Persoonlijk

Boek… e-book… of dwarsligger?

– boek –
Je hebt ze in verschillende formaten… de dunne boekjes, de gewone exemplaren en dan heb je nog de kanjers.
Ik vind het het heel fijn om een boek in mijn handen te hebben… je kan ze vastnemen, je kan ze doorbladeren. Ook vind ik het leuk om te zien hoeveel er al gelezen is, of hoeveel er nog gelezen moet worden.
Als je een boek leest heb je ook een bladwijzer nodig, ik heb er eentje (het is al de tweede) van Zoetie gekregen, een zelfgemaakte… de eerste heb ik wellicht laten zitten in een boek van de bib en is nooit meer teruggevonden, wat ik heel jammer vind. Misschien ligt die ergens in de boekenkast en vinden we die terug tijdens de verhuis… zou tof zijn!

– ebook –
Ik had/heb al jaren een e reader, een hele goedkope. Om af en toe eens een ebook te lezen volstond dit apparaatje. Tot het op een gegeven moment begon te mankeren. Aangezien ik toch eens per maand een ebook lees heb ik vorig jaar een nieuwe e reader, de Kobo (Aura H2O – edition 2) gekocht. Ik ben er echt heel erg blij mee… zo’n verschil met mijn oud dingske. Het is heel aangenaam lezen… je hebt veel instellingen die je kan kiezen zoals het lettertype/regelafstand… het scherm past zichzelf aan… als de zon schijn, als het donker wordt. Je kan ook een slaapstand instellen op een bepaald uur, zodat je ogen op tijd rust krijgen als je leest. Naar mijn gevoel een geweldig apparaatje!

– dwarsligger –
Ik had ze al eens zien liggen in de bib, de kleine handige boekjes. Zelf had ik er nog geen geleend tot ik ‘Een klein leven’ zag liggen. Een dik boek in normaal formaat, niet handig om in te lezen, vast te houden en zwaar om mee sleuren. De moment om eens een dwarsligger te lezen. En dit beviel mij prima! Ik zou het zeker aanraden voor de iets dikkere boeken. Ze zijn compact, gemakkelijk om vast te houden, enkel het papier is heel dun en broos vind ik (net bijbelpapier). Ook het kleine lettertype is misschien niet handige voor sommige lezers.

Ondanks het gemak van de e reader en de compacte versie van de dwarsligger
verkies ik nog steeds het gewone boek en jij?

5/40  –  #40dagenbloggen

Advertenties
Persoonlijk

Vroege vogels en hun ochtendrituelen…

Vroeg opstaan… we zijn het hier gewoon.

Elke werkdag staan wij op tussen half 6 en 6 uur, tenzij ik de mini-me’s naar school breng. Dan ben ik wel wakker op mijn ‘normaal’ uur, maar dan blijf ik liggen tot half 7.

En elke werkdag is hetzelfde… breng ik de mini-me’s naar school: opstaan, pipi doen, douchen, naar school en naar het werk (met de auto). Breng ik de mini-me’s niet naar school: opstaan, pipi doen, douchen en naar het werk (met de bus).

Wat met mijn ontbijt? Opstaan en eten… ik kan het niet! Ik zorg ervoor dat de mini-me’s hun boterhammetje en banaan hebben, maar zelf krijg ik niks binnen. Ik heb het al eens geprobeerd, maar het lukt niet… mijn maag draait en keert.

Waar ik wel elke ochtend naar uitkijk is… eens op het werk: mijn potje koffie! En dat kunnen er zelfs 2 worden, soms 3. Ik probeer er toch op te letten om niet te overdrijven. Meestal begint om 9 uur mijn maagje te grommen en dan is het tijd om iets te eten.

Op werkdagen vroeg opstaan, wil zeggen dat wij vaak in het weekend ook vroeg wakker zijn en dat vind ik soms jammer. Zeker in de winter… in de zomer vind ik het minder erg.

Ook al vind ik het niet leuk om vroeg wakker te zijn in het weekend, toch heeft het zijn voordelen. Van zodra ik wakker ben en er zijn huishoudelijke taken (vooral strijken) dan begin ik daar direct aan en rond 9 uur heb ik alles weggewerkt… ideaal, net de moment waarop mijn maagje begint te grommen 😉 .

3/40  –  #40dagenbloggen

Persoonlijk

Schoenen…

In tegenstelling tot veel vrouwen heb ik niks met schoenen, nooit gehad!
Wat niet wil zeggen dat ik niet veel schoenen heb, eigenlijk vind ik dat ik er teveel heb, want ik draag altijd dezelfde.

