Persoonlijk

De wishlist…

2018… het jaar van de magjes en niet van de moetjes.
Hoe zit het nu met die wensjes (wishlist)? 

– lezen –
Ondanks het drukke voorjaar werd er toch wat gelezen… de teller staat momenteel op 38 boeken. Niet slecht, al zeg ik het zelf. En er valt nog zoveel te lezen… mijn leeslijst is veel te lang!

– wandelen –
Sinds we verhuisd zijn, zijn we al meer gaan wandelen. Het is echt leuk om hier in de buurt ons eigen toerke te hebben. Volgend jaar kunnen we hier wandelen in een nieuw aangelegd park… ideaal voor ons.

– sport –
Zo gezegd zo gedaan… we hebben sinds kort een loopband in huis en ik gebruik die om te snelwandelen. Zo leuk om te doen! Van zodra ik kan (en de goesting is er) wandel ik een uurtje terwijl ik naar een serie kijk op Netflix.
Ook zijn we van plan om terug te gaan badmintonnen, maar dit kan pas vanaf half augustus.

– geen-suikers-op-werkdagen
Euhm… tja, het is de eerste 6 maanden niet gelukt… wie weet lukt het wel de komende 6 maanden. In ieder geval een puntje waar ik echt eens werk van zou moet maken. Ik vind het zo moeilijk om gezond eten, snel een koekje uit de kast nemen is zoveel gemakkelijker. Het is mij ooit gelukt… het moet opnieuw lukken!

– us-time –
1 dag samen in het weekend tijd maken voor elkaar lukt nog steeds en daar kunnen we enorm van genieten. We zijn goed bezig!

Advertenties
De-voorbije-week...

De voorbije week…

De voorbije week was het warm… met momenten zelfs te warm. Ook onze tuin heeft het lastig. Gras hebben we achteraan bijna niet meer en de planten die we zeker willen houden (er zijn plannen om volgend jaar onze tuin aan te pakken) geven we zoveel mogelijk water. Ook onze voortuin sproeien we elke dag. Het zou zonde zijn om al de nieuwe plantjes en de grasmatten te laten uitdrogen/kapot te laten gaan. Gelukkig hebben we een waterput die ons voorziet van het nodige water, maar die blijft natuurlijk ook niet eeuwig vol.

De pubers in huis hebben ook weer hun best gedaan. Ik vind het echt moeilijk om er mee om te gaan, het is niet gemakkelijk! De leuke momenten samen overheersen en dat is wel fijn.

Het is druk op het werk… halve dagen thuiswerken is leuk, maar het waren lange dagen. Ik hoop dat het volgende week iets rustiger is, maar ik vrees ervoor. Gelukkig hebben we een zonnig weekend om de batterijen op te laden 😉 .

Fijn weekend!

Persoonlijk

De mini-me’s zijn in verlof…

De langverwachte vakantie is er!

Vorige week was het nog spannend afwachten hoe hun rapport was. Naar mijn mening had het iets beter gekund, maar ze zijn allebei geslaagd en dat is het voornaamste! Het wordt zelfs een vakantie zonder vakantietaak… de gelukzakken!

Voor de mini-me’s is het al vakantie, maar voor ons gezin is het nog even wachten tot half augustus. En met die mooie temperaturen lijkt dit nog zo ver weg. Gelukkig hebben we flexibele uren die ervoor zorgen dat we tijdig kunnen stoppen, zodat we toch van het goede weer kunnen genieten.

Naast de flexibele uren ben ik ook blij dat er thuis kan gewerkt worden. Normaal gezien was ik deze week halve dagen in verlof, maar door verloven heb ik voorgesteld om te werken… wel thuis en zo werk ik deze week halve dagen op het werk en halve dagen thuis. Ik heb dit al eens gedaan tijdens de examenperiode en dat beviel mij wel. Thuiswerken zorgt ervoor dat het werk blijft draaien en ik hoef geen opvang te zoeken voor de mini-me’s. Ze zijn wel al 13 jaar, maar 2 pubers alleen thuis laten is geen goed idee!

Voor degene die al in verlof zijn… goed verlof!
Voor de anderen… onze toer komt nog 😉

Uitgelezen

Uitgelezen… #thrillers

Ragdoll – Daniel Cole
In een appartement wordt een lichaam gevonden, samengesteld uit zes verschillende lijken en in elkaar genaaid tot een gruwelijke lappenpop. Wie doet zoiets, en waarom? Terwijl rechercheur Wolf met zijn collega’s achter de identiteit van de slachtoffers probeert te komen, krijgt Wolfs ex-vrouw van de uitdagende moordenaar een lijst toegestuurd met zes nieuwe namen en de data waarop deze mensen zullen worden vermoord. Zal het Wolf lukken om, terwijl de wereld toekijkt, de moordenaar tijdig te pakken?

Het is een spannend verhaal dat ik graag gelezen heb, toch moet ik eerlijk toegeven dat ik het verhaal nog iets gruwelijker had verwacht. Als je graag thrillers leest is het zeker een aanrader.

