Persoonlijk

My Guilty Pleasures… #2

Gesport
De weergoden waren ons niet altijd goed gezind, maar toch werd er meer gewandeld dan vorige maand (joepie!). Ik hoop echt dat de komende maand iets minder nat en minder winderig is, zodat we ook iets meer ons toerke thuis kunnen doen. Ik doe dat zo graag. Zeker na een dagje op het werk… wat gezonde beweging in de buitenlucht.

Gelezen
Als thrillerliefhebber heb ik afgelopen maand veel romans gelezen. ‘De ontembare’ is trouwens een echte aanrader. Van zodra je begint te lezen zit je in het verhaal… het lezen gaat vanzelf en stoppen lijkt onmogelijk 😉 .

Gebingewatched
We hadden zoveel opgenomen op de digibox dat er minder tijd was om naar Netflix te kijken. Zo keken we enkel naar Sons of Anarchy en Friends.

Gezien
We keken dus naar veel opgenomen programma’s: Als je eens wist (een heel confronterende docureeks) – De verdwijning van Britta en de Handmaid’s Tale. En op Vrtnu keek ik naar Strafpleiters en Gentbrugge. Ook keken we naar de wekelijkse programma’s… Over Water, Huizenjagers, Topdokters…

Geluksmomentjes
Verjaardagen vieren – leuke koopjes doen – in de tuin werken –  gaan wandelen – taart eten – naar de bib – veel liefde voor ons Obi – paar daagjes verlof – nieuw knoppen aan de struiken in onze hof – naar het toneel – meedoen met een quiz – veel modder aan de wandelschoenen – veel lezen…

Ondanks de vele regen was februari voor ons een fijne maand!
Wat waren jullie hoogtepunten in februari?

Persoonlijk

De wereld op z’n kop…

Wat een rare week! Maandag waren we in verlof en konden we nog op ons gemakje onze boodschappen doen (zonder gehamster) en deden we nog een praatje met de buren (op een veilige afstand).

Op dinsdag werden we op het werk verwacht en zoals altijd ging Zoetie met de fiets en ik met de bus. Toen de bus er was, was er geen enkel plaatsje alleen meer vrij… dus ben ik naast iemand gaan zitten met mijn gezicht gericht naar de andere kant, ook had ik mijn sjaal op een manier aan zodat ik wat bescherming had. De persoon naast mij vond dit duidelijk niet zo leuk… verstaanbaar… maar ik had ook geen zin om de hele rit recht te staan en de ijzeren buizen (vol bacteriën) vast te nemen tegen het vallen.
Een hele stille rit… ik heb het nog nooit zo stil geweten. Vaak wordt er eens iets gezegd, maar deze keer niet. Het was zelfs raar om op de bus te zitten.

Om naar huis te komen heb ik meer dan 45 minuten moeten wachten op een bus, blijkbaar minder bussen op de baan. Ik dacht echt: zie mij hier nu zitten… op tijd gestopt om op een zo leeg mogelijke bus naar huis te gaan… niet gelukt. Gelukkig viel de drukte op de bus goed mee, maar toch was ik er niet gerust in.

Samen met een collega had ik al overlegd om af te spreken, welke dagen zij naar kantoor kwam en wanneer ik. Zo konden we elkaar afwisselen in het thuiswerk en zo beperkte ik ook de ritjes met de bus.

Vandaag was een dagje thuiswerk en morgen was ook al voorzien… ondertussen heeft mijn collega al laten weten dat ik niet meer naar kantoor mag komen tot nader bericht, onze badge wordt zelfs op non-actief gezet. Dat geldt ook voor Zoetie en onze andere collega’s. Er mogen maar een beperkt aantal mensen aanwezig zijn in het gebouw. Toen ik dat nieuws vernam kreeg ik toch een angstig gevoel. Ik ben mij enorm bewust van de ernst van de situatie, maar toch.

Geen zwemles meer, geen sport op zondag, geen georganiseerde wandelingen, geen bezoekjes aan familie/vrienden, nu ook niet meer naar het werk… het is iets dat ik toch even moet laten bezinken. Ik hoop echt dat iedereen zijn verantwoordelijkheid opneemt, zodat we deze periode zo snel mogelijk achter ons kunnen laten.
Strakjes even een wandeling in ons parkje… zal ons deugd doen!

Gisteren zagen we voor het eerst lieveheersbeestjes.

Een beetje extra liefde en geluk.
Iets wat we met z’n allen wel goed kunnen gebruiken.

Zorg goed voor jezelf en voor elkaar! 

Persoonlijk

Op’t gemakje…

Onze weekendplannen… lezen, Netflixen en wandelen in ons parkje. Geen zwemles voor Zoetie, geen georganiseerde wandeling en geen sport op zondag. Alle activiteiten worden geannuleerd en de deuren gaan op slot.

