Persoonlijk

Hoofdpijn… gepieker… pubers…

Al de hele week heb ik last van hoofdpijn… alles gaat goed, zowel thuis als op het werk, maar toch was er hier en daar tijd voor gepieker.

Vriendin E haar vader is deze week overleden (euthanasie) na een hele lange strijd (7 jaar) tegen kanker. We wisten dat die dag ooit zou komen, maar je hebt zoiets van: diene mens houdt dat nu al zo lang uit… dus het was toch even schrikken. Voor hem waren het jaren van ellende en toch sloeg hij er zich iedere keer door. 84 chemokuren, vele operaties en vele bestralingen later… heeft hij eindelijk de rust gevonden die hij verdient.

Ook kreeg ik deze week nog eens een bericht van mijn zus (de zus waar ik al jaren geen contact meer mee heb – onze voorgeschiedenis kan je hier lezen), op zich een neutraal bericht maar toch ook lief. Wat moet ik daar nu mee? Het komt er op neer dat ze terug contact wilt, maar wil ik dat wel? Naar mijn gevoel is er zoveel gebeurt, waardoor er een serieuze kink in de kabel zit, een kink die er altijd zal blijven zitten. En waarom terug contact, als ik nu al voel dat het contact toch niet meer zal zijn zoals voorheen. Wat mij ook vooral tegenhoudt is: hoe oprecht is dit bericht? Ik heb er geen vertrouwen in…

Twee pubers in huis dat zorgt ook voor zorgen en gepieker! Ze zijn altijd al flink geweest, maar de laatste weken hebben ze toch al hun best gedaan (puberstreken). En vooral Noach… die is zo wispelturig. Dat hij een ochtendhumeur heeft, dat weet ik al… maar de ene moment is hij de lachende plezante, om dan ineens te mokken en kwaad te zijn op alles en iedereen. Het is met momenten moeilijk om er mee om te gaan, omdat hij dan ook stout is naar zijn broer toe. Misschien wordt het wel eens tijd om een boek te lezen: hoe ga ik om met pubers!

Ondanks het vele gepieker was vrijdag… mijn-dag!! Naar de bib met Zoetie, ik heb misschien wel een beetje overdreven met het aantal boeken (8) maar ik zit in een leesflow en ik kan zo genieten van het lezen… voor mij de ultieme ontspanning. Mijn nageltjes werden verwend met een nieuw kleurtje en ik was ’s avonds helemaal alleen thuis… een me-time-momentje. Eerst heb ik naar alle afleveringen gekeken van Les témoins die ik opgenomen had en daarna genoten van een heel warm badje met een goed boek. Helemaal klaar voor het weekend!

Advertenties

Black Friday…

Al even kijk ik er naar uit… Black Friday!

Nooit eerder was het mij opgevallen dat er veel kortingen gegeven worden voor Black Friday tot ik vorig jaar een mail kreeg van Fitbit met de Black-Friday-korting. Ik had toen een aantal weken daarvoor mijn Fitbit gekocht en had ik het geweten dan had ik nog even gewacht om er eentje te kopen. Als ik mij niet vergis, was het toen een korting van ongeveer € 50,00, wat toch de moeite is hé!

De grootste kortingen vind je natuurlijk eerder op de Amerikaanse websites, ook al doen er hier al veel (web)winkels mee met het hele gebeuren.
Al de hele week verschijnt er wel eens een bericht op Facebook of in je mailbox met de Black Friday Sale, er zijn zelfs winkels met een Black-Friday-Sale-weekend, bij Bol.com is het zelfs een Black-Friday-Festival (al de hele week korting).

Wat mij ook zo aantrekt aan Black Friday zijn de beelden van in Amerika. Het is echt zo waanzinnig wat voor zotte kuren de mensen uithalen om datgene wat ze echt willen te kopen of eerder proberen te kopen. Ik zou het niet zien zitten om daar aan mee te doen. Met mijn 1m58 ben ik al verpletterd voor ik binnen geraakt ben 😉 .

