Persoonlijk

Vier dagen weekend…

Vier dagen weekend, vier dagen rust.

En ik kijk er enorm naar uit, want de afgelopen dagen voelde ik mij niet zo goed. Last van hoofdpijn en te korte nachten. De laatste drie nachten werd ik wakker tussen half 4 en 4u… terug in slaap vallen lukte niet of net wel op de moment dat ik moest opstaan.

Vier dagen geen moetjes, maar alleen magjes zal mij goed doen.

Fijn verlengd weekend!

Persoonlijk

Keep running…

Een tijdje geleden kon je lezen dat ik last had van coronakronkels en ik heb er nog steeds een beetje last van… vooral van de loopkronkels.

Pas op… ik kan het zelf niet geloven… al 7 weken lang loop ik 3 keer per week (maandag-woensdag-vrijdag). En iedere week gaat het beter en beter… en vooral… de voldoening achteraf… het doet zo’n deugd om helemaal bezweet van de loopband te stappen en te kunnen zeggen: yes, I did it again!

Mijn beste loopje was vandaag… 4 km op 29 minuten. Hopelijk kan ik dit maandag verbeteren, zodat ik ooit 5 km kan lopen op 30 minuten. Beetje bij beetje kom ik er wel.

Een geweldige loopster ga ik nooit worden, maar ik vind het leuk om mezelf uit te dagen en om het iedere keer beter te doen. En… het lopen bevalt me wel!! Nooit gedacht dat ik dat ooit zou zeggen, want ik loop echt niet graag 😉 .

Hoe zit het met jullie coronakronkels (als er zijn)?
Een vraagje voor de lopers onder ons:
Hoe vaak lopen jullie (hoeveel km/tijd)?

Persoonlijk

Weekend…

Het is weekend… eentje waar ik enorm naar uitkijk!

Eindelijk mogen we ons eiland verlaten. We zijn nog steeds beperkt in ons doen en laten, maar ik vind het niet erg. Ik heb veel liever dat men alles voorzichtig aanpakt… en ons beetje bij beetje onze vrijheid terug geeft… dan te veel willen. Ik heb geen zin in een tweede lockdown op ons eiland.

Hier en daar hebben we al mensen horen klagen en zagen dat ze maar beperkt op bezoek mogen… maar het is nu zo. Wij willen ook graag bij die en die eens gaan en afspreken met die en die… maar voor onze eigen gezondheid (en voor die van anderen) doen we dit beter niet.

Dit gezegd zijnde… kijken wij uit naar het weekend!

Zaterdag… een zonnige dag… eindelijk wandelen op een andere locatie.

Zondag… gaan eten bij Schone Moeder en Schone Vader.

Fijn weekend!

Persoonlijk

Zo lang is het al geleden…

… rijden met de auto – van 3 maart ….
het zal even wennen zijn, de eerste rit

… naar de bib – van 3 maart ….
beetje bij beetje mis ik de bib meer en meer

… een georganiseerde wandeling – van 7 maart …
ik hoop snel terug nieuwe mooie plekjes te ontdekken

… eten bij Schone Moeder & Schone Vader – van 15 maart …
niet koken en voeten onder tafel… iets om naar uit te kijken

… naar het werk – van 18 maart …
sommige collega’s mis ik toch een beetje

… om boodschappen – van 19 maart …
Zoetie doet de boodschappen

… veel geannuleerde afspraken …
tandarts, kapper, schoonheidsspecialiste

… veel uitgestelde feestjes …
verjaardag-, communie- en lentefeest

Het worden drukke tijden als alles terug zijn normale gang gaat!

Persoonlijk

The Trials of Gabriel Fernandez…


Af en toe kijk ik naar een documentaire op Netflix
en deze keer keek ik naar The Trials of Gabriel Fernandez.
Ik heb nog nooit met zoveel afgunst naar een documentaire gekeken.
Constant een krop in de keel… tranen… hartzeer… verdriet.

