De-voorbije-week...

Lockdown-update…

We zijn nog steeds aan het thuiswerken en dit is verlengd tot 1 juni. Ik heb deze week een aantal collega’s gehoord en die vermoeden dat het thuiswerken zeker nog verlengd zal worden. Ik zit daar niet mee in, want thuiswerken heeft heel veel voordelen… geen wekker meer, je kan rustig werken, geen afleiding, sluit je je laptop ben je direct thuis, je hebt veel meer vrije tijd en vooral geen stress meer! En toch mis ik sommige collega’s. Gelukkig hebben we tal van mogelijkheden om elkaar te horen of te zien via video, maar het echte contact is toch nog iets anders hé. Volgende week hebben we voor het eerst onze teamvergadering via video… ik ben benieuwd!

Veel vrije tijd wil ook zeggen dat we veel tv kunnen kijken… deze week hebben we heel veel afleveringen van The Block Australia (seizoen 2019) gezien. We hadden 24 afleveringen staan op onze digibox, ondertussen staan er maar 5 meer op (hihi). Ik moet wel zeggen dat we maal 2 kijken per aflevering, want er wordt enorm veel herhaald. Ook maal 2 hoor je ze praten en kan je goed volgen. Enkel als de jury naar de oplevering van een kamer komt kijken, kijken we gewoon.
Ook keken we naar een aantal afleveringen van Chernobyl… amai, zo erg! Nog 1 aflevering te gaan.

Veel tv kijken, wil zeggen dat er iets minder gewandeld werd en ook minder gelezen, maar dat maken we dit weekend wel goed. Het wordt een weekend met veel zonneschijn… iets om naar uit te kijken! 🙂

Fijn weekend!

 

Persoonlijk

Keep running…

Een tijdje geleden kon je lezen dat ik last had van coronakronkels en ik heb er nog steeds een beetje last van… vooral van de loopkronkels.

Pas op… ik kan het zelf niet geloven… al 7 weken lang loop ik 3 keer per week (maandag-woensdag-vrijdag). En iedere week gaat het beter en beter… en vooral… de voldoening achteraf… het doet zo’n deugd om helemaal bezweet van de loopband te stappen en te kunnen zeggen: yes, I did it again!

Mijn beste loopje was vandaag… 4 km op 29 minuten. Hopelijk kan ik dit maandag verbeteren, zodat ik ooit 5 km kan lopen op 30 minuten. Beetje bij beetje kom ik er wel.

Een geweldige loopster ga ik nooit worden, maar ik vind het leuk om mezelf uit te dagen en om het iedere keer beter te doen. En… het lopen bevalt me wel!! Nooit gedacht dat ik dat ooit zou zeggen, want ik loop echt niet graag 😉 .

Hoe zit het met jullie coronakronkels (als er zijn)?
Een vraagje voor de lopers onder ons:
Hoe vaak lopen jullie (hoeveel km/tijd)?

Persoonlijk

Weekend…

Het is weekend… eentje waar ik enorm naar uitkijk!

Eindelijk mogen we ons eiland verlaten. We zijn nog steeds beperkt in ons doen en laten, maar ik vind het niet erg. Ik heb veel liever dat men alles voorzichtig aanpakt… en ons beetje bij beetje onze vrijheid terug geeft… dan te veel willen. Ik heb geen zin in een tweede lockdown op ons eiland.

Hier en daar hebben we al mensen horen klagen en zagen dat ze maar beperkt op bezoek mogen… maar het is nu zo. Wij willen ook graag bij die en die eens gaan en afspreken met die en die… maar voor onze eigen gezondheid (en voor die van anderen) doen we dit beter niet.

Dit gezegd zijnde… kijken wij uit naar het weekend!

Zaterdag… een zonnige dag… eindelijk wandelen op een andere locatie.

Zondag… gaan eten bij Schone Moeder en Schone Vader.

Fijn weekend!

Uitgelezen

Uitgelezen… #roman

Waarom moet ik u tegen jou zeggen – Karin Driegen
Tegen de achtergrond van een Gronings grensdorp in de Tweede Wereldoorlog, volgen we het huwelijk van een Nederlandse verzetsstrijder en een Duitse immigrante. Douwe vecht voor de vrijheid, terwijl Minnie alles op alles zet om hun gezin te voeden. Door haar afkomst wordt ze geconfronteerd met anti-Duitse sentimenten van haar dorpsgenoten en voelt zij zich alleen staan. Als ze haar man verdenkt van een verhouding met een koerierster, raakt ze vertwijfeld en wordt ze verteerd door jaloezie. Vlak voor de bevrijding wordt Douwe verraden, opgepakt door de nazi’s en gefusilleerd. De koerierster pleegt zelfmoord. Minnie wordt gekweld door schuldgevoelens als blijkt dat haar achterdocht ongegrond was. Kan ze zichzelf ooit vergeven?

