Uitgelezen

Uitgelezen… #thriller

Kleine leugens – Isabel Ashdown
Achttien jaar geleden zei Martha haar beste vriendin Juliet Sherman gedag op een donker weggetje langs een rivier in de Londense nacht. De volgende morgen werd Juliets fiets gevonden aan de waterkant. Juliet zelf was spoorloos verdwenen.
Bijna twee decennia later is Martha een bekende tv-persoonlijkheid en bereidt ze zich voor op het presenteren van een nieuw opsporingsprogramma. Haar eerste zaak is die van Juliet. Na al die jaren moet Martha contact zoeken met haar oude vrienden om te ontdekken wat er precies gebeurde in de laatste momenten van Juliets leven. Maar ook de allerbeste vrienden hebben geheimen voor elkaar.

Een heel vlot lezende thriller… van zodra je begint te lezen zit je in het verhaal en wil je alleen maar verder lezen. Een aangename thriller.

Donker water – Robert Bryndza 
Het lichaam onder water zinkt snel. Het zal vele jaren stil en ongestoord blijven liggen, maar op het land begint de nachtmerrie pas net.
Wanneer inspecteur Erika Foster een tip krijgt dat er bewijsmateriaal voor een grote narcoticazaak verstopt ligt in een ongebruikte groeve in een buitenwijk van Londen, gaat ze direct tot een zoekactie over. In de dikke modder worden inderdaad drugs gevonden, maar ook het skelet van een kind. De overblijfselen worden snel geïdentificeerd als de elfjarige Jessica Collins: het vermiste meisje dat zesentwintig jaar geleden overal in het nieuws was.
Om het verband tussen de nieuwe en de oude zaak te vinden, moet Erika dieper graven en meer zien te ontdekken over de uiteengevallen familie Collins en de oude inspecteur die destijds op deze zaak was gezet: een vrouw die nog altijd wordt geplaagd door het trauma van de onopgeloste moord. Al snel realiseert Erika zich dat iemand niet wil dat deze zaak ooit wordt opgelost, en dat die persoon er alles aan doet om te voorkomen dat Erika de waarheid achterhaalt. Is de dader dichter bij dan ze denkt?

Het derde deel in de reeks en opnieuw een aanrader… leest vlot, spannend en verrassende wendingen.

Reset – Blake Crouch
‘Mijn zoon is gewist.’ Dat zijn de laatste woorden die de vrouw tegen Barry Sutton zegt voor ze van het dak van een wolkenkrabber springt. Barry begint onderzoek naar haar te doen en komt erachter dat er in het hele land mensen in een ander leven wakker worden dan dat waarin ze in slaap vielen. Barry’s zoektocht naar de waarheid mondt uit in een onmogelijke, haast hallucinaire zoektocht als hij ontdekt dat de technologie van neurowetenschapper Helena Smith iets beangstigends heeft voortgebracht: de mogelijkheid om herinneringen niet alleen te opnieuw te beleven maar ook veranderen.

Een thriller over technologie en wetenschap (sci-fi – niet mijn genre)… een verrassend goed boek dat goed in elkaar zit… op het einde wel iets te Amerikaans (overdreven) en te veel actie (naar mijn gevoel), maar wel een goed plot.

Persoonlijk

De laatste loodjes van 2019…

De laatste dagen van het jaar en het is drukker dan ooit op het werk! Elke dag opnieuw wordt er goed doorgewerkt, lang gewerkt… gisteren hebben we meer dan 300 akten verwerkt (normaal gemiddelde 80 akten/dag)… een dikke pluim voor onszelf!
Na de 300 akten die we verwerkt hebben, stonden er alweer 300 te wachten (meer zelfs!). Er komt geen einde aan! Ik hoop dat de mensen die overhaast gekocht hebben voor de woonbonus, er geen kater aan overhouden… dat ze niet zomaar gekocht hebben om te kopen.

Dit gezegd zijnde… hebben we toch kunnen genieten van kerstavond… een gezellige avond met veel lekker eten en leuke cadeautjes. Het leukste cadeautje heb ik van Zoetie gekregen… we gingen nochtans geen cadeautjes kopen voor elkaar! Het is toch zo’n lieveke!

Het was een speciale week… deze week is Obi een jaartje bij ons! Een klein prutske dat op een jaar tijd gegroeid is tot een lieve, speelse, soms eigenzinnige… maar o zo mooie poes. Het is een plezier om haar in huis te hebben.
Ook hebben we een aantal beslissingen genomen voor 2020… die ik nog eventjes geheim ga houden… leuke vooruitzichten!

