Persoonlijk

Bewegen…

Bewegen… ik doe het te weinig! Ik doe het zelfs niet! Zeker de afgelopen maanden… geen zin… geen fut… altijd een uitleg klaar. Al maanden ben ik een luie taart! En ik ondervind het… slecht slapen… alsmaar luier en luier… spierpijnen… vreetbuien… net geen depressief gevoel.

Dus… vorige week heb ik besloten om op 1 april terug wat te bewegen… en nee, het is geen grap! Eerst heb ik mijn Fitbit Alta van onder het stof gehaald. Het is een wonder dat hij nog werkt… hij ligt al 2 jaar ongebruikt in de kast. Opladen en de app terug installeren… meer was er niet nodig om te starten.

Afgelopen weekend wou ik mij al een beetje sportief opstellen, dus gingen we zaterdag naar de Palliatieve met de fiets… maar 8 km (enkel) en 3 bruggen… valt nog mee… maar wel 2 keer met tegenwind en een zere poep… niet leuk! Maar ik heb het toch gedaan!

De dagen erna zijn we gaan wandelen: zondag 4,8 km aan 5,3km/u – maandag 4km aan 5,6km/u en op dinsdag werd er een half uurtje gewandeld op de loopband (door het onweer) 2,52km aan 5,5km/u.

Vandaag ga ik voor een iets rustiger tempo op de loopband (half uur aan 5km/u) en ga ik te voet bij onze vorige buurvrouw (een 20 minuten wandelen). En zo heb ik al 3 dagen op rij meer dan 10 000 stappen gezet… goed bezig!

Ik moet het wel zelf doen, maar ik ben toch blij dat ik een Fitbit heb… die zorgt voor dat extra duwtje in de rug… vooral op de momenten dat je te weinig beweegt. Je krijgt een melding en dat zorgt er dan weer voor dat je eventjes de benen strekt (is met mijn bureaujobke echt wel nodig).

Ik voel me blij… ik voel me gemotiveerd… ik voel me gelukkig!

Advertenties
Persoonlijk

Instagram… #week13

De lente is zo mooi!
Jammer dat het van korte duur is… van mij mogen die de hele zomer bloeien.

Ik ging nog eens mee naar de zwemles… tot grote vreugde van Zoetie.
En terwijl ik zat te wachten had ik wat tijd om te lezen.

Obi heeft ontdekt dat het lekker warm is in het zonnetje.
Een warmte waarvan ze zo kan genieten.

@Instagram: flavies_wereld – flavies_boekenhoekje – cat_obi

De-voorbije-week...

De voorbije week…

Een weekje van alles en nog wat… stilletjes aan zijn we begonnen aan een lente-opkuis op onze slaapkamers. Als we verhuisd zijn (ondertussen al een jaartje geleden! de tijd gaat zo snel!), hebben we ons voorgenomen om zo weinig mogelijk spullen te vergaren en dat is ons goed gelukt, maar toch stapelt zich hier en daar het een en ander op. Alles heeft een mooi plaatsje gekregen… de kamers zijn netjes aan de kant… enkel mijn kleerkast eens uitkuisen… daar had ik geen zin meer in. Eigenlijk stel ik het meer en meer uit… ik zie er mij geen beginnen aan, maar toch zal ik eens de moeite moeten doen om er aan te beginnen.

Deze week stond er ook een afspraakje gepland bij de tandarts… niet mijn favoriete afspraakje! Ze was content: de tanden zijn in prima staat en mijn tandvlees, die vaak ontstoken is, ziet er ook heel goed uit… oef! Enkel wat tandsteen verwijderen, oppoetsen en een nieuwe afspraak in september… en ik was er vanaf!

We gingen ook naar een koopavond in ons favoriete tuincentrum… een koopavond met op alles een korting van – 20%. Aangezien we nog het een en ander nodig hadden, kwam ons dat heel goed uit.
Na 10 dagen zaaien staat er nog steeds geen gras in onze tuin… ik hoop maar dat we binnenkort hier en daar groene sprietjes zien… of ben ik te ongeduldig? De gezaaide bloemenweelde laat wel hier en daar groene knopjes zien… leuk leuk!

Wat lezen betreft… ik zit in een leesdipje… ik ben al de hele week bezig in één en hetzelfde boek. Ik ben dan ook zo vlug afgeleid… tv, spelletjes, andere onnozelheden en ik heb moeite om mij te concentreren. Ik hoop dat ik tijdens het weekend terug wat meer kan lezen… voor mij de ideale ontspanning en hoewel het lezen momenteel niet zo goed lukt, mis ik het wel.

