe boek. De eerste dagen in Marokko zijn betoverend, en Florence kan haar geluk niet op. Maar dan wordt ze wakker in het ziekenhuis. De artsen noemen haar Helen Wilcox en zeggen dat ze een auto-ongeluk heeft gehad. Florence kan zich er niets van herinneren, en Helen lijkt volledig van de aardbodem verdwenen. Florence twijfelt heel even, maar maakt dan een keuze. Ze besluit om het leven van Helen Wilcox over te nemen, en daarmee ook haar wereldberoemde pseudoniem Maud Dixon.

Een origineel verhaal met veel verrassende wendingen. Het duurde even voor ik in het verhaal zat, maar eens over de helft begint het verhaal pas echt. Een aangenaam boek om te lezen met een goed einde… een enig minpuntje: het mocht iets spannender zijn. 

Oktober-drukte!

Oktober was druk… veel etentjes, date-wandelingen, uitstapjes, familiebezoekjes… gezellig druk, maar toch ben ik blij dat we eventjes op adem konden komen. Het is net alsof iedereen de verloren coronatijd wil inhalen. Pas op, ik merk dit aan mezelf ook.. het is leuk om terug een gevulde agenda te hebben, maar in oktober stond elk weekend wel iets gepland en op een gegeven moment was het TE. Tussendoor werd er ook nog gewerkt in de badkamer (die af is… jeuj!!! foto’s volgen nog), na de werken de grote opkuis… het was druk, druk, druk!

De twee weken verlof kwamen als geroepen! Vorige week werden onze batterijen opgeladen en deze week hebben we al veel leuke uitstapjes gedaan. Ook heb ik terug een beetje routine gevonden in mijn loopjes. Nu het kouder is ’s ochtends gaan de loopjes vanzelf, voor mij het ideale loopweer.
We zijn zelfs gaan wandelen (ook al weken geleden) en we gaan nog meer wandelen deze week. Het is fijn om terug tijd te hebben voor de dingen die we graag doen. Dat hebben we toch een beetje gemist. 

In november en december staan hier en daar ook al leuke uitjes en etentjes gepland, maar we gaan het niet zo druk maken als in oktober, zeker met de komende feestdagen. Ik hoop stiekem dat we die terug iets normaler kunnen vieren. We zien wel!

Uitgelezen… #roman

Zangvogels – Christy Lefteri
Nisha is op Cyprus huishoudster bij Petra en haar dochtertje, terwijl ze haar eigen dochtertje in Sri Lanka probeert op te voeden via haar telefoon. Yiannis vangt als stroper illegaal kleine trekvogels op Cyprus, maar droomt stiekem van een leven samen met Nisha. Als Nisha op een dag spoorloos is verdwenen, gaat Petra naar haar op zoek. Tijdens haar zoektocht ontdekt ze de duistere kanten van het migrantenbestaan.

Een indrukwekkend en triest boek over het zoeken naar geluk, onzekerheden en overleven. Ik vond het schrijnend om te lezen hoe migrantenvrouwen hun land, familie en kinderen verlaten om hopelijk ergens anders het geluk te vinden, wat vaak niet het geval is. Een bijzondere roman.

Middernacht bibliotheek – Matt Haig
Nora wordt overweldigd door het gevoel dat ze in haar leven verkeerde keuzes heeft gemaakt, en iedereen teleurstelt. Wanneer ze in de Middernachtbibliotheek terechtkomt, een plek tussen leven en dood, krijgt ze de kans om te zien op welke vele manieren haar leven anders had kunnen verlopen. Elk boek dat ze openslaat neemt haar mee naar een ander leven: waarin ze Olympisch zwemkampioen is, wél bij haar ex is gebleven of haar droom om gletsjeronderzoeker te worden daadwerkelijk heeft waargemaakt. In elk bestaan probeert ze haar weg te vinden. Terwijl ze door de Middernachtbibliotheek struint moet ze de ultieme vraag onder ogen komen: wat maakt het leven de moeite waard?