Ligt het aan mijn voeten? Van zodra ik een nieuw paar schoenen aandoe heb ik last van blaren, soms tot bloedens toe. In elke handtas zitten een aantal pleisters, voor het geval dat het nodig zou zijn.

Over het algemeen zal ik ook altijd kiezen voor een gemakkelijke schoen… in de winter een laarsje, zomer sandaaltje en tussendoor sneakers. Het laatste draag ik super graag! Ik weet het… geen flatterende schoenen, maar die zitten zo gemakkelijk! Is er een feestje dan heb ik ook een 3-tal pumps waar ik uit kan kiezen.

Ik zal ook altijd een schoen kopen die zo goed als altijd past bij de kleren die ik heb. En heb ik een paar schoenen waar mijn voetjes gelukkig van worden, dan mag je er zeker van zijn dat ik ze verslijt tot op de draad. Soms vind ik het echt jammer als een paar goed zittende schoenen versleten zijn. Gelukkig vind ik keer op keer terug een goed paar schoenen, want rondlopen/wandelen met pijnlijke voeten, dat is het ook niet hé.

2/40  –  #40dagenbloggen

Persoonlijk

De dag van de liefde…

14 februari… de dag van de liefde. Wellicht de feestdag voor de romantische zielen onder ons, maar voor ons hoeft dit niet. En toch wil ik even stilstaan bij de liefde.

De liefde kan voor veel verwarring en twijfeling zorgen… dat je zelf niet meer weet: wat en hoe? De liefde kan pijn doen… als het even niet gaat zoals gedacht/verwacht.
Gelukkig kan de liefde ook mooi zijn!

Als ik denk aan liefde, denk ik aan mijn liefde voor de mini-me’s. Nooit gedacht dat moederliefde zo intens kan zijn. En hoe ouder ze worden, hoe intenser die gevoelens zijn. Ik hou mijn hart al vast voor de eerste gebroken harten.

Als ik aan liefde denk, denk ik natuurlijk ook aan Zoetie! Ondanks we vele andere interesses hebben, hebben we ook zovele gemeenschappelijke raakvlakken.

We waren beide vrijgezel toen Zoetie op het werk (ja, we zijn ook collega’s) zijn stoute schoenen aantrok en voorstelde om samen eens te gaan wandelen. Een hele fijne wandeling waarin we héél veel gepraat hebben over van alles en nog wat… hobby’s, liefde, verdriet, geluk.
Een tweede ‘afspraakje’ (zo zag ik het nog niet, Zoetie wellicht wel 😉 ) werd snel gemaakt, een wandeling naar de Ardennen. En nadien volgden er nog vele afspraakjes… naar Keulen, naar de film, gaan schaatsen, gaan shoppen… allemaal stuk voor stuk fijne momenten samen.

Tot op een gegeven moment… vriendschap liefde werd. In het begin had ik het er moeilijk mee… we zijn tenslotte collega’s, wat als het verkeerd loopt, maar een gevoel kan je niet tegenhouden en ondertussen zijn we bijna 6 jaar gelukkig samen, waarvan bijna een jaartje gelukkig getrouwd.

En elke dag opnieuw besef ik dat liefde in een klein hoekje schuilt… een lieve knuffel… een glimp opvangen van elkaar in het voorbij gaan… een kleine aanraking… het weten dat er iemand voor je is (ook op moeilijke momenten)… kleine dingen die je zo’n warm gevoel geven.

Zoetie is niet alleen mijn man, maar ook mijn beste vriend, mijn hubby, mijn troost, mijn steun en toeverlaat, mijn alles en dit maakt mij zo gelukkig!

1/40  –  #40dagenbloggen

Persoonlijk

De 40-dagen-bloggen-challenge…

De   #40dagenbloggen-challenge van Kathleen… een gekende challenge bij vele bloggers en deze keer doe ik mee. Zonder twijfelen heb ik mij ingeschreven en achteraf dacht ik: o jeetje, wat heb ik nu gedaan? 40 dagen bloggen, gaat dit mij wel lukken?

Na het inschrijven kreeg ik onmiddellijk een mail met praktische info: de challenge begint op 14 februari 2018 – de challenge eindigt op 1 april 2018 – je krijgt zes skipdagen. Ook de mail met de 40 Dagen Bloggen Bundel (een bundel met verschillende thema’s en onderwerpen) heb ik goed ontvangen en die zal ik zeker nodig hebben, want het wordt een heuse uitdaging!

Hoe ik het ga aanpakken weet ik niet, ik laat het gewoon op mij afkomen, we zien wel!

Doe jij mee aan de challenge?