Een heel mooi verhaal over ‘hoe overleven we als gezin de oorlog’. De 2 verhaallijnen zorgen ervoor dat je echt wel in het verhaal zit en dat je kan meeleven met de personages. Het maken van keuzes, de angst, het persoonlijk lijden… een vlot geschreven verhaal dat deels gebaseerd is op echte gebeurtenissen. Een aanrader!

Even goede vrienden – Jane Fallon
Amy dacht dat ze alles wist van haar beste vriendin Melissa. Maar ja, Amy dacht ook dat ze verloofd was met de man van haar dromen. Het tegendeel blijkt waar wanneer Amy op een dag vroeger thuiskomt dan gepland en de spullen van een andere vrouw in haar huis ziet. Spullen die haar wel héél bekend voorkomen.
Op zo’n moment zou het leven voor veel vrouwen instorten, maar niet voor Amy. Nee, zij heeft andere plannen. Ze blijft in haar rol als liefhebbende verloofde en beste vriendin, maar dan wel met een eigen agenda. En haar wraak zal zoet zijn!

Een heel luchtige roman met hier en daar verrassende wendingen, een beetje humor, wat drama… geen hoogvlieger, maar wel een aangenaam tussendoortje.

Mijn ware verhaal – Karin Bloemen
In haar autobiografie Mijn ware verhaal vertelt cabaretière Karin Bloemen voor het eerst het aangrijpende verhaal van haar jeugd, die getekend is door misbruik, mishandeling en angst. Haarscherp brengt ze in beeld wat het met een jong meisje doet als de personen die je moeten beschermen het op je hebben voorzien. Karin Bloemen laat echter ook zien hoe ze ondanks deze traumatische ervaringen de vrouw is geworden die ze nu is: sterk, liefdevol, succesvol, open voor iedereen en voor niemand bang.

Een aangrijpend en schokkend verhaal over incest. Een boek waar je stil van wordt.

Persoonlijk

Zo lang is het al geleden…

… rijden met de auto – van 3 maart ….
het zal even wennen zijn, de eerste rit

… naar de bib – van 3 maart ….
beetje bij beetje mis ik de bib meer en meer

… een georganiseerde wandeling – van 7 maart …
ik hoop snel terug nieuwe mooie plekjes te ontdekken

… eten bij Schone Moeder & Schone Vader – van 15 maart …
niet koken en voeten onder tafel… iets om naar uit te kijken

… naar het werk – van 18 maart …
sommige collega’s mis ik toch een beetje

… om boodschappen – van 19 maart …
Zoetie doet de boodschappen

… veel geannuleerde afspraken …
tandarts, kapper, schoonheidsspecialiste

… veel uitgestelde feestjes …
verjaardag-, communie- en lentefeest

Het worden drukke tijden als alles terug zijn normale gang gaat!

Persoonlijk

The Trials of Gabriel Fernandez…


Af en toe kijk ik naar een documentaire op Netflix
en deze keer keek ik naar The Trials of Gabriel Fernandez.
Ik heb nog nooit met zoveel afgunst naar een documentaire gekeken.
Constant een krop in de keel… tranen… hartzeer… verdriet.

De pijn en de vernederingen die het jongetje heeft moeten doorstaan… onmenselijk!
Slapen in een kast… brandplekken… eten van kattenbakvulling…
beschoten worden… overal blauwe plekken… martelingen… en zoveel meer.

Op sommige momenten kon ik niet geloven dat ze hem dit aangedaan hadden.
Hoe is het mogelijk dat je zoiets kan doen bij zo’n lief klein jongetje!

En het ergste is… dit is niet het enige geval… wellicht zijn er zoveel meer!
Bleek ook op het einde van de documentaire… verschrikkelijk!

Persoonlijk

Verlengd weekend…

Vandaag begint ons verlengd weekend… en toch voelt het niet aan als een verlengd weekend. Sinds we thuiswerken hebben we constant een ‘weekend’-gevoel.

Er wordt wel gewerkt (gelukkig!! om de dag toch een beetje te breken)… maar toch… het gevoel van altijd thuis te zijn zorgt ervoor dat het niet aanvoelt als ‘gaan werken’.

Het thuisgevoel voelde deze week al helemaal anders aan dan vorige weken… de regen zorgde ervoor dat je niet uit je kot kon komen. Toch probeerden wij tussen de buien door een kleine wandeling te maken, want een hele dag thuiszitten is niks voor mij. Ik heb nood aan frisse lucht en al doen we maar een kleine wandeling van een half uurtje… dat doet deugd!

Wat het verlengde weekend betreft… we gaan ongeveer hetzelfde doen als de vorige weken… wassen/strijken… tv kijken… (hopelijk) veel lezen… en ons dagelijks wandelingetje… wie weet zelfs een langere wandeling (als het weer het toelaat).

Het klinkt allemaal eentonig… een beetje saai zelfs,
maar het is nu eenmaal zo… het kan alleen maar beteren.

Fijn weekend!