Een heel inspirerend en origineel boek. Wat als je die of die keuze zou gemaakt hebben, zou je leven dan zoveel beter zijn. Een boek dat je aan het denken zet. Zeker een aanrader, ik vond het een geweldig boek.

Een nieuwe horizon – Robyn Carr
Vanessa heeft een zware tijd achter de rug: binnen een paar maanden heeft ze haar echtgenoot verloren en is ze bevallen van hun zoon. Nu haar leven in rustiger vaarwater is gekomen, begint ze te beseffen dat de man die er steeds voor haar was in die moeilijke periode inmiddels meer voor haar is geworden dan zomaar een vriend. Helaas lijkt hij niet hetzelfde voor haar te voelen.
Voor Paul Haggerty is het niet meer dan logisch dat hij de vrouw van zijn beste vriend heeft bijgestaan in haar verdriet. Gemakkelijk was dat niet, want hij is al jaren heimelijk verliefd op haar. Nu heeft hij het gevoel dat er iets is opgebloeid tussen hen. Alleen heeft hij het idee dat hij zijn overleden vriend verraadt als hij iets met haar zou beginnen. Net wanneer hij voor zijn gevoelens durft uit te komen, gooit een andere vrouw roet in het eten.

Een klein dorpje met veel drama en liefde… allemaal cliché, maar leuk om te lezen. Toch moet ik toegeven dat dit deel iets minder mijn ding was, ik hoop dat het volgende deel in de reeks iets beter is. 

Lui-lees-loop-vakantie!

We zijn sinds vrijdag in verlof en dit tot en met 15 november. Veel plannen zijn er niet… gewoon op het gemakje doen waar we zin in hebben.

Zo zijn we al veel inkopen gaan doen voor onze nieuwe badkamer (nieuwe handdoeken, nieuwe badmatten, nieuw doucherek enz…) die bijna af is. Nog wat kleinigheden en een lavabokraan, die maar niet geleverd geraakt. Daarna is het even wachten op de schilder/behanger, wat niet zo dringend is.
Het is niet te geloven hoeveel klusjes er al vertragingen hebben door corona, of is het een gemakkelijk excuus geworden? In ieder geval zijn we blij dat het bij ons alleen de badkamer is, we hebben al verhalen gehoord van mensen die bouwen of renoveren en voor hen schuiven er vele werken meer en meer op en wordt alles ook duurder en duurder.

Ook stonden we de afgelopen dagen even stil bij de geliefden die er niet meer zijn. En op dit moment meer dan anders. Vorige week is een buurvrouw (49) onverwachts overleden… een gebeurtenis die ons eventjes terug met de beide voetjes op de grond zet, ook een gebeurtenis dat zegt: geniet ten volle van elke dag!

Veel lezen, een kleine wandeling, samen naar series/films kijken, tussendoor een loopje, het thuis gezellig maken met kaarsjes, een thee met een koekje… we kunnen ons wel vinden in zo’n lui-lees-loop-weekje-vakantie. Het doet zelfs deugd om geen plannen te hebben.

Volgende week mag het iets actiever en hebben we al een paar leuke uitstapjes in gedachten. Vooral volgende week zondag wordt het spannend, dan doen we voor het eerst mee aan loopevenement, de St Niklaasrun en we gaan voor de 10km… spannend! Maar dat is voor volgende week… have a nice day!

Uitgelezen… #thriller

Dodemansrit – Peter James
Carly Chase is nog in shock, tien dagen nadat ze betrokken was bij een verkeersongeval waarbij een student van de Brighton University om het leven kwam. Dan krijgt ze een bericht waardoor haar leven in een nachtmerrie zal veranderen: het slachtoffer blijkt familie te zijn van een Amerikaanse maffiabaas en de bestuurders van de andere twee voertuigen die betrokken waren bij het ongeluk zijn gemarteld en vermoord teruggevonden. Inspecteur Roy Grace geeft Carly het advies onder te duiken en haar identiteit te veranderen; zij zou wel eens het volgende slachtoffer kunnen zijn. Carly weigert dit; ze weet dat de maffia haar prooi toch wel vindt, en als de politie niet in staat is hen te stoppen, dan zal ze dit zelf moeten doen. Maar de moordenaar is haar al een stap voor: hij heeft haar in het vizier en wacht op het juiste moment om toe te slaan.

