Uitgelezen

Uitgelezen… #thrillers

Genadeloos – Karin Slaughter
Inspecteur Will Trent lijkt, gesterkt door zijn liefde voor Sara Linton, eindelijk afscheid te kunnen nemen van zijn verleden. Maar wanneer zijn collega Amanda Wagner hem bewust buiten het onderzoek naar de moord op een jonge studente houdt, beseft hij dat de gebeurtenissen uit zijn jeugd hem nooit met rust zullen laten.
Will verricht zijn eigen speurwerk en keert daarvoor terug naar het weeshuis waar hij opgroeide. Daar treft hij onverwacht Amanda aan. De moord op de studente vertoont verrassende gelijkenissen met de eerste zaak die Amanda, destijds een van de eerste politievrouwen binnen het korps, ooit onder haar hoede had. Een zaak die direct verband hield met het geheim rond de geboorte van Will. Zowel Will als Amanda zullen de demonen uit hun verleden moeten verslaan om te voorkomen dat er zich in Atlanta een nog grotere ramp zal voltrekken.

Net zoals de andere boeken in de reeks… goede opbouw en spannend… een aanrader! Ook leer je de hoofdpersonages beter en beter kennen, wat ik leuk vind. 

Vlijmscherp – Dianne Emley
Rechercheur Nan Vining van de politie van Pasadena, alleenstaande moeder van een lastige tienerdochter, worstelt met haar gevoelens voor politieman Jim Kissick. Nan wordt bovendien gekweld door het feit dat de man die haar een paar jaren geleden heeft aangevallen en voor dood achterliet nog steeds vrij rondloopt. Wanneer Nan en haar collega’s de moord op een reclamemagnaat en zijn vriendin onderzoeken, ontdekken ze aanwijzingen die leiden naar een pyschopaat. Terwijl het gevaar toeneemt arresteert de politie een doofstomme dakloze man. Hij blijkt in het bezit van tekeningen waarop te zien is hoe Nan met een mes wordt bedreigd. Is dit de man die haar twee jaar geleden heeft overvallen?

Van zodra je begint te lezen, zit je in het verhaal en blijf je maar lezen… een aanrader dus!

Mooie meisjes – Karin Slaughter
Twee zusters, beiden met een strafblad, ontmoeten elkaar na vele jaren weer, nadat de echtgenoot van de jongste, Claire Carroll, tijdens een beroving is doodgestoken. Hun leven en dat van hun ouders heeft lang om de verdwijning van een jongere zus gedraaid. Zodra Claire genoodzaakt wordt dingen na te zoeken op de computers van haar man Paul, ontdekt ze dat hij naar snuff movies keek waarin vrouwen op gruwelijke wijze ter dood gebracht worden en meent ze een pas verdwenen jonge vrouw te herkennen. Ook ontdekt ze dat haar man privédetectives het leven van talloze andere vrouwen liet uitpluizen – ook dat van haar zus Lydia, die in het verleden, toen ze nog drugsverslaafd was, beweerde dat Paul haar had proberen te verkrachten, wat Claire niet wilde geloven. Samen met haar zus Lydia beginnen ze aan het leggen van een gigantische puzzel, dwarsgezeten door de politie en de FBI die er een totaal eigen agenda op na lijken te houden. De zusters gaan elkaar steeds meer vertrouwen, oud zeer verdwijnt, ook hun moeder komt helpen. Het boek is ook een waarschuwing tegen politiedeals met psychopaten. Een perfecte thriller met sterke vrouwen in de hoofdrol.

Een boek van Karin Slaughter die je los kan lezen, aangezien het geen boek is dat deel uitmaakt van een serie. Het is een spannend verhaal, aangenaam om te lezen, maar naar het einde toe vond ik het toch wat langdradig… ik had echt het gevoel dat het maar bleef duren. 

Advertenties
De-voorbije-week...

De voorbije week…

De voorbije week had ik mij toch iets anders voorgesteld… eerst had ik gehoopt op beter weer! Van de vele zonneschijn die ze voorspelden in het begin van de week hebben we niet veel gezien. Af en toe een beetje zon daar moesten we het meedoen. Ik keek er nochtans heel erg naar uit om eventjes in het zonnetje te zitten.