In ieder geval staan er wel een aantal dingen op mijn verlanglijstje en zal ik wel een aantal spullen online bekijken of het de moeite is of niet om aan te kopen.

Doe je mee met Black Friday, veel shopplezier en hou het vooral veilig! 🙂

Nog 4 maanden en 27 dagen…

 

… en dan is het eindelijk zo ver! Nog 4 maanden en 27 dagen en dan zijn wij de trotse eigenaars van ons eigen huisje.
Begin mei tekenden we een aankoopbelofte bij de notaris met als uiterste datum 31 maart 2018, omdat de verkopers aan het bouwen zijn. Toen leek dit allemaal nog zo ver weg, maar ondertussen zijn we al 5 maanden verder!! En nu begint het te kriebelen… gelukkig zijn er geen grote werken aan het huis, enkel wat schilderen en/of behangen.

En dan komen de ideeën, we gaan beginnen met de kinderkamers. De mini-me’s krijgen elk een volledige nieuwe kamer. We zijn her en der al gaan kijken en onze keuze is gevallen op een hoogslaper uit Ikea. Je hebt zoveel mogelijkheden om te plaatsen, om kasten bij te kopen, om te schikken en herschikken… en qua materiaal ziet dat er in orde uit. We hebben gekozen voor een hoogslaper om iets meer ruimte te creëren voor al hun spullen.

De grote slaapkamer is nog maar vernieuwd, dus als die nog in orde staat gaan we die laten zoals ze is. Ook de badkamer staat proper. Van de slaapkamers/badkamer gaan we naar beneden, de hang en de trap moeten herschilderd worden. En dan komen we in de living die we ook volledig gaan aanpakken.

We hebben gekozen om die te verven in olijfgroene tinten, welke het gaan worden daar zijn we nog niet echt uit, Pinterest maakt het ons ook niet gemakkelijk 😉 . Niet te geloven wat je daar allemaal kan vinden. Maar het wordt zeker iets met olijfgroen.
Wat we wel zeker weten is dat we een nieuwe eetkamer gaan aanschaffen. Degene die we nu hebben gaat volgens ons nog een verhuis niet overleven, daarom direct iets nieuws zodat we goed zijn voor een aantal jaren en zo hoeven we de oude meubelen niet mee te verhuizen.

 

Na de living komt de keuken aan de beurt en die heeft enkel een laagje verf nodig. Eens binnen alles in orde is, dan is het aan de voortuin. De voortuin zal nog het meeste werk zijn. Al het groen dat er nu staat moet weg. Een deel van de voortuin gaan we gebruiken om een tweede autostaanplaats te maken en de rest gaan we beplanten met hortensia ‘Annabelle’, siergras en misschien ook nog lavendel. Het is een groot stuk en het zal even aftasten worden hoe we dat gaan aanpakken, maar dat komt allemaal in orde.

Het is nog even wachten… het is nog even aftellen…
maar we kijken er zo naar uit om te verhuizen naar onze thuis.

Wintertijd…

Toen ik vorig weekend hoorde dat het ‘wintertijd’ was,
had ik zoiets van: yes… een uurtje langer slapen!!

Ondertussen mag ik die yes!! achterwege laten… ik, de goede slaper, heb nog nooit last gehad van het verzetten van de klok, tot nu. Elke ochtend wordt ik wakker op mijn ‘oud’ uur… om half 5, 5u (huidige tijd)… deze morgen was het zelfs kwart voor 4… dat is echt vroeg! En ik die dacht dat alleen kleine kinderen er last van hadden! Ik hoop echt dat ik morgen eens wat langer slaap, want ik begin de vermoeidheid toch wel te voelen.