Opnieuw een spannend deel in de reeks… goed uitgewerkte personages en een spannend verhaal, alles wat een thriller nodig heeft. Het is ook leuk om de terugkerende hoofdpersonages beter en beter te leren kennen. Een fijne thrillerreeks.

Het sanatorium – Sarah Pearse
Een imposant hotel, geïsoleerd gelegen midden in de Zwitserse Alpen. Elin, rechercheur, wordt door haar broer uitgenodigd om zijn verloving te vieren in het hotel. Het hotel is prachtig, maar zodra Elin over de drempel stapt heeft ze het gevoel dat er iets niet pluis is en dit idee wordt versterkt wanneer ze hoort dat het hotel voor de verbouwing een vervallen sanatorium was. Wanneer Isaacs verloofde de volgende ochtend spoorloos verdwenen lijkt, wordt Elin pas echt ongerust. Een sneeuwstorm heeft het hotel afgesloten van de buitenwereld en de hotelgasten beginnen in paniek te raken. Niemand heeft door dat er nog een vrouw is verdwenen: de enige die hen had kunnen waarschuwen voor het naderende gevaar.

Een boek waar ik enorm naar uitkeek… een spannend verhaal in een griezelige setting. Helaas! Het boek is goed opgebouwd, hier en daar verrassende wendingen en spannende momenten… en toch miste ik iets… ik had graag wat meer geweten over de geschiedenis van het hotel. Een gemiste kans, jammer.

De verdwijning – Catherine Steadman
Actrice Mia Eliot is vanuit Londen naar LA gekomen om auditie te doen – haar kans om definitief door te breken. Ze voelt zich een buitenbeentje in de stad vol beroemde filmsterren en meedogenloze competitie, tot ze Emily ontmoet. Ook zij is actrice, maar ze is vriendelijk en oprecht en Mia kan het onmiddellijk goed met haar vinden.
Maar dan verdwijnt Emily plotseling en Mia blijkt de laatste persoon te zijn die haar heeft gezien. Er duikt een vrouw op die beweert dat ze Emily is, maar Mia weet meteen dat dit niet waar is. Waarom doet iemand zich als Emily voor? Mia heeft een herinnering aan iemand die ze maar één keer heeft gezien en het verstikkende gevoel dat er iets heel, heel erg mis is. De politie gelooft niet dat de echte Emily vermist is, dus gaat Mia zelf op zoek naar antwoorden. Ze begint een eenzame en wanhopige zoektocht in een vreemde stad, waar niemand haar gelooft en zijzelf niet meer weer wie ze kan vertrouwen.

Geen idee wat ik van dit boek moet vinden… ik vond het langdradig met heel veel herhalingen. Naar het einde toe zijn er kleine verrassingen die zorgen voor een beetje spanning, maar ook niet meer dan dat. Niet echt een thriller, maar eerde een psychologische roman.

Is dat oud worden?

Ik ben een Radio 2 luisteraar geworden… een zender, in mijn ogen, voor de ‘oude’ mensen. Maar ik kan er niet aandoen… ik luister heel erg graag naar ‘De Inspecteur’, vaak heel erg interessant. Ook de Madammen is een fijn programma om naar te luisteren en zelfs de muziek valt mee (niet altijd… vooral bij de oudere Nederlandstalige muziek durf ik mijn wenkbrauwen eens optrekken.. wat is dat hier?!).

Ik ben begonnen als een Donna-luisteraar, daarna jaren Q Music, de laatste jaren vaak Studio Brussel, tussendoor naar MNM en nu… tja, geef mij maar Radio 2. Is dat oud worden? Geen idee, ik luister sowieso heel erg graag naar oudere muziek, voor jaren ’80 en daar dan interessante programma’s bij, zorgt ervoor dat ik tijdens het werk vaak naar Radio 2 luister.