Dit weekend gaan we nog eens wandelen (eindelijk!).
Hoop ik veel te kunnen lezen.
Genieten… rusten… ontspannen!

Fijn weekend!

Uitgelezen

Uitgelezen… #roman

Het huis voor ongewenste meisjes – Joanna Goodman
Quebec, 1950. Als Maggie op haar vijftiende zwanger raakt, dwingen haar ouders haar om het meisje ter adoptie af te staan. De rest van haar leven voelt Maggie het gemis.
De kleine Elodie komt in een door nonnen gerund tehuis terecht. Maar dan volgt een wetswijziging die bepaalt een psychiatrisch ziekenhuis meer subsidie ontvangt dan een weeshuis, met catastrofale gevolgen. Om dat geld op te strijken verklaart de kerk de kinderen in hun zorg tot geestelijk gehandicapten. Met één pennenstreek wordt een generatie aan verloren kinderen gecreëerd – en Elodie raakt net als duizenden anderen verloren in een hels schemerbestaan.
Moeder en dochter vechten ieder voor zich tegen een gemeenschap die hen als minderwaardig ziet, in de hoop zichzelf en elkaar terug te vinden.

Een heel mooi aangrijpende roman over familie, schuld en liefde… niet te geloven dat het boek op feiten gebaseerd is. Een aanrader.

De uitzichtlozen – Nicolas Mathieu 
Augustus 1992. Op een landerige middag tijdens een hittegolf in een vergeten vallei in Oost-Frankrijk stelen de veertien jaar oude Anthony en zijn neef een kano. Samen varen ze naar het befaamde naturistenstrand, om te kijken of daar wat te beleven valt. Dit uitstapje leidt tot Anthony’s eerste verliefdheid en een zomer die voor hem het begin van het echte leven markeert.
Mathieu schetst de jeugd van een jongen, maar ook een tijdperk, een gemeenschap, en de politieke reis van een jonge generatie die haar weg moet vinden in een uitstervende wereld. Vier zomers en vier bepalende gebeurtenissen vangen het leven van hen die in dat vergeten Frankrijk wonen – van de middelgrote steden, net geen platteland en de uitgestrekte betonnen buitenwijken.

Een triest boek over marginaliteit en hun problemen (armoede, drugs, drank)… realistisch geschreven. Ik heb het boek graag gelezen.

Cilka’s keuze – Heather Morris 
Cilka Klein is pas zestien als ze in 1942 per trein naar Auschwitz-Birkenau wordt gebracht. Ze springt in het oog bij kampcommandant Schwarzhuber en hij dwingt haar zijn liefje te worden. Als enige vrouw in het concentratiekamp mag zij haar lange haar behouden, maar na de bevrijding wordt haar dit aangerekend. Ze wordt gezien als collaborateur en naar een werkkamp in Siberië verbannen. Weer zit ze op een trein. Weer moet ze talloze onmenselijke behandelingen doorstaan. En weer blijven de ogen van een kampbewaarder te lang op haar rusten…

Wat een mooi verhaal over oorlog, overleven en vriendschap. De oorlog… een geschiedenis die we nooit mogen vergeten!

Persoonlijk

De mooiste week van het jaar…

Ondanks de donkere dagen in december, is er één weekje waar ik echt naar uitkijk.
De Warmste Week!
(van 18/12 tot 24/12)

Een heel mooi initiatief van Studio Brussel.
Mooie, ontroerende en aangrijpende verhalen.
Het samenbrengen van mensen, lotgenoten.
Toffe, soms ontroerende verzoeknummers.

Een lichtpuntje tijdens donkere dagen!

De-voorbije-week...

Doodop…

Wat een week! Eigenlijk valt er niet veel te vertellen… het enige dat ik gedaan heb is werken… tv gekeken… slapen… werken… tv gekeken… slapen… enz.

Het is superdruk op het werk! Het was te verwachten, maar toch! Het is elke dag volle bak vooruit… doorwerken en geen tijd om te treuzelen. Kortere middagpauzes en overuren stonden ook op het programma.

Zo een drukte vind ik eigenlijk niet erg… maar na zoveel dagen begint het toch door te wegen en gisteren was mijn pijp uit! Ik ben zelfs vroeger gestopt, ik had de afgelopen week genoeg gewerkt (van 7u tot 16u15 en tot 17u). Ik zal het mij maandag misschien beklagen… maar dat zijn zorgen voor maandag!

Vandaag neem ik even de tijd voor mezelf… wat lezen (wat ik de afgelopen week ook niet gedaan heb, te moe)… een toerke wandelen in ons parkje en genieten van de q-time met Zoetie. Geen moetjes… alleen maar magjes!

Fijn weekend!