Van mij mag het een weekendje zijn vol zon en spannende boeken 😉 .
Fijn weekend!

Uitgelezen

Uitgelezen… #thriller

De nieuwe collega – Tammy Cohen
Je collega’s zie je elke dag op kantoor, maar hoe goed ken je ze eigenlijk? Amira, Sarah, Paula, Ewan en Charlie zijn al jaren collega’s. Iedereen weet van elkaar hoe ze hun koffie drinken, hoe het er thuis in de slaapkamer aan toegaat en wie nachten niet slaapt door zieke kinderen.
Door de komst van hun nieuwe baas wordt hun routine flink opgeschud. Opeens hangt er een totaal andere sfeer op de zaak en is niemand meer te vertrouwen. Wie heeft stiekem een grondige hekel aan iedereen? Wie saboteert de boel? Wie heeft een wel heel donker verleden? En wie is er in staat tot moord?

Het boek leest vlot, maar toch moest ik mij door het verhaal sleuren. Naar het einde toe kon het boek mij wel boeien, vooral het einde vond ik verrassend.

De witte kamer – Samantha Stroombergen
In een park in Leiden doet een wandelaar een schokkende vondst: een uitgemergeld lichaam met het cijfer 5 in zijn buik gekerfd. Het slachtoffer was journalist bij een bekend opinietijdschrift, verdween enkele maanden daarvoor en liet een afscheidsbriefje achter. Rechercheur Léon Coeur is geschorst vanwege een schietincident en moet zich eigenlijk gedeisd houden, maar ziet deze moordzaak als zijn kans om te bewijzen dat zijn team niet zonder hem kan. Hij besluit de hulp in te roepen van zijn nichtje Hanna, die criminologie studeert.
Als blijkt dat de journalist is onderworpen aan een wrede Midden-Oosterse marteltechniek, opsluiting in een volledig witte kamer, vermoeden ze dat hij te veel wist over de recente terroristische aanslag in Amsterdam. Was hij een complot op het spoor? Was de werkelijke dader van de aanslag wel de vluchteling die samen met de bom tot ontploffing kwam? Stukje bij beetje komen Léon en Hanna dichter bij de angstaanjagende waarheid.

Een heel goed boek…  een goede opbouw, goed uitgewerkte personages, spannend en een verrassend einde! Een aanrader!

Achter de voordeur – Alex Marwood
Huis nummer 23 herbergt een geheim. In deze bouwval, beheerd door een verdorven huurbaas, staat iets op het punt onthuld te worden. En alle zes de bewoners van de appartementen hebben dingen te verbergen.
Collette en Cher zijn op de vlucht. Thomas is een onwillige einzelgänger. En de zeer aantrekkelijke Iraanse asielzoeker en een “stille’ man, die niemand ooit heeft gezien, proberen zich verborgen te houden. Vesta, de lieve dame uit het souterrain, houdt ze allemaal haarscherp in de gaten – of tenminste, dat denkt ze.
In het holst van de nacht zorgt een verschrikkelijk ongeluk ervoor dat de buren een ongemakkelijk verbond moeten sluiten. Maar één van hen is een moordenaar die alle zonden op een listige manier verbergt. Ondertussen wordt het net rondom het volgende slachtoffer steeds verder gesloten…

Een luguber verhaal dat vlot leest… hier en daar miste ik spanning, waardoor ik af en toe verveeld geraakte… jammer.

De-voorbije-week...

De voorbije week…

Ook deze week werden er knopen doorgehakt… beslissingen die ons een goed gevoel geven… mag ook wel eens hé!

We werkten wat in de tuin…. nieuwe lavendelplantjes werden gepland en ons gras werd gezaaid. Spannend afwachten… laat het gras maar groeien! 😉

Naar de bib gaan stond ook op de planning en deze keer had ik weer geen lijstje mee… een ramp! Ik liep echt verloren. Met een beetje geduld en een beetje geslenter heb ik toch een aantal boeken mee naar huis. Oef… gelukkig… want geen boeken… dat zou nog een grotere ramp zijn!

Met de Zieke gaat het meer en meer bergaf… er zijn 2 tumoren bijgekomen… vocht… en epilepsie-aanvallen. Zijn terugkeer naar de Palliatieve is ook terug in orde… nu is het wachten op een plaatsje. Soms vraag ik mij af hoe lang ze het nog gaan rekken… dat is natuurlijk gemakkelijk gezegd… maar mocht het over mezelf gaan… zou het van mij mogen stoppen.