Ten tweede had ik mij voorgenomen om te genieten van het thuis zijn, relax, genieten van de  tuin… dat werd algauw (dankzij het weer): naar het appartement om nog wat te werken, (veel) dozen uitpakken (niet te doen hoeveel gerief een mens heeft… nog eens verhuizen zie ik voor de moment niet zitten!!). We hebben al zoveel gedaan en het is precies dat het maar blijft duren! Dit weekend (vooral zaterdag – zondag = rustdag) en volgende week gaan we nog eens ons best doen en er invliegen zodat we de last van het-app-opkuisen ook niet meer hebben en dat we het hoofdstuk appartement kunnen afsluiten.

Naast het werken werd er ook wat tijd vrijgemaakt voor de mini-me’s… zo zijn we een middagje gaan shoppen, om nieuwe schoenen voor hen en hier en daar iets kleins (het is leuk dat ze blij zijn met het kleinste, het hoeven niet altijd de duurste spullen te zijn).
Ook zijn we naar de cinema geweest… eerst samen iets gaan eten (vinden ze zo leuk) en daarna genieten van de film Rampage. Big Meets Bigger (niet mijn genre film, maar zij vonden hem super!).

En zo vloog de week weeral voorbij alsof het niets was!
Fijn weekend!

Persoonlijk

Verlof-modus…

Eindelijk verlof… uitslapen, doen waar ik zin in heb (vooral lezen), op gepaste tijden een doos legen, wat blogjes bijlezen (nog een 100-tal) en hopelijk genieten van veel zon!

Na 3 weken hard werken zijn we zo goed als gesetteld in ons huisje. Hier en daar hebben we nog wat werk… de garage/berging opnieuw op orde zetten (momenteel hebben we er ons gerief zomaar in gezet), sommige spullen moeten nog een plekje krijgen, het appartement moet nog in orde gezet worden en daarna is onze tuin aan de beurt.

Zolang je bezig bent, heb je eigenlijk niet door dat je aan het verhuizen bent en dat je je aan het settelen bent in je eigen huisje. Tot vorig weekend… voor ons een weekend zonder werken… een weekend om te genieten. En het was genieten… genieten van al ons werk… de mooi geverfde muren, de nieuwe meubels, al de nieuwe spulletjes, het zonnetje in onze tuin (enkel nog een tuinset ontbreekt)… het is hier echt zo fijn wonen!

Ook de buurt zelf valt hier heel goed mee… iedereen spreekt/zwaait naar iedereen… de mini-me’s zijn hier met open armen ontvangen door de buurtkinderen (vooral door de meisjes 😉 )… die hebben hier al de tijd van hun leven gehad!

Het is altijd afwachten als je een huis koopt, maar we hebben echt het gevoel de juiste keuze gemaakt te hebben. Ons droomhuis in een fijne buurt, meer moet dat niet zijn.

En nu ga ik nog wat verder genieten… van ons huisje, onze tuin en van mijn verlof! 🙂

Persoonlijk

De 40-dagen-bloggen-challenge…

De 40-dagen-bloggen-challenge loopt op zijn einde… vandaag de laatste dag!

Wat begon als een heel enthousiast projectje voor mij, werd naar het einde toe toch iets waar ik veel tijd in moest steken en ook iets wat ik persé tot een goed einde wou brengen, ondanks de weinige tijd. En dat is gelukt! 🙂

Dat het veel tijd in beslag ging nemen, had ik wel kunnen denken maar toch… 40 dagen na elkaar bloggen kost enorm veel tijd en veel inspiratie.

Ook zorgde het ervoor dat ik nieuwe blogs heb leren kennen, wat altijd leuk is! Maar ook dat er veel blogjes gelezen moeten worden… momenteel heb ik nog een 270 ongelezen blogjes staan… die worden zeker de komende weken gelezen (momenteel heb ik andere prioriteiten).

Een dikke chapeau voor mezelf… en een grote dank je wel aan mijn trouwe lezers tijdens de challenge 🙂 .

40/40  –  #40dagenbloggen

De-voorbije-week...

De voorbije week…

Het was een drukke week! Een week met 2 dagen opleiding, naar de tandarts, over en weer rijden om de mini-me’s weg te brengen/te gaan halen. Elke avond was ik blij toen ik mijn bedje zag… zo vermoeiend allemaal!

Ook werd er in ons huisje verder gewerkt door Schone Vader en Schone Moeder, ze hebben dit goed gedaan. De living is nu ook volledig in orde.
Het is echt leuk om elke dag iets te zien veranderen naar ons eigen goesting, om dan te denken: wauw, wij wonen hier toch mooi! Ook de buren vallen hier heel goed mee, we hebben het gevoel dat we het getroffen hebben.