De pijn en de vernederingen die het jongetje heeft moeten doorstaan… onmenselijk!
Slapen in een kast… brandplekken… eten van kattenbakvulling…
beschoten worden… overal blauwe plekken… martelingen… en zoveel meer.

Op sommige momenten kon ik niet geloven dat ze hem dit aangedaan hadden.
Hoe is het mogelijk dat je zoiets kan doen bij zo’n lief klein jongetje!

En het ergste is… dit is niet het enige geval… wellicht zijn er zoveel meer!
Bleek ook op het einde van de documentaire… verschrikkelijk!

Persoonlijk

Verlengd weekend…

Vandaag begint ons verlengd weekend… en toch voelt het niet aan als een verlengd weekend. Sinds we thuiswerken hebben we constant een ‘weekend’-gevoel.

Er wordt wel gewerkt (gelukkig!! om de dag toch een beetje te breken)… maar toch… het gevoel van altijd thuis te zijn zorgt ervoor dat het niet aanvoelt als ‘gaan werken’.

Het thuisgevoel voelde deze week al helemaal anders aan dan vorige weken… de regen zorgde ervoor dat je niet uit je kot kon komen. Toch probeerden wij tussen de buien door een kleine wandeling te maken, want een hele dag thuiszitten is niks voor mij. Ik heb nood aan frisse lucht en al doen we maar een kleine wandeling van een half uurtje… dat doet deugd!

Wat het verlengde weekend betreft… we gaan ongeveer hetzelfde doen als de vorige weken… wassen/strijken… tv kijken… (hopelijk) veel lezen… en ons dagelijks wandelingetje… wie weet zelfs een langere wandeling (als het weer het toelaat).

Het klinkt allemaal eentonig… een beetje saai zelfs,
maar het is nu eenmaal zo… het kan alleen maar beteren.

Fijn weekend!

Persoonlijk

Dure tijden…

Stilletjes aan merken we dat de Coronatijd ook een dure tijd is.

Tijdens een werkweek eten wij warm op het werk en dit voor 3 à 4 euro per persoon. Op vrijdag gaan we naar de plaatselijke supermarkt om eten voor de zaterdag, want op zondag eten we vaak bij Schone Moeder en Schone Vader. Ook brengen we wat charcuterie mee voor de komende week.

1 à 2 keer in de maand doen we grotere boodschappen… vooral om een voorraad drank en vaak kopen we ook voeding (pasta-rijst-…) dat lang bewaard en wat we zeker binnen de maand opeten.

Nu moeten we elke dag zorgen voor warm eten… voor ons een hele opgave. Elke week maken we een lijstje met wat we gaan eten op welke dag… klinkt heel strikt, maar voor ons de ideale manier.

Zoetie gaat wekelijks om boodschappen en nog steeds staan er vele rekken (vaak met het huismerk) leeg. Dan kopen we maar de duurdere merken… we moeten toch eten hé. En op die manier merken we dat onze boodschappen week na week duurder worden.

Wij kunnen daar wel tegen, maar ik kan mij wel inbeelden dat dit voor vele gezinnen financieel niet altijd haalbaar is. Technisch werkloos… verlies van loon… duurder boodschappen… nog maar te zwijgen van onze energiefactuur die ook hoger zal liggen door meer verbruik.

Zelf hebben we ook een beetje ‘verlies’… allee Zoetie toch, geen fietsvergoeding (een maand naar het werk fietsen brengt wat op) en geen vergoeding meer voor de zwemlessen. Kleine beetjes die we minder voelen, omdat we ook minder uitgeven… niet meer gaan tanken… geen uitstapjes meer… ook kopen we veel minder online (we hebben dan ook niks nodig… buiten een paar ebooks 😉 ).

Ondertussen zijn de maatregelingen verlengd… maar ik hoop dat we daarna terug de economie terug wat draaiende kunnen houden, zodat de vele verliezen sommige gezinnen hebben toch een beetje kunnen beperken. Want zeg nu zelf… we hebben met z’n allen onze euro’s hard nodig.