Persoonlijk

Mijn-januari-favorieten…

Een terugblik op mijn favoriete momenten van de afgelopen maand.

– 2018 –
Januari is de maand van de Nieuwsjaarswensen… her en der worden er kussen uitgedeeld… een wens hier en daar… zelf zegt het mij niet veel, maar toch ben ik blij dat we 2018 mochten verwelkomen. Na zovele mooie momenten in 2017 zijn we er helemaal klaar voor om van 2018 een even fantastisch jaar te maken.

– eentje jarig –
Op 2 januari was mijn metekindje jarig en sindsdien is ze officieel een tiener… kleine meisjes worden groot!

– lezen & series –
De vele sombere grijze dagen zorgden ervoor dat er veel gelezen werd… vooral op zondag. Gezellig onder een dekentje, een lekkere thee, een stukje cake… geniet-momentjes.
Ook bekeken we enkele series op Netflix (Fargo – Friends 🙂 – Gossip Girl) en op Canvas bekeek ik de serie Big Little Lies.

– verhuisdozen –
Nu onze aktedatum vast staat kriebelt het enorm om onze kasten uit te ‘mesten’ en verhuisdozen te vullen. De bedoeling is om elk weekend een aantal dozen te vullen, zodat we minder werk hebben als we effectief verhuizen. Het is ook de bedoeling om eens goed kuis te houden… spullen die we de afgelopen 5 jaar niet gebruikt hebben, moeten weg! Samen met andere spullen die we niet meer nodig hebben. De eerste verhuisdozen staan klaar… het vullen kan beginnen.

– feestje –
Maar voor we de verhuisdozen konden vullen gaven we eerst een feestje voor onze verjaardagen (we verjaren allemaal in februari). Een heel gezellige namiddag met veel lekkers, meer moet dat niet zijn 😉 .

– favoriet gelezen boek –
De afgelopen maand las ik 7 boeken… ik kon het zelf niet geloven. Mijn favoriet gelezen boek is zeker en vast de thriller ‘De eerste snee’ van Dianne Emley. Een echte aanrader!

Wat waren jullie favoriete momenten van de afgelopen maand?

Persoonlijk

Een weer-verzoekje: zon aub!

Ik heb het momenteel efkes gehad met het weer… de koude wind, de regen (dit viel de afgelopen dagen nog mee), maar vooral de grijze sombere dagen steken mij tegen. En hebben we eens het geluk dat de zon komt piepen, zit ik op het werk en heb ik er niks aan.

Stiekem begin ik meer en meer te verlangen naar de lente… de bloemetjes die bloeien… de vogeltjes die fluiten… gaan wandelen… op een bankje een boekje lezen… en nu we toch bezig zijn… een klein verlangen naar een warme zonnige zomer… ook niet te warm, zodat iedereen er kan van genieten.

Een lente en zomer met veel zon daar kijken we enorm naar uit, zeker nu we ons eigen tuintje zullen hebben.

Ons toekomstig tuintje… niet groot, maar groot genoeg voor ons… en zeg nu zelf… om een boek te lezen heb je niet veel plaats nodig 😉 . (en voor de mini-me’s is er genoeg plaats op de speelweide in de straat om te voetballen)

Laat het zonnetje maar komen!

Persoonlijk

Nood aan een winterslaap…

Ik heb het lastig… ben moe… kort lontje…
met andere woorden: niet de gezelligste thuis.

Reden… de buren verstoren onze nachtrust met hun nachtelijke activiteiten. Vorige zomer was dit ook zo en toen hebben we een briefje in de bus gestoken. Ze waren er niet echt blij mee, maar ze deden er toch iets aan.
Ondertussen zijn we een nieuw jaar en gaan ze er terug ten volle voor, waardoor wij weer niet moeten slapen. Meestal beginnen ze er aan rond 23u30… eerst een babbeltje en daarna de daad. Ze horen is al ambetant en eens het terug stil is, is het zo moeilijk om terug in slaap te geraken. Gevolg: nachten waarin maar max 3 uren een half à 4 uren geslapen wordt.

Op een gegeven moment was ik zodanig moe dat ik de slaap niet kon vatten van vermoeidheid. En als dan de wekker afloopt om 5u30, dan heb je het wel even gehad met alles!

Dan beginnen de irritaties…
Op het werk… je legt iets uit, je legt het nog eens uit, nog een keer, nog een keer… altijd maar blijven herhalen en herhalen, en toch hun eigen goesting doen, awel daar word ik lastig van. Ik heb de afgelopen week voor de zoveelste keer een aantal dingen herhaald, maar deze keer wat directer en ik hoop dat het overgekomen is.

