Op reis naar Frankrijk… #dag3

Op dag 3 bezochten we aantal dorpjes en een kasteel.
De kleine straatjes/steegjes, de pleintjes… het was een plezier om te ontdekken.

Monpazier

Chateau de Biron

Chateau de Gavaudun

Monflanquin

Advertenties

Op reis naar Frankrijk… #dag1&2

2 weken geleden trokken we richting Trentels in Frankrijk, een onbekend gebied voor ons en tevens onze eerste ervaring met B&B – La Granja.

De eerste dag bestond vooral uit rijden (ongeveer 950km). We vertrokken thuis rond 4u om zo vlot mogelijk door te kunnen rijden, maar de eerste kilometers waren nog de lastigste. Het was donker, heel donker en héél erg mistig. Eens het begon op te klaren ging het veel vlotter. We zijn 3 keer gestopt om te eten, tanken, eventjes uit te rusten, pipi-pauze, koffietje drinken…

Toen we op de bestemming aankwamen werden we direct verwelkomd door Daniella en Patrick, 2 sympathieke mensen. We kregen een aperitiefje aangeboden en na een kort babbelke toonden ze ons de kamer. Daar stond er ons een verrassing te wachten… een flesje voor ons huwelijk, zo lief van hen!!

Eens gesetteld was het even tijd om tot rust te komen… om daarna te genieten van een gezellige avond met de andere gasten en het lekkere eten.

Na een goede nachtrust en een heel lekker ontbijt gingen we op wandel in de buurt, een pittige wandeling van 7 km.

Na de wandeling werden we rond 19u verwacht voor alweer een heel gezellige avond met de andere gasten en lekker eten.

Uitgelezen… #thrillers

Noodweer – Nancy Pickard
Een cold case houdt een dorp in zijn greep Toen Jody Linder drie was, is haar iets verschrikkelijks overkomen: in een stormnacht is haar vader vermoord en haar moeder spoorloos verdwenen. Jody werd daarna door haar grootouders op hun ranch opgenomen en is bij hen opgegroeid. Nu, op haar vijfentwintigste, staat ze nog steeds voor raadsels over die bewuste nacht en weet ze nóg niet wat er met haar moeder is gebeurd. Op een dag wordt ze geconfronteerd met een schokkend mysterie uit het verleden van haar familie en moet ze onder ogen zien dat de mensen die heel dicht bij haar staan veel meer weten over de onheilsnacht.

Een spannende thriller waarin heden en verleden wisselen met elkaar Familieleden blijken meer geheimen te hebben dan je ooit voor mogelijk had gehouden. 

Post Mortem – Emelie Schepp
Op een vroege ochtend wordt een vrouw zwaargewond en mishandeld aangetroffen in haar appartement in Norrköping. Ambulancebroeder Philip Engström probeert haar leven te redden, maar het gaat mis. Kort daarna wordt een tweede slachtoffer op eenzelfde wijze aangetroffen en Philip begint te vermoeden dat de moorden te maken hebben met een geheim uit zijn verleden.
Officier van justitie Jana Berzelius leidt het onderzoek en zij ziet al snel een patroon dat duidt op een seriemoordenaar. Ze is vastbesloten de dader te berechten.
Maar Jana heeft zo haar eigen problemen: Danilo, de man die ze liever zou vergeten, is ontsnapt en dwingt haar, opnieuw, haar grenzen – en de wet – te overtreden.

Een vlot geschreven thriller, eentje die je moeilijk aan de kant kan laten liggen… een aanrader!

De moord op mijn vader – Carina Bergfeldt
Twee bevroren voeten steken uit boven het ijs van het Simsjönmeer. Ze zijn van Elisabeth Hjort, een jonge moeder die al enkele tijd spoorloos verdwenen was. Alle aanwijzingen wijzen in de richting van een geweldsdelict.
Voor rechercheur Anna Eiler roept de mysterieuze moord onplezierige herinneringen op aan het verleden en voor de journalisten van de lokale krant vormt de zaak een welkome afleiding van de januaristilte. Verslaggevers Julia Almliden en Ing-Marie Andersson duiken beiden in het dossier en raken steeds meer betrokken bij de opmerkelijke geschiedenis van Elisabeth Hjort.
Op hetzelfde moment wordt er elders in de stad met de grootste nauwkeurigheid gewerkt aan het plannen van de perfecte moord. De moordenaar-in-spe put inspiratie uit de tv-serie Dexter…

Het boek was anders dan gedacht, het was zelfs veel beter. De korte hoofdstukken en de wisselende verhaallijnen zorgen ervoor dat het boek vlot leest. Mooie opbouw, veel spanning… ook een aanrader!

Een week met ups en downs…

Geshopt
Ik heb mezelf verwend. Toen ik bezig was met de examenprocedure had ik gezegd tegen Zoetie: als ik slaag, ga ik mezelf trakteren op een uurwerk. In mei kreeg ik dan het verlossende antwoord: geslaagd! Ondertussen ben ik al bezig met mijn stage, maar van een uurwerk was er nog geen sprake. Mijn eerste gedacht was een uurwerk van het merk Cluse, maar heel erg overtuigd was ik toch niet. Mijn collegaatje heeft er eentje en het is echt een mooike, maar toch was er twijfel. En toen zag ik een uurwerk van Rosefield… volledig mijn goesting.
Maandag werd ze geleverd bij de buurvrouw, gelukkig dat ze thuis was! DHL was al eens langs geweest en ze gingen nog 1 keer komen en dan werd er verwacht dat ik mijn pakje ging afhalen in één van hun afhaalpunten: Diegem, Vorst, verschillende Waalse steden of in Nazareth. Er zijn volgens mij wel meerdere afhaalpunten dichterbij huis, in of rond het Gentse, want naar Diegem of Vorst rijden voor een uurwerk, ik zie het mij niet doen. Wat niet wegneemt dat ik heel blij ben met nieuwe aanwinst… heel mooi van kleur, niet te groot en er is een mogelijkheid om andere bandjes te bestellen om eens af te wisselen… me happy!