Na een drukke week volgt alweer een druk weekend (levering nieuwe meubels en ons appartement moet nog verder opgeruimd worden), gelukkig is het een verlengd weekend, zodat we toch één dagje rust kunnen nemen 🙂 .

Fijn weekend!

39/40  –  #40dagenbloggen

Uitgelezen

Uitgelezen… #romans

het verhaal van het verloren kind – Elena Ferrante – deel 4 van de Napolitaanse romans
Beide vrouwen zijn volwassen: de grote ontdekkingen van het leven zijn gedaan, zijn grillen en verliezen zijn verdragen en geleden. Beide vriendinnen hebben gevochten om te ontsnappen aan de Napolitaanse volksbuurt waar ze opgroeiden. Elena heeft gestudeerd, is getrouwd, naar Florence verhuisd, heeft kinderen gekregen en is inmiddels een gevierd schrijfster. Lila is er daarentegen nooit in geslaagd los te komen van haar geboortestad. Ze is weliswaar succesvol ondernemer geworden, maar haar succes heeft haar dichter gebracht bij de vriendjespolitiek, het chauvinisme en de georganiseerde criminaliteit die de buurt in hun greep houden.

Het laatste deel in de reeks en ook dit boek heb ik graag gelezen… enkel de laatste 50 blz, die waren er voor mij te veel aan. Ik ben blij dat ik de reeks gelezen heb.

De vrouw die in de wolken leefde – Maggie Leffler
Mary Browning is zevenentachtig en heeft nooit over vroeger willen praten – er was te veel waar ze haar mond over moest houden. Maar wanneer ze vriendschap sluit met een vijftienjarig meisje dat sprekend op haar jong overleden zusje lijkt, gaat de deur naar het verleden open – en krijgt ze hem niet meer dicht. Een reis door haar lange leven begint. Van haar jeugd op het Amerikaanse platteland naar de gevaren van de Tweede Wereldoorlog… en naar alle geheimen die haar nu toch hebben ingehaald.

Een heel fijne roman over vriendschap, de oorlog, de liefde… ik heb het graag gelezen.

Het Achterhuis – Anne Frank
Anne Frank hield van 12 juni 1942 tot 1 augustus 1944 een dagboek bij. Zij schreef haar brieven alleen voor zichzelf, tot ze in de lente van 1944 op radio Oranje de minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen in ballingschap, Bolkestein, hoorde spreken. Hij zei dat na de oorlog alle getuigenissen van het lijden van het Nederlandse volk onder de Duitse bezetting verzameld en openbaar moesten worden gemaakt. Als voorbeeld noemde hij onder andere dagboeken. Onder de indruk van deze redevoering besloot Anne Frank na de oorlog een boek te publiceren. Haar dagboek zou daarvoor als basis dienen.

Eindelijk heb ik het boek gelezen! Een aangrijpend en indrukwekkend verhaal… net zoals zovele oorlogsverhalen, jammer genoeg.

38/40  –  #40dagenbloggen

Persoonlijk

Vraag & antwoord… #deel2

Een tijdje geleden konden jullie me vraagjes stellen, hier zijn de antwoorden!


Wat is je droomjob? – vraagje van Lize
Als kind droomde ik al van een job als secretaresse. Toen Familie op tv kwam, speelden we (mijn zussen en ik) het bedrijf Van Den Bossche na. Ik had zelf een bureau ingericht en facturen gemaakt, ook had ik zo’n rekenmachine met een rolletje papier. Mijn huidige job heeft met administratie en cijfertjes te maken, dus ik beoefen min of meer mijn droomjob.

Waar lig je ’s nachts wakker van? – vraagje van Evi
Een tijdje terug lag ik vaak wakker van de buren, zodra ik in mijn bed kroop dacht ik: wat gaat het vandaag zijn? En ook al was er niks te horen, ik lag wakker. Gelukkig zijn hun nachtelijke activiteiten verminderd en kunnen we terug rustig slapen.
Nu durf ik wel eens wakker liggen en piekeren over het werk, maar ik probeer daar zoveel mogelijk afstand van te nemen en dat begint te lukken.

Wat is je grootste angst? – vraagje van Evi
Verdrinken… dat moet verschrikkelijk zijn. Een hele tijd geleden gebruikte ik vaak de overzetboot om niet in de file te staan. De eerste keren had ik echt zweetbuien van de schrik. Dan begon ik te denken: wat als hij zinkt? We hebben onze gordels aan? Welk kind moet ik eerst losmaken? Elektrische ruiten, gaan die nog open als we zinken?
Ik kan ook niet tegen water in mijn gezicht, zelfs onder de douche zal ik altijd zorgen dat mijn gezicht vrij is van water.