En zo zetten we ons weekend in… fijn weekend!

Uitgelezen

Uitgelezen… #thriller

De waarheid over de zaak Harry Quebert – Joël Dicker
New York, voorjaar 2008. De jonge auteur Marcus Goldman lijdt aan een writer’s block, en dat terwijl de deadline van zijn uitgever nadert. Dan wordt in de tuin van zijn mentor, sterauteur Harry Quebert, het lichaam gevonden van Nola Kellergan, die ruim dertig jaar eerder op vijftienjarige leeftijd spoorloos is verdwenen. Op Nola’s lichaam ligt het manuscript van de roman die Quebert zijn doorbraak naar het grote publiek heeft bezorgd. Harry Quebert is onmiddellijk hoofdverdachte en zijn beroemde roman komt in opspraak. Overtuigd van de onschuld van zijn grote voorbeeld vertrekt Marcus naar Harry’s huis in New Hampshire om de werkelijke toedracht rond de dood van Nola te achterhalen. Maar de waarheid blijkt veel gecompliceerder dan hij dacht.

Wauw!! Wat een boek! Ik kon het niet laten om te lezen en te blijven lezen tot op het moment dat het boek uit was… en dan vond ik het jammer. Een boek die niet echt spannend is, maar de vraag “wie heeft het gedaan” blijft spoken. Ook leest het boek zo vlot dat je volledig in het verhaal zit. Absoluut een aanrader!

Wat je niet weet – Karen Cleveland
Vivian Miller is een toegewijde CIA-analyst. Het is haar taak de identiteit te onthullen van zogeheten Russische ‘slapers’: spionnen op Amerikaanse bodem die een ogenschijnlijk doodnormaal leven leiden als Amerikaans staatsburger.
Nadat ze weet in te breken in de computer van een hooggeplaatste Russische spion, stuit Vivian op een vertrouwelijk dossier dat de namen bevat van verschillende Russische spionnen. Een paar muisklikken later is alles dat belangrijk voor haar is – haar baan, haar echtgenoot en zelfs haar vier kinderen – in ernstig gevaar.
Vivian heeft een eed gezworen dat ze haar land zal beschermen tegen alle vijanden, nationaal en internationaal. Maar nu staat ze voor een onmenselijke keuze. Ze wordt verscheurd tussen loyaliteit en verraad, liefde en wantrouwen. Wie kan ze nog vertrouwen?

Spionage, de CIA, de Russen… niet echt een onderwerp dat mij aanspreekt en toch wou ik het boek lezen. Het boek leest heel vlot, echt spannend is het niet en het plot vond ik niet bijzonder… ik had er meer van verwacht… meer spanning, intriges… een gemiddeld boek, ideaal als tussendoortje.

Postuum – Emelie Schepp
Wanneer Sam Widell op een avond thuiskomt, blijkt zijn vrouw vermoord en zijn zoon ontvoerd te zijn. Officier van justitie Jana Berzelius leidt het onderzoek naar deze zaak en ondervindt dat hoe langer Jonathan weg is, hoe persoonlijker het voor haar wordt. Wanneer bovendien haar aartsvijand Danilo zich weer in haar leven mengt, is de ramp compleet. In een race tegen de klok moet Jana alles op alles zetten om het kind levend terug te vinden.

Net zoals de vorige delen in de reeks leest ook dit boek vlot en zit je direct in het verhaal. De spannende opbouw en de korte stukjes per personage zorgen ervoor dat je nieuwsgierig blijft, enkel het einde vond ik voorspelbaar… jammer.

Persoonlijk

Instagram… #week11

Door weer en wind werd er in de tuin gewerkt!
Momenteel hebben we geen enkel sprietje gras meer… nog veel werk te doen!

Het was lang geleden dat ik nog eens een mooie roman las.
Bij deze… Nooit meer van Colleen Hover is echt een aanrader.

Obi kan echt zo grappig zijn!
Als ze kleiner was en ze was deugniet, kroop ze onder de zetel.
Nu ze gegroeid is kan ze enkel nog met haar kop onder de zetel en dan blijft ze stil zitten,
wellicht met de gedachte: mijne kop is onder de zetel… ze kunnen mij niet zien!

@Instagram: flavies_wereld – flavies_boekenhoekje – cat_obi