Op het werk worden er ook maatregelen getroffen… zo kan je niet meer bij ons terecht aan het loket, wordt er gevraagd om zoveel mogelijk thuis te werken (in de mate van het mogelijke natuurlijk), alle cursussen worden uitgesteld (vind ik wel jammer, er stond eentje gepland op 24/03) en onze refters zijn gesloten.

Een maatregel die (denk ik) nodig is… en ik hoop dat na 3 april de kalmte kan terugkeren en dat alles terug naar het normale gaat. Geen schrik meer om ziek te zijn en/of mensen te besmetten, geen schrik meer om op bezoek te gaan en vooral geen hamstergedrag meer. Als je die beelden ziet op tv… amai!

Bij ons in de winkel viel het ‘hamsteren’ gelukkig nog mee. De winkel heeft ons verzekerd dat hamsteren niet nodig is en dat er nog voldoende is voor iedereen… gelukkig… want hamsteren is niet ons sterkste.

Ook geen scholen meer, cafés en restaurants dicht, sommige winkels moeten sluiten in het weekend, geen sportevenementen… wij hadden eind maart een weekendje gepland die we ook uit voorzorg maar geannuleerd hebben. Corona… het is toch het één en ander.

Persoonlijk

Spannend…

Eind vorig jaar… met de autosaloncondities… begon het bij Zoetie te kriebelen voor een nieuwe auto. Voor de spaarzame ik was het een No Go… tenzij… we onze 2 auto’s inleverden en zonder opleg een nieuwe auto konden samenstellen.

Het hebben van 2 auto’s was het afgelopen jaar meer een kost dan een gemak geworden, iets dat we meer en meer ondervonden. Met de ene auto reden we het meest en de andere namen we af en toe eens om boodschappen te doen omdat de auto dan ook eens gereden had (na een lange tijd stilstaan).
Ook dubbele verzekeringen, dubbele omnium, dubbele baantaks… toen we dit samentelden schrokken we over hoeveel geld het eigenlijk gaat. Je krijgt de jaarlijkse facturen in de bus en we betaalden die zonder meer… maar het is toch veel geld… geld die we voor andere dingen kunnen gebruiken (reisjes bijvoorbeeld 😉 ).

Uiteindelijk kwamen we met de garage tot een akkoord… 2 auto’s voor de prijs van 1. Omdat de 2 auto’s nog veel waard zijn en door de mooie saloncondities heeft Zoetie een hele mooie auto samengesteld met veel comfort (een hoger model, wij worden er ook niet jonger op) en snufjes (veel te veel knopjes voor mij, maar voor Zoetie, de autoliefhebber, de hemel!) met leveringsdatum 20/03/2020.

Vorige week dinsdag kregen we het bericht dat de papieren van de auto toegekomen waren in de garage… gelieve ons de platen te bezorgen en een afspraak te maken voor de aflevering. Hebben we direct gedaan. De afspraak is vandaag om half 3… spannend… heel spannend… want gisteren was de auto er blijkbaar nog niet (wat uiteindelijk wel het geval was). Ook hebben ze ons gisteren niks meer laten weten, wat ik toch heel flauw vind van zo’n grote garage.

Na zelf bellen (voor de zoveelste keer) kreeg ik iemand aan de lijn:
de auto staat klaar in de showroom… klaar om afgehaald te worden!

Spannend!

Persoonlijk

Winderig en nat weer…

Ik  heb het gehad met het weer! Deze week heb ik 4 keer in een ferme regenbui gezeten. Een grote 5 minuten wandelen van de bushalte naar huis is niet ver, maar wel ver genoeg om kletsnat thuis te komen.

Onze zaterdagwandeling valt ook weer in het water. Deze ochtend zou het nog meevallen, maar deze middag komen de buien het westen van het land binnen en laat ons nu net iets dichter die kant in het land wonen. Dat wordt weer uren lezen in plaats van uren wandelen in de natuur. Wij kunnen pas wandelen vanaf 11u, omdat Zoetie op zaterdagochtend zwemles geeft en we wandelen gemiddeld 3 à 4 uren… dus een regenbui is zeker gegarandeerd.

Ook hebben we gemerkt tijdens onze laatste wandeling dat alle wandelpaden zo goed als verzadigd zijn en het eerder modderpaden dan wandelpaden zijn. Ook niet interessant om te bewandelen en op sommige plekken zelfs gevaarlijk.

Maar we blijven positief! Wie weet kunnen we een uurtje wandelen hier in ons parkje. Geen lange wandeling, maar we zijn eens buiten en wie weet schijnt de zon dan toch even… net zoals woensdagavond.