Thuis… één van de buren parkeert zich nu in plaats van op een parkeerplaats, schrijlings achter de auto’s zodat die auto’s niet meer kunnen wegrijden. Deze keer was Zoetie aan de beurt. Wij voelen ons dan ambetant omdat wij weten dat we de dag nadien vroeg moeten vertrekken… en wat als de auto er nog staat?? Gelukkig was hij deze keer vroeger weg, maar vorige keer was dit niet het geval en was het hier een roep- en toeterconcert.

Onze verhuis… deze week heb ik eens naar die mensen gebeld met de vraag of alles in orde is en dat wij deze maand onze opzeg gaan geven aan de huisbaas. Paniek!!! De vrouw was over haar toeren, want ze gaan niet klaar zijn in het nieuwe huis. Ze ging eens naar de bouwheer bellen om te vragen hoe het zit, maar dat maakt ons niks uit hé. De akte moet ten laatste 31 maart getekend worden en dan moeten zij verhuisd zijn. We voelden al een bui hangen van: dat komt hier niet goed!! Als hun huis niet af is, dan gaat die akte wel door, maar moeten ze ons een vergoeding betaling. Wanneer moeten we dan onze opzeg geven? Wanneer moeten wij dan onze nieuwe meubels bestellen? De levertijd is 10 à 12 weken, stockeren is niet mogelijk. Ook onze planning die we in gedachten hebben… voor niks!
Gisteren kregen we een telefoontje van de man dat het allemaal tijdig in orde komt. Er moet nog gevloerd worden, laminaat boven, schilderen en wat buitenwerk, echt veel werk is het niet meer. Gelukkig! Zo’n toestanden zoals vorig jaar met de verkoop, daar heb ik echt geen zin in.

Nog 2 maanden en 18 dagen of 10 weken en 6 dagen of 76 dagen geduld,
geen last meer van burenlawaai of van parkeertoestanden die niet kunnen,
enkel maar een leuk vooruitzicht op ons eigen rustig stekje…

Persoonlijk, Uitgelezen

Mijn favoriete gelezen boeken van 2017…

Met een kalm voorjaar waarin er niet veel gelezen werd,
werd 2017 toch een topjaar. Ik las in totaal 72 boeken of 26.556 blz.

Het was niet gemakkelijk kiezen, maar dit waren mijn favorieten.

– Romans –

Maan en zon – Stefan Brijs
Een boek dat ik enorm graag gelezen heb. Van in het begin zit je in het verhaal en voel je mee met de personages. Een boek over familiebanden, over leed en pijn, maar ook over hoe dromen verloren kunnen gaan. En het einde… dat had ik niet zien aankomen… verrassend!


Woesten – Kris Van Steenberge
Een aangrijpend boek dat prachtig geschreven is. De tijd van toen, de oorlog, de moeilijkheden, de familieperikelen… eentje om in één ruk uit te lezen.


De verloren waarheid – Jennifer Haigh
Seksueel misbruik binnen de katholieke kerk is en blijft een actueel en heftig thema. Een verhaal dat je aan het denken zet over wat de gevolgen zijn van misbruik voor zowel de slachtoffers als voor de daders. Je voelt de innerlijke strijd, ook alle verdachtmakingen en twijfels binnen de familie en binnen de parochie. Een boek die nog even nazindert, vooral door het onverwachte plot.

– Thrillers –

Onder mijn huid – Sarah Hilary
Een boek dat ik enorm graag gelezen heb. Van zodra je begint te lezen zit je in het verhaal en voel je de spanning. Ook wordt je hier en daar op het verkeerde been gezet, wat het lezen nog spannender maakt. Van zo’n thrillers ben ik grote fan!


Het smelt – Lize Spit
Een boek waar ik heel nieuwsgierig naar was. Het boek is heel langzaam opbouwend geschreven. De verschillende tijdlijnen zorgen in het begin voor verwarring, maar eens je in het verhaal zit, houdt alles verband met elkaar. Tot op het einde… ik heb al spannendere thrillers gelezen, maar toch blijft dit verhaal je bij door zijn wrede gebeurtenissen en zijn droevig einde.


Wat verborgen is – Hjorth Rosenfeldt
Ik ben fan van Scandinavische schrijvers en Hjorth Rosenfeldt zijn boeken bevestigen dit. De Bermangkronieken zijn stuk voor stuk boeken die je moet gelezen hebben. Spannende verhalen, verrassende wendingen… soms vergezocht, maar zijn boeken kunnen dit wel hebben. Echte aanraders!

Dit waren mijn favorieten, wat waren jullie favoriete boeken van 2017?