Persoonlijk

Instagram-top-3… #week5

Heel blij met het resultaat van onze nieuwe omheining
(op het moment van de foto moest er nog een laatste plank op)

Altijd fijn om een goed boek te lezen!
Cody is zo eentje… je leest het in één ruk uit.

Zo leuk om Obi te zien spelen en de muis is zeker en vast haar favoriet.

@Instagram: flavies_wereld – flavies_boekenhoekje – cat_obi

Advertenties
Persoonlijk

Mijn-januari-favorieten…

– het kon beter –
Januari was niet zo’n fijne maand… het begon met de gezondheid… een bronchitis die niet wou genezen. Na 2 antibioticakuren en veel rusten genas ik heel langzaam.
Ook werd ik enorm gekwetst… de ene moment heb ik heel veel verdriet… de andere moment voel ik mij zo machteloos en kwaad… een maand vol emoties.
Daarnaast kregen we ook het bericht dat er familie op palliatieve ligt… momenteel gaat het er goed mee, maar hoelang nog?

– tuinproject –
Onze plannen voor een nieuwe achtertuin zijn ook volop bezig… zo kwamen ze de nieuwe omheining plaatsen. Met een klein hartje kozen we voor een houten omheining waar we geen onderhoud aan hebben en we zijn echt blij met het resultaat. Volgende week komen ze opmetingen doen voor een nieuw tuinhuis met lounge… spannend!

– sneeuw –
De afgelopen maand werden toch een aantal keren wakker met een mooi sneeuwtapijt. Mooi om te zien, maar toch niet mijn favoriete weer! Ik begin al te zweten bij het denken dat ik erdoor moet rijden. Gelukkig kunnen we thuiswerken en op de momenten dat ik toch naar het werk moet, ben ik toch blij dat ik met de bus kan gaan. Chauffeur van De Lijn bedankt om mij veilig naar het werk te brengen!

– favoriet gelezen boek –
Ondanks de rollercoaster van geluk/verdriet las ik 9 boeken in januari. Ik las een aantal goeie thrillers… wat nog steeds mijn favoriete genre is. Mijn favoriet gelezen boek voor januari is Insomnia van Jilliane Hoffman… een goede opbouw, spannend en verrassend! Het soort thriller dat ik enorm graag lees.

De-voorbije-week...

De voorbije week…

Na het weekend (ik wou persé het weekend afwachten) werd het algauw duidelijk dat ik nog steeds niet genezen was. Dus zat ik maandagavond terug bij de dokter… nog steeds last van veel slijm, een vastzittende hoest en koorts.  Ik kreeg een zwaardere antibiotica voorgeschreven, moest foto’s laten nemen van mijn longen en sinussen in het ziekenhuis en was de rest van de week thuis. Ook nam de dokter een bloedstaal.
Voor iemand die zelden naar het ziekenhuis moet (gelukkig!), is het een hele ervaring! Van het inschrijven tot het nemen van de foto’s… ik stond er echt versteld van hoe snel en onpersoonlijk alles gaat. Net bandwerk voor de verpleegsters/medewerkers. Ik ben wel blij dat alles heel erg vlot ging, want het ziekenhuis is nu niet echt een fijne omgeving.

Als je ziek thuis zit dan besef je pas hoeveel onzin er op tv getoond wordt! Gelukkig is er Netflix! Lezen ging niet goed… te vermoeiend… dan maar series bekijken. Zo keek ik naar de laatste afleveringen van Greyzone (opgenomen op Canvas) en begon ik de serie Luther te volgen op Netflix, want zaterdag zendt Canvas seizoen 5 uit. Een verrassend goede serie!

Voor mij was het een weekje uitzieken…
rusten… series bekijken… en Obi gezelschap houden!

Oh ja… alle uitslagen waren goed! Oef!

Fijn weekend!

Uitgelezen

Uitgelezen… #thrillers

Een schitterende middag – Gin Phillips
De dierentuin is bijna leeg als Joan met haar vierjarige zoontje Lincoln naar de uitgang slentert. Het was een heerlijke, zonovergoten dag. Tot Joan schoten hoort en in een flits verderop mensen ziet liggen. Met Lincoln op de arm rent ze terug en vlucht een leegstaand hok in. Daar is ze veilig, voorlopig. Maar hoelang kan ze haar zoontje stilhouden? Elk geluid kan fataal zijn, en elke voetstap die ze hoort kan die van een moordenaar zijn. Zijn er nog andere bezoekers op de vlucht? In de angstaanjagende uren die volgen, zal Joan om haar kind te redden meer dan eens moeten kiezen tussen medemenselijkheid en dierlijk instinct.

Een boek dat mij minder lag… het boek is origineel en heeft een goede opbouw, maar toch miste ik wat meer spanning. Een aangenaam tussendoortje.

Nummer 9 – Jilliane Hoffman
‘Nummer 9’ van Jilliane Hoffman is een kort verhaal dat voorafgaat aan het boek ‘Insomnia’. Het verhaal is tevens los te lezen.

Van zodra je begint te lezen zit je op het puntje van je stoel… een spannende inleiding voor haar boek Insomnia.

Insomnia – Jilliane Hoffman
Na de vondst van het mobieltje en de bebloede jas van de vermiste 17-jarige Mallory, is de politie in de hoogste staat van paraatheid. Mallory voldoet aan het profiel van de slachtoffers van de seriemoordenaar die zich in tweets aan de FBI “Handyman’ noemt.
Als Mallory twee dagen later verward en bebloed wordt aangetroffen en zegt ontsnapt te zijn aan de Handyman is er geen reden om aan haar verhaal te twijfelen. Of toch wel? Heeft zij nu juist zijn aandacht op haar gevestigd en is zijn jacht nu echt begonnen?

Het soort thriller dat ik enorm graag lees en ook deze keer was het moeilijk om het boek weg te leggen. Een goede opbouw, spannend, verrassend… een echte aanrader voor de thrillerliefhebber.

De-voorbije-week...

De voorbije week…

Deze week was het een rollercoaster van emoties!

Ongerust… Obi werd deze week gesteriliseerd. Een kleine ingreep, maar het is zo een klein dolleke en dat onder volledige verdoving. Met een klein hartje heb ik haar bij de dierenarts achtergelaten… de liefde was nog zo groot toen ik haar weer ging ophalen. Eens thuis was ze nog wat suf, maar er zat een beetje leven in… de dag na de operatie was ze terug de lieve speelse Obi.

Zenuwachtig… alhoewel ik mij niet zenuwachtig ging maken, kon ik het toch niet laten. Ik werd deze week in Brussel verwacht voor een examen. Om het nog spannender te maken werkte het computerprogramma niet… nog meer stress!! Na een kwartier wachten konden we aan het examen beginnen. Het eerste deel viel goed mee… het tweede deel was minder mijn ding.

Euforisch… een dag na het examen kreeg ik al mijn uitslag… geslaagd!! Yoehoe!! Meestal moet je een dag of 2 wachten, maar deze keer waren ze er snel bij. Ik ben naar het examen gegaan zonder verwachtingen, maar ben toch blij met de uitslag.

Gekwetst… vrijdag kreeg ik totaal onverwacht het deksel op de neus en werd ik heel erg hard op mijn hart getrapt. Veel kan ik er hier niet over zeggen (alles wat je schrijft kan tegen je gebruikt worden)… het enige dat ik wel kan zeggen is: you may have won the battle, but you have not won the war!

Met deze quote wil ik graag mijn weekend inzetten!
Fijn weekend!