Gewandeld
Het was deze week Move-week op het werk, dat wil zeggen dat er over de middag een aantal activiteiten werden georganiseerd. Samen met andere collega’s hebben we ons ingeschreven voor de stadswandeling in Gent. Het bleek geen wandeling te zijn in het centrum van Gent, maar een wandeling in Gentbrugge… voor ons 4 onbekend terrein. Het was echt tof! We hebben veel mooie plekjes gezien, de vraagjes die we onderweg moesten oplossen maakten het nog leuker. Het is zeker voor herhaling vatbaar!

Gewerkt
Ik had het al eens vernoemd dat er een gespannen sfeer hing op het werk en uiteindelijk is er een bom ontploft, maar eentje die we met z’n allen totaal niet hebben zien aankomen.
Om het kort te houden: zomaar iemand aan de kant schuiven zonder een geldige uitleg, zonder verwittiging, zonder reden… dat kan niet!! De persoon in kwestie werd om 13u verwacht bij hoger hand om te horen dat ze teamchef af is en dat ze niet meer aanwezig moet zijn op de vergadering van 13u30 (??).
Ik vind het echt jammer dat er niet meer gebabbeld en geluisterd wordt naar het personeel. Hoger hand heeft ons verdeeld in 3 teams… als er problemen zijn, bespreek dit dan met het team en zoek samen naar een oplossing.
Donderdag was er dan een algemene vergadering… eentje vol ongenoegen en het mooie is, we trekken met z’n allen aan het zelfde zeil, maar of dat veel zal uitmaken om hetgeen al beslist is ongedaan te maken, daar vrees ik voor.
Ook staan er ons nog vele veranderingen te wachten… ze gaan 3 verschillende diensten bij elkaar zetten, omdat men in de toekomst alles samen wil voegen (besparen). Wat dat gaat geven, geen idee… een collega zei deze week: het zijn woelige tijden, maar ook die gaan voorbij.

Werkweek overleefd…

De eerste werkweek na ons verlof zit er ook al weer op! Ondertussen heb ik al een beetje mijne draai gevonden… het is toch wennen aan het vroeg opstaan, het soms drukke verkeer, de dagelijkse verplichtingen (werken-voetbaltrainingen), op tijd gaan slapen… het viel al bij al goed mee (en toch was ik stiekem blij dat het vrijdag was 😉 ).

Na ons leven als ‘God in Franrijk’ heb ik beslist om gezonder, of toch zo gezond mogelijk te eten, zodat mijn buik terug wat op zijn plooien kan komen en dat lukt prima (veel beter dan verwacht).
Ook kocht ik 2 boeken… ik had mij nochtans voorgenomen om geen boeken meer te kopen tot na onze verhuis, maar het was sterker dan mezelf.

Deze week kreeg ik ook 2 leuke verrassingen… de ene van Zoetie, het is toch een lieveke hé. En de 2e verrassing van een collega, een souvenir van op reis. Toen ze dit zag, kon ze het niet laten liggen. Ik prijs me echt gelukkig met zoveel lieve mensen rond mij…

Het weekend staat voor de deur… grootse plannen hebben we niet… naar een aantal tv-programma’s kijken die we opgenomen hebben, eens naar Ikea, wie weet een wandeling als het weer het toelaat… gewoon chill and relax!

Ik heb het lastig…

… om te wennen aan het gewone leven.
(of is het heimwee naar onze vakantie?)

School
Aangezien de ene mini-me naar de grote school gaat (1e middelbaar) moet er nu naar 2 scholen gereden worden. Eerst rijden we naar de grote school en daarna naar de lagere school. ’s Ochtends valt dit heel erg goed mee, gelukkig want ik ben graag op tijd op het werk, zodat ik ook op tijd kan vertrekken om ze van school te halen.
Om ze van school te halen, rijd ik eerst naar de lagere school en daarna naar de grote school. En dat is het één en ander!! De grote school is ook een grote school, dat wil zeggen véél auto’s, véél fietsers, véél brommers, véél leerlingen… het is chaotisch!! Er is een Kiss & Ride zone voor 5 auto’s, veel te weinig! Dus de auto’s staan her en der en overal. Afspreken aan de K&R-zone is geen optie, maar waar dan wel? Dat gaan we eens beter moeten bekijken, zodat hij goed weet waar hij naartoe moet gaan.

Voetbaltraining
Vorig seizoen was het training op dinsdag en vrijdag, nu op maandag en donderdag. Ze hebben al 3 jaar op rij training op dinsdag gehad en ik geraak het maar niet gewoon dat er nu op maandag getraind wordt.

Werk
De eerste dag op het werk kreeg ik te horen dat er het één en ander veranderd is qua werkwijze. Als het werkt, waarom niet? Maar het werkt niet! Ze zijn vergeten om met een aantal dingen rekening te houden… gevolg: sommige zaken kunnen via de nieuwe werkwijze behandeld worden en andere via de oude werkwijze. In plaats van alles te vergemakkelijken wordt het alsmaar ingewikkelder.
Wat er gaande is tussen collega’s… ik weet het niet en ik wil het ook niet weten. Maar er hangt een ongezonde gespannen sfeer en ik vermoed dat het wel eens zal ontploffen.

De eerste dagen na ons verlof en het is direct back to reality!!