Dinsdagavond zaten we op restaurant te wachten op ons hoofdgerecht, toen ik ineens een groot hongergevoel kreeg. Ik keek naar mijn uurwerk en zag dat we al 2 uur zaten te wachten (het was toen 21u15). We hadden alle 2 zoiets van: zitten wij hier al 2 uren?? Amai de tijd gaat snel!! Na het dessert gingen we terug naar de kamer (we zijn een nachtje op hotel geweest) en toen zag ik op mijn gsm dat het 21u15 was, hoe kon dat? Mijn uurwerk vergeten verzetten… gelukkig had ik zondag en maandag geen afspraken gepland! 😉

Vanaf vanavond slaap ik terug als voorheen (hoop ik),
alle uurwerken staan juist (denk ik).
Enkel de donkere avonden, daar moet ik nog wennen…

Pendelen…

De afgelopen week werd ik 2 keer verwacht in Brussel om opleidingen te volgen… dat wil zeggen met de trein naar Brussel.

De opleidingen beginnen om 9u, dus ik vertrek thuis om 6u05 om de bus te nemen richting het station. Waarom zo vroeg? Ik zit er toch een goed half uur tot 40 minuten op en aangezien de bus door het centrum moet rijden passeert hij veel knelpunten met files. Hoe vroeger ik de bus neem, hoe vlotter ik aan het station geraak. Eens in Gent St Pieters neem ik de trein van 7u07. Ook vroeg, ik ben er tenslotte al en qua volk valt het ook heel goed mee op de trein, geen drukte van jewelste of geduw en getrek voor een plaatsje.

En dan begint het… de trein vertrekt mooi stipt op tijd, ondertussen lees ik in de Metro of in een boek. Tot je ineens door hebt, tiens we zitten precies al lang op de trein… dan beginnen de vertragingen. Ik ben mooi op tijd vertrokken, dus voor mij maakten die vertragingen niet uit, ik heb nog tijd om op het gemakje een koffietje te gaan drinken… maar je ziet bij de andere mensen de ergernis… getrokken gezichten… een been die zenuwachtig op en neer gaat… gezucht hier en daar.

Eens op bestemming… mensen die gehaast staan te wachten tot de deuren van de trein open gaan… een beetje gedrum om zo snel mogelijk van de trein te stappen… net niet lopend door het station richting hun werk.

Awel, aan die mensen wil ik zeggen: chapeau dat jullie dit doen! Ik zie het mij niet elke dag doen… een hele reis voor de boeg om op het werk te geraken en ’s avonds nog eens om thuis te geraken. Echt chapeau!

Als ik dan rond 17u10 terug thuis ben (vertrokken om half 4 in Brussel) besef ik maar al te goed, hoe verwend ik ben… met de auto naar het werk is het 20 minuten rijden en met de bus ongeveer 30 minuten. En vooral verwend ben met de extra vrije tijd die ik heb!

Geluksmomentjes…

 

Toekomstige nieuwe buren…
Onlangs werden we uitgenodigd op het buurtfeest van onze toekomstige buurt. Eerst gingen we langs bij de verkopers in ons toekomstig huisje. En iedere keer we langs gaan (deze zomer zijn we ook nog eens geweest voor de plannen van het huis) is het voor ons de bevestiging van: we hebben een goede koop gedaan! Laat ons hopen dat hun huis zo snel mogelijk af is, zodat wij zo snel mogelijk kunnen verhuizen.

Het was een héél gezellige avond… met frietjes en frikandellen, een stukje appelcake, goede muziek en zelfs een tombola. Voor volgend jaar moesten we 3 datums vrijhouden… wil dat dan zeggen 3 dagen feest?? Dat gaat nog wat worden! 🙂

Uiteten met vrienden…
Samen uiteten en dit in goed gezelschap is altijd fijn! Vorig weekend hadden we afgesproken met mensen die we kennen via de Audi Belgium Club om eens samen te komen zodat Zoetie een filmpje kon maken van hun nieuwe auto. Na een middagje filmen en foto’s nemen werden we uitgenodigd om samen met hen in het plaatselijk restaurant – Portofino – te gaan eten. Het was lekker… echt lekker!! Nadien zijn we nog even bij hun thuis geweest voor een slaapmutsje en een heel gezellige babbel.