En dan komt het volgende probleem… Zoetie en ik, we luisteren naar verschillende radiozenders tijdens het werk. Terwijl ik meega met mijn leeftijd (volgend jaar staat er een nieuwe tram op mij te wachten), blijft Zoetie hangen in zijn jeugd, want hij is al jaren en nog steeds een Top Radio luisteraar. Oplossing: via oortjes luisteren we elk naar onze zender en dan is het vaak grappig om hem te zien lachen als hij iets grappigs hoort op de radio of omgekeerd.

Of het nu een zender is voor oudere mensen of niet, ze draaien momenteel een heel erg mooi liedje van Bart Peeters. De tekst, de melodie, zijn zacht stem… een liedje waar ik me heel erg in kan vinden en momenteel één van mijn favorieten!

Denk maar nooit ze raken ons kwijt
Door een detail, door een futiliteit
Wees maar niet bang
Ik weet al lang dat ik niet zonder jou kan
Ben je bang dat het ooit op een dag
Door weet ik veel welke tegenslag
Fout zou gaan tussen ons twee dan
Er is niemand die jou vervangen kan

Dat komt door jou
Dat komt door jou
Alleen voor jou zing ik dit lied
Want zonder jou besta ik niet

Als je denkt, soms worden we moe
En zijn we vast aan iets anders toe
Weet dan dat ik je zeggen zal
Alles begint en stopt bij jou
Ik weet wanneer je je klein voelt, wanneer groot
Ik ken je met kleren aan en bloot
Ik weet hoe je bijt in een appelsien
Ik teken je zonder je te zien

Dat komt door jou
Dat komt door jou
Alleen voor jou zing ik dit lied
Want zonder jou besta ik niet

Dat komt door jou
Dat komt door jou
Alleen aan jou geef ik mijn schouder
Alleen met jou word ik graag ouder

We zoeken een huis met een dak en met pannen
En dan beginnen we aan klein mannen
Dan zien we de foutjes van jou en mij
Weerspiegeld in iets van ons allebei
Dan lopen we fluitend de bergen op
Dan vallen de dalen iets minder op
We weten dat sprookjes niet bestaan
Maar dank zij jou trek ik mij dat niet aan

Dat komt door jou
Dat komt door jou
Alleen voor jou zing ik dit lied
Want zonder jou besta ik niet

Dat komt door jou
Dat komt door jou
Alleen aan jou geef ik mijn schouder
Alleen met jou word ik graag ouder
Dat komt door jou

Bron: https://muzikum.eu/nl/bart-peeters/dat-komt-door-jou-songtekst

Uitgelezen… #roman

De goede grap van Norman Foreman – Julietta Henderson
De 12-jarige Norman en zijn beste vriend Jax waren een legendarisch komisch-duo-in-wording, met als doel over vijf jaar optreden op het Edinburgh Fringe Festival. Maar als Jax onverwacht overlijdt, stort Normans wereld in. Hij besluit als eerbetoon aan Jax om alsnog op te treden op de Fringe, niet over vijf jaar, maar over vijf weken. Zijn moeder wil niets liever dan Norman steunen, dus laden ze de auto in (en haar tachtigjarige collega – lang verhaal) en gaan op weg. Norman heeft alleen nog een verrassing voor zijn moeder: hij wil onderweg op zoek gaan naar zijn vader, die al voor zijn geboorte uit beeld was.

Een genre dat mij niet ligt, maar toch vond ik dit een mooi boek… een boek vol humor en veel ontroerende momenten. Een bijzonder verhaal over de kracht van vriendschap, verdriet en familie. Ik ben blij dat ik dit avontuur gelezen heb.