Het Joshuaprofiel – Sebastian Fitzek
De als schrijver mislukte Max is een brave en plichtsgetrouwe burger – anders dan zijn broer, die in een gesloten psychiatrische inrichting zit. Maar Max heeft nooit iets illegaals gedaan in zijn leven. Tot nu toe. Binnen een paar dagen zal hij een van de meest verschrikkelijke en weerzinwekkende misdaden plegen waar mensen toe in staat zijn, hij weet het alleen zelf nog niet. Er zijn echter mensen die er wel van afweten en die willen hem vermoorden voordat het te laat is.

Een thriller met een totaal andere wending in het verhaal dan verwacht. Aangenaam om te lezen en een goed uitgewerkt plot, goed gedaan van de schrijver.

Ik tel tot tien – Linda Green
Een, twee, drie… Lisa Dale doet haar ogen dicht en telt, klaar voor een spelletje verstoppertje in de drukke speeltuin. Als ze haar ogen weer opendoet, is haar vierjarige dochter Ella weg. Verdwenen zonder een spoor achter te laten. De politie, de media en Lisa’s familie – niemand heeft een idee wie de dader kan zijn. Maar wat als de dader geen vreemdeling is? Wat als degene die het gedaan heeft denkt een goede daad te verrichten? En wat als Lisa’s kleine meisje voor altijd is verdwenen? In een paar tellen kun je alles kwijtraken…

Een thriller die traag op gang komt, maar die de lezer toch kan overtuigen om verder te lezen. Naar het einde toe neemt het verhaal een onverwachte wending en zijn er toevalligheden die niet hoefden voor mij. Al bij al een goed boek.

Uitgelezen

Uitgelezen… #romans

De grote stilte – John Boyne
1972. De jonge Odran Yates gaat in het klooster, omdat zijn moeder hem ervan overtuigd heeft dat het priesterschap zijn roeping is. Hij begint vol ambitie en hoop aan zijn nieuwe leven, toegewijd aan zijn studie en open voor nieuwe vriendschappen.
Veertig jaar later staat zijn vertrouwen in de Kerk onder grote druk door de vele onthullingen over misbruik. Vrienden van hem zijn voor het gerecht gesleept, collega’s zijn gevangengezet en vele jonge parochianen zijn getekend voor het leven. Odran vermijdt contact met de buitenwereld uit angst voor afkeurende blikken en beledigende opmerkingen. Tot hij gedwongen wordt zijn eigen voetsporen in deze geschiedenis terug te volgen.

Een boek om stil van te worden. Ondanks het thema is het een mooi, maar ook triestig verhaal. Een echte aanrader!

Ten zuiden van de grens – Haruki Murakami
Hajime en zijn jeugdliefde Shimamoto groeien allebei op als enig kind. Na schooltijd luisteren ze samen naar muziek, houden elkaars hand vast en praten over de toekomst. Als Hajime met zijn familie naar een andere stad verhuist, verliezen ze elkaar uit het oog.
Jaren later komen ze elkaar echter weer tegen. Hajime is de succesvolle eigenaar van een nachtclub, echtgenoot en vader. Shimamoto’s leven is gehuld in vele geheimen die ze niet wil prijsgeven. Maar na hun ontmoeting zet Hajime alles op alles om zijn jeugdliefde weer te veroveren.

Iedere keer ik een nieuw boek lees van Murakami ben ik benieuwd en dat was nu ook het geval. Het is een mooi verhaal, maar voor mij één van zijn mindere boeken. Toch heb ik het graag gelezen, ik had er enkel iets meer van verwacht.

Nog één keer feest – Liane Moriarty
Sophie erft van de tante van een ex-vriendje(!) een huis op Scribbly Gum Island, een eilandje voor de kust van Sydney, een verrast iedereen door er te gaan wonen. Er is een vreemd soort charme aan het eiland: er is in 1932 een baby gevonden, van wie de ouders spoorloos zijn verdwenen. Dit Baby Munro-mysterie houdt inmiddels hele generaties in de greep, en wordt levend gehouden met rondleidingen in het Munro-huis (‘een fluitende ketel op het vuur,m een nog warme cake op het aanrecht’) en jaarlijks een groot feest (op de dag van de verdwijning). Baby Munro zelf is inmiddels een oude dame en het mysterie is nooit opgelost.

Niet dat ik veel verwachtingen had van dit boek, maar toch kon het mij niet bekoren. Ik vond het met momenten langdradig, ook zijn er te veel personages. Het plot is wel goed gevonden, maar doordat ik mij door het hele verhaal moest slepen, vind ik het toch geen hoogvlieger.

Persoonlijk

Examens…

De afgelopen dagen stonden in het teken van de examens… stress alom!!

Oh, wat vind ik het moeilijk als mama en als goede student vroeger dat de mini-me’s geen studenten zijn. Het is niet dat ze totaal niks doen, maar echt studeren is niks voor hen. En ik krijg er stress van!

Elke middag zorgde ik ervoor dat er thuis in hun vertrouwde omgeving kon gestudeerd worden en dit door halve dagen thuis te werken. De eerste twee uren studeerden ze voorbeeldig… maar op een gegeven moment begonnen ze te babbelen en te prutsen met van alles en nog wat.