Aan wie hangt je mooiste herinnering vast en waarom? – vraagje van Perfect Imperfect
Een heel moeilijke vraag… het eerste dat in mij op kwam was… de geboorte van de mini-me’s… maar eerlijk gezegd heb ik daar geen mooie herinneringen aan. Ik heb toen gezworen om nooit nog te bevallen. Het tweede dat in mij op kwam was onze trouw, het moment dat je ja zegt tegen elkaar. Ik vond dat een heel mooi moment van onze liefde voor elkaar.

37/40  –  #40dagenbloggen

Persoonlijk

Vraag & antwoord… #deel1

Een tijdje geleden konden jullie me vraagjes stellen, hier zijn de antwoorden!


Waar werk ik? – vraagje van Samaja
Ik werk voor de overheid op een financiële dienst dichtbij huis. De dienst is gelegen aan de ring van het centrum. Samaja, geen idee of je iets wijzer geworden bent… het is nogal moeilijk om expliciet te zeggen waar ik precies werk 🙂 .

Vanwaar komt mijn blognaam? – vraagje van Loesjes Zaakjes & Lize – 
Ooit tijdens het uitgaan besloten we met ons groepje om elkaar bijnamen te geven en geen idee hoe het komt, maar ik werd Flavie genoemd. Ik heb de betekenis eens opgezocht en het betekent: blond, gouden haren… en dat heb ik absoluut niet. Toen ik mijn blog begon, vond ik Flavie wel leuk klinken. Nu ben ik wel benieuwd in welke uitspraak je (Loesjes Zaak) Flavie gebruikt.

Welke reis zou je graag willen maken? – vraagje van Sammie – 
Eigenlijk zijn er nog vele reizen die ik zeker wil maken: Amerika, Canada, Australië, Nieuw-Zeeland… Allemaal verre en dure reizen… dus ik zal nog veel moeten sparen!

Wat lust ik niet? – vraagje van Sammie
Lever en honing… jakkes! Dat lust ik echt niet en dat krijg ik ook niet doorgeslikt. Van honing heb ik zelfs een jeugdtrauma! Tijdens de kleuterklassen kregen we in de namiddag ofwel een boterham met choco of eentje met honing en je moest die opeten, ook al lustte ik het niet… ik moest het opeten! Vreselijk!

36/40  –  #40dagenbloggen

Persoonlijk

Er werd hard gewerkt!

Na het ondertekenen van de akte bij de notaris konden we het niet laten om eens te gaan piepen in ons nieuw huisje.

Allebei hadden we een heel raar gevoel bij het binnengaan… een leeg en heel erg koud huis! Na alles te hebben bekeken, probeerden we de chauffage aan te steken, dit lukte een beetje, maar we merkten dat er iets niet in orde was. Dat was een probleem voor de volgende dag… we besloten al eens over en weer te rijden met enkele dozen van de keuken, zodat we die al een beetje konden opvullen.

De volgende ochtend voelde het huis al iets warmer aan… oef!! Maar het was maar van korte duur. Het werd alsmaar kouder en kouder… we belden naar de vorige eigenaar en die was zo lief om eens langs te komen. Ook hij zag en hoorde (een getik) direct dat er iets niet juist was. Hij heeft een technieker gebeld die dan de volgende dag kon komen.
Blijkbaar was de chauffage ontregeld omdat ze 2 weken stil gestaan had en dit bij lage temperaturen. Gelukkig kon dit direct gemaakt worden, zodat we het huis eens goed konden opwarmen.

Ondertussen werd er hard gewerkt in de kinderkamers… behangpapier eraf… en 3 lagen verf erop en dit op 3 dagen! We hebben onszelf overtroffen!

Na een weekje hard werken… zijn alle 3 de slaapkamers en de badkamer in orde… ook zijn de zware stukken (wasmachine, droogkast, diepvries, zetel…) verhuisd en staan ze mooi op hun plaats.

Zondag konden we genieten van een half dagje rust… eventjes niks doen… luieren in de zetel en ons lichaam de nodige rust gunnen (het was nodig… amai, mijn spieren!!).

Voor de living hebben we 5 dagen de tijd om die in orde te krijgen, want zaterdag komen de nieuwe meubels… dus dat moet wel lukken. Beetje bij beetje wordt het hier onze thuis!

35/40  –  #40dagenbloggen