Binnenkort staat er een high-tea op de planning met andere vrienden… lekker eten en tof gezelschap… weeral iets om naar uit te kijken!


Netflix…
Sedert 2 maanden hebben Netflix en ik vind het super!! Er zijn een aantal series die we nu aan het volgen zijn, eens we die gezien hebben staan er al anderen op ons lijstje om naar te kijken. Ik vraag me zelfs af of we ooit alles kunnen zien wat we willen zien. In ieder geval is het gedaan met kijken naar zinloze programma’s op tv, nu kunnen we echt kijken naar wat ons interesseert.
Af en toe kijken we ook eens naar een documentaire en samen met de mini-me’s kijken we soms naar een filmpje. Het filmaanbod is niet zo groot, maar dat vind ik niet erg, het serie-aanbod vind ik veel interessanter.


Lezen…
…nog steeds mijn favoriete bezigheid. Dit jaar was het enorm met z’n ups en downs, maar momenteel zit ik terug in een leesflow en ik geniet er enorm van! Overal waar ik ga neem ik een boek mee… iedere vrije minuut is er eentje om te lezen. Ook heb ik nieuwe Scandinavische schrijvers leren kennen… één voor één goede boeken, wat het nog moeilijker maakt om niet te lezen op momenten dat er kan gelezen worden.

Een week met ups en downs…

Geshopt
Ik heb mezelf verwend. Toen ik bezig was met de examenprocedure had ik gezegd tegen Zoetie: als ik slaag, ga ik mezelf trakteren op een uurwerk. In mei kreeg ik dan het verlossende antwoord: geslaagd! Ondertussen ben ik al bezig met mijn stage, maar van een uurwerk was er nog geen sprake. Mijn eerste gedacht was een uurwerk van het merk Cluse, maar heel erg overtuigd was ik toch niet. Mijn collegaatje heeft er eentje en het is echt een mooike, maar toch was er twijfel. En toen zag ik een uurwerk van Rosefield… volledig mijn goesting.
Maandag werd ze geleverd bij de buurvrouw, gelukkig dat ze thuis was! DHL was al eens langs geweest en ze gingen nog 1 keer komen en dan werd er verwacht dat ik mijn pakje ging afhalen in één van hun afhaalpunten: Diegem, Vorst, verschillende Waalse steden of in Nazareth. Er zijn volgens mij wel meerdere afhaalpunten dichterbij huis, in of rond het Gentse, want naar Diegem of Vorst rijden voor een uurwerk, ik zie het mij niet doen. Wat niet wegneemt dat ik heel blij ben met nieuwe aanwinst… heel mooi van kleur, niet te groot en er is een mogelijkheid om andere bandjes te bestellen om eens af te wisselen… me happy!

Gewandeld
Het was deze week Move-week op het werk, dat wil zeggen dat er over de middag een aantal activiteiten werden georganiseerd. Samen met andere collega’s hebben we ons ingeschreven voor de stadswandeling in Gent. Het bleek geen wandeling te zijn in het centrum van Gent, maar een wandeling in Gentbrugge… voor ons 4 onbekend terrein. Het was echt tof! We hebben veel mooie plekjes gezien, de vraagjes die we onderweg moesten oplossen maakten het nog leuker. Het is zeker voor herhaling vatbaar!

Gewerkt
Ik had het al eens vernoemd dat er een gespannen sfeer hing op het werk en uiteindelijk is er een bom ontploft, maar eentje die we met z’n allen totaal niet hebben zien aankomen.
Om het kort te houden: zomaar iemand aan de kant schuiven zonder een geldige uitleg, zonder verwittiging, zonder reden… dat kan niet!! De persoon in kwestie werd om 13u verwacht bij hoger hand om te horen dat ze teamchef af is en dat ze niet meer aanwezig moet zijn op de vergadering van 13u30 (??).
Ik vind het echt jammer dat er niet meer gebabbeld en geluisterd wordt naar het personeel. Hoger hand heeft ons verdeeld in 3 teams… als er problemen zijn, bespreek dit dan met het team en zoek samen naar een oplossing.
Donderdag was er dan een algemene vergadering… eentje vol ongenoegen en het mooie is, we trekken met z’n allen aan het zelfde zeil, maar of dat veel zal uitmaken om hetgeen al beslist is ongedaan te maken, daar vrees ik voor.
Ook staan er ons nog vele veranderingen te wachten… ze gaan 3 verschillende diensten bij elkaar zetten, omdat men in de toekomst alles samen wil voegen (besparen). Wat dat gaat geven, geen idee… een collega zei deze week: het zijn woelige tijden, maar ook die gaan voorbij.