Door de lessen op te vragen had ik al snel door dat er toch iets meer dan 2 uur moest gestudeerd worden. We zaten dan samen om de leerstof te overlopen en ik had direct het gevoel: dat wordt een ramp!! Zelf waren ze er gerust in en na het examen beweerden ze iedere keer dat het goed ging.

Ik heb een kleine troost… tijdens de lessen zijn ze aandachtig waardoor ze veel oppikken tijdens de lessen. Of dit voldoende zal zijn om goede examens te afleggen weten we volgende week vrijdag als ze hun rapport krijgen. Fingers crossed!! 🙂

Persoonlijk

Hooikoorts…

Net zoals de vorige jaren is het ook dit jaar weer van dat: hooikoorts! En ook dit jaar heb ik er met momenten enorm veel last van.

Zoals vorige week… niezen, lopende en kriebelende neus, droge ogen, hoofdpijn.

Het enige dat helpt is Cetirizine… goed spul en in combinatie met een vitaminepil valt het nog mee, maar je wordt er zo loom van. Gevolg: geen goesting om iets te doen. Enkel maar liggen en hangen in de zetel, wat ik ook gedaan heb. Wat dan weer de gelegenheid gaf om iets meer tv te kijken dan anders. Zo bekeek ik de serie ‘Top of the Lake’ (Netflix) en de serie ‘The Handmaid’s Tale’ (Canvas). De laatste is trouwens een enorme aanrader!

Dus… vinden jullie het hier wat stilletjes of vragen jullie zich af: tiens, het is lang geleden dat Flavie nog eens langskwam… geen nood… Flavie is er nog… enkel de goesting ontbreekt… soms 😉 .

Uitgelezen

Uitgelezen… #romans

Kafka op het strand – Haruki Murakami
Kafka Tamura loopt op zijn vijftiende verjaardag van huis weg om te ontsnappen aan de sombere voorspellingen van zijn onmogelijke vader. Zijn reis voert hem naar een vreemde stad, waar hij de oude man Nakata ontmoet die met katten kan spreken. Er wordt een brute moord gepleegd, maar de identiteit van zowel dader als slachtoffer is een groot raadsel.

Opnieuw een boek van Murakami dat ik heel erg graag gelezen heb. Eens je begint te lezen is het heel moeilijk om het boek aan de kant te leggen… je zit volop in het verhaal, die met momenten zo bizar is, maar toch… heel mooi om te lezen. 

Schijnbeweging – Floortje Zwigtman
Op zoek naar de Grote Liefde en het Grote Geld zwerft de zestienjarige Adrian Mayfield door Londen. Maar Londen anno 1895 is een gevaarlijke plek als je geen geld op zak hebt en ook nog eens op mannen valt. Adrian komt terecht in een wereld van glamour, miljonairs en kunstenaars, maar ook van afpersers, homohaters en bittere armoede. In deze zinderende wereld vindt hij zijn Grote Liefde. Maar de prijs die hij daarvoor moet betalen is erg hoog.

Een YA boek waarvan ik een aantal goede recensies gelezen heb, maar zelf vind ik het boek niks. Ik heb het boek dan ook niet uitgelezen.

Schitterende ruïnes – Jess Walters
Het is 1962. Op de rotsen van het ingeslapen vissersplaatsje Porto Vergogna staat Pasquale, een jonge Italiaan en eigenaar van het enige hotel. In dagdromen verzonken kijkt hij uit over het glinsterende water. Aan de horizon verschijnt een boot met op het dek een prachtige, in wit geklede dame. Ze is een Amerikaanse actrice en doodziek, zo ontdekt hij als ze haar intrek neemt in zijn hotel.
Hollywood, vijftig jaar later. Een oudere, Italiaanse heer betreedt het kantoor van filmproducent Michael Deane op zoek naar de vrouw die hij nooit heeft kunnen vergeten.

Een heel mooi geschreven verhaal. Van zodra je begint te lezen zit je in het verhaal en kan je alleen maar verder lezen. Het is al héél lang geleden dat ik zo genoten heb van een ‘klassieke’ roman.

De-voorbije-week...

De voorbije week…

Het was een lastige week! Terug de tijd van de hooikoorts (met momenten heel erg) en een puber in huis (grijs haar krijg ik er van!). Allebei zo vermoeiend! Tegen het ene kan ik een pilletje nemen maar wat ik met het andere moet doen… ik weet het niet!

Dinsdag hadden we een teambuilding op het werk… eentje waarover (terecht) veel gezaagd en geklaagd geweest is. Ik ga er hier geen woorden aan vuil maken, dat hebben we al genoeg gedaan op het werk, maar al bij al was het een leuke dag.

De nieuwe parkeerplaats is ook in gebruik. Het is nog even wennen om er op te rijden, maar wij zijn heel blij met het resultaat. De grasmatten worden volgende vrijdag geleverd, dan is onze voortuin (eindelijk) afgewerkt.

Voor de rest was het een rustige week… er  werd veel gewandeld, we gingen bij onze vorige buurtjes op bezoek, we hadden leuke babbeltjes met de nieuwe buren… alles op het gemakje.