Het antwoord op misschien – Hendrik Winter
Adam is een laatbloeier. Hij woont bij zijn oma die dement begint te worden en hij werkt als taxichauffeur voor ernstig zieken. Eigenlijk zou hij graag de Chimborazo beklimmen, de hoogste vulkaan ter wereld, als je vanaf het centrum van de aarde rekent. Maar ja, geen tijd, geen geld… Er komt altijd wel wat tussen.Dan stapt Jessi zijn taxi in. Ze is jong, mooi en in het bezit van een flinke tumor in haar luchtpijp. Ze heeft misschien niet zoveel tijd meer om haar dromen waar te maken. Dat Jessi en Adam verliefd worden is zeker, een gezamenlijke toekomst is dat niet. Tijd voor Adam om in actie te komen.

Een ontroerend boek over liefde, onzekerheid en doorzettingsvermogen. De goed uitgewerkte personages en de meeslepende schrijfstijl maken dit boek indrukwekkend en aangrijpend. Een aanrader!

Winter in Virgen River – Robyn Carr
Op zoek naar de man die het leven van haar inmiddels overleden echtgenoot heeft gered, komt Marcie terecht in Virgin River. Vier jaar geleden sleepte Ian Buchanan het zwaargewonde lichaam van zijn beste maat weg uit een vuurgevecht in Irak, waarna hij spoorloos verdween. Als Marcie hem eindelijk vindt – in een hut in de bergen waar hij een teruggetrokken bestaan leidt – ontdekt ze onder de ruwe buitenkant een gewonde ziel.

Net zoals de vorige delen… een ontspannend verhaal, ideaal als tussendoortje. Geen hoogvlieger en vaak voorspelbaar, maar toch leuk om te lezen… mijn guilty pleasure 😉 .

Frustrerend!

Een sporthorloge is een leuk hebbedingetje. Mijn eerste was het goedkoopste modelletje van Fitbit, gewoon om te zien of zo’n horloge iets voor mij was en dat bleek zo te zijn. Daarna kocht ik een iets duurder model. Alles werd netjes geregistreerd via de app, ik was tevreden. Tot ze er eentje met gps op de markt brachten, de Fitbit Versa 3. Ik was op slag verliefd… een mooi horloge met veel mogelijkheden. Elke loopje, elke wandeling, zelfs elk loopje op de loopband werd geregistreerd via de horloge en doorgestuurd naar de app. Tot ik op een gegeven moment merkte dat er altijd een verschil zat in afstand met Zoeties horloge (een Garmin). Vaak was het verschil 400 tot 500 meter, wat toch veel is. Op 10 wandelingen heeft Zoetie 4 tot 5 km meer gewandeld dan mij. Niet dat statistieken zo belangrijk zijn, maar ik vond dat toch jammer en vooral frustrerend. Toen Zoetie ging lopen met onze buurjongen die een Polar heeft, hebben ze ook elk hun loopje geregistreerd en op het einde was de afstand bijna hetzelfde. Het grote verschil in afstand ligt echt wel aan de Fitbit. 

Met constant het verschil in mijn achterhoofd ben ik beginnen uitkijken naar een ander sporthorloge. Omdat Zoetie heel tevreden is van Garmin, ben ik gaan zoeken op het internet naar een Garmin dat bij mij past. Na veel wikken en wegen, want zo’n horloge kost toch wel wat geld, ben ik gezwicht voor de Garmin Venu2s. Niet het duurste model van Garmin, ik ben maar een recreatieve sporter, maar wel eentje met veel mogelijkheden. Qua uiterlijk vond ik mijn Fitbit iets mooier, maar ondertussen ben ik al goed gewend aan de Garmin. Heel gebruiksvriendelijk, heel veel interessante gegevens in de app, een heel erg duidelijk scherm als ik aan het sporten ben, maar vooral… de gps werkt veel beter en de afgelegde afstand komt bijna overeen, een verschil van 10 meter. Het zijn en blijven sporthorloges en geen gps’en dus ik ben tevreden! Vanaf nu ben ik een gelukkige Garmin gebruikster, geen frustraties meer 😉 .