Werkweek overleefd…

De eerste werkweek na ons verlof zit er ook al weer op! Ondertussen heb ik al een beetje mijne draai gevonden… het is toch wennen aan het vroeg opstaan, het soms drukke verkeer, de dagelijkse verplichtingen (werken-voetbaltrainingen), op tijd gaan slapen… het viel al bij al goed mee (en toch was ik stiekem blij dat het vrijdag was 😉 ).

Na ons leven als ‘God in Franrijk’ heb ik beslist om gezonder, of toch zo gezond mogelijk te eten, zodat mijn buik terug wat op zijn plooien kan komen en dat lukt prima (veel beter dan verwacht).
Ook kocht ik 2 boeken… ik had mij nochtans voorgenomen om geen boeken meer te kopen tot na onze verhuis, maar het was sterker dan mezelf.

Deze week kreeg ik ook 2 leuke verrassingen… de ene van Zoetie, het is toch een lieveke hé. En de 2e verrassing van een collega, een souvenir van op reis. Toen ze dit zag, kon ze het niet laten liggen. Ik prijs me echt gelukkig met zoveel lieve mensen rond mij…

Het weekend staat voor de deur… grootse plannen hebben we niet… naar een aantal tv-programma’s kijken die we opgenomen hebben, eens naar Ikea, wie weet een wandeling als het weer het toelaat… gewoon chill and relax!

Ik heb het lastig…

… om te wennen aan het gewone leven.
(of is het heimwee naar onze vakantie?)

School
Aangezien de ene mini-me naar de grote school gaat (1e middelbaar) moet er nu naar 2 scholen gereden worden. Eerst rijden we naar de grote school en daarna naar de lagere school. ’s Ochtends valt dit heel erg goed mee, gelukkig want ik ben graag op tijd op het werk, zodat ik ook op tijd kan vertrekken om ze van school te halen.
Om ze van school te halen, rijd ik eerst naar de lagere school en daarna naar de grote school. En dat is het één en ander!! De grote school is ook een grote school, dat wil zeggen véél auto’s, véél fietsers, véél brommers, véél leerlingen… het is chaotisch!! Er is een Kiss & Ride zone voor 5 auto’s, veel te weinig! Dus de auto’s staan her en der en overal. Afspreken aan de K&R-zone is geen optie, maar waar dan wel? Dat gaan we eens beter moeten bekijken, zodat hij goed weet waar hij naartoe moet gaan.

Voetbaltraining
Vorig seizoen was het training op dinsdag en vrijdag, nu op maandag en donderdag. Ze hebben al 3 jaar op rij training op dinsdag gehad en ik geraak het maar niet gewoon dat er nu op maandag getraind wordt.

Werk
De eerste dag op het werk kreeg ik te horen dat er het één en ander veranderd is qua werkwijze. Als het werkt, waarom niet? Maar het werkt niet! Ze zijn vergeten om met een aantal dingen rekening te houden… gevolg: sommige zaken kunnen via de nieuwe werkwijze behandeld worden en andere via de oude werkwijze. In plaats van alles te vergemakkelijken wordt het alsmaar ingewikkelder.
Wat er gaande is tussen collega’s… ik weet het niet en ik wil het ook niet weten. Maar er hangt een ongezonde gespannen sfeer en ik vermoed dat het wel eens zal ontploffen.

De eerste dagen na ons verlof en het is direct back to reality!!