Blog

Het leven zoals het is…

De werkweek is ook weer gepasseerd sie. Een doordeweekse week… niet echt spectaculair. Zoveel valt er nu ook niet te beleven… het wordt kouder, het is ’s avonds vroeger donker en de coronacijfers zijn slecht. Onze beloofde vrijheid na vaccinatie is ver te zoeken en ik vraag mij af wanneer het eindelijk eens gaat beteren.

Ondanks alles… gingen we deze week naar de bib… één van mijn favoriete uitstapjes. Zonder een verlanglijstje heb ik toch weer een mooie stapel boeken mee naar huis. Twee boeken had ik gereserveerd, de rest zijn leuke extraatjes 😉 . 

Ook liep ik deze week mijn snelste 5 km ooit! Yoehoe! Vorig jaar was het mij bijna gelukt, toen liep ik 5 km op 30min 04. Ik ging het ooit nog eens proberen en kijk woensdag ging het zo goed en voor ik het wist liep ik sneller dan 10km/u. Toch stiekem een beetje trots op mezelf. Aja… de City Run in St Niklaas was een succes! Er volgt zeker nog een blogje over dit avontuur.

Sinds ik op mijn eten let probeer ik ook nieuwe gerechten uit. Een echte chef zal ik nooit worden… ik heb het geduld er niet voor, maar een gemakkelijk receptje wil ik wel proberen. Zo is er een gerecht dat we geregeld eten, zalm met zoete aardappel uit de oven… jammie! En deze week heb ik een gerecht geprobeerd van de Weight Watchers: spaghetti met scampi’s en rucola… superlekker!! 

Vandaag staat er een loopje ingepland, omdat we nog niet weten of we gaan wandelen of niet. Momenteel worden er nog niet veel wandelingen georganiseerd, hier en daar wel, maar dan moeten we vaak ver rijden en daar hebben we geen zin in. We zien wel… gaan we niet wandelen, dan heb ik gelukkig genoeg leesvoer in huis 😉 .

Fijn weekend!

Blog

Voila, ons verlof zit erop!

Onze laatste dagen verlof zagen er zo uit… 

Maandag… deden we ’s ochtends een korte wandeling in ons parkje van 5 km en ’s middags had ik een afspraak met de podoloog voor een voetverzoring. Wat dringend nodig was! Sinds ik loop zien mijn voeten enorm af. 

Dinsdag… gingen we wandelen in de Lembeekse bossen… zalig! Eindelijk nog eens onze wandelschoenen aangetrokken voor een lange toer, eentje van 10 km. Heel jammer dat de horeczaken  die aan het bos liggen gesloten waren, dan maar thuis gezorgd voor een thee/koffie en een koekje. 

Woensdag… gingen we naar het Lichtfestival. Met een klein hartje vertrokken we met de tram richting het centrum van Gent. We waren iets te vroeg… de ideale moment voor een tussenstop bij In Choc, één van de lekkere plekjes in Gent, voor een warme choco en een heel lekker taartje. De chocoladetaart was zo machtig, dat ik ze zelfs niet volledig heb opgegeten. Het Lichtfestival verliep heel vlot, er was maar één plekje die zorgde voor heel veel drukte, maar het parcours is zodanig lang dat er veel moet gestapt worden voor je bij de volgende attractie bent. Ook was er voldoende plaats om de drukte te vermijden. Wij hebben geen enkele keer het gevoel gehad dat er te veel volk was. Rond 22u waren we rond en namen we direct de tram terug naar huis. Zonder veel drukte op, zowel de tram als in het centrum, hebben we het Lichtfestival goed overleefd. De dagen nadien was het precies veel drukker, mocht het bij ons zo geweest zijn, waren we gewoon direct terug naar huis gegaan…

Donderdag… gingen we ontbijten hier in het dorp. Veel keuze en heel lekker, meer moet dat niet zijn. Voor de rest hadden we niet veel plannen… we keken naar een filmpje en deden ’s avonds een kleine wandeling naar het koppelingsgebied voor nog een deeltje Lichtfestival. We hadden er iets meer van verwacht… meer beweging en meer kleuren… maar het leek een bezinningsmoment te zijn. Het was wel fijn om buurtjes tegen te komen en wat bij te babbelen. 

Vrijdag… gingen we een dagje naar Cadzand… het was zalig! Zonder plannen of uitgestippelde wandeling besloten we gewoon ons gevoel te volgen, we zien wel waar we terechtkomen. We wandelden richting Nieuwvliet-Bad onder een stralend zonnetje. Het deed deugd om uit te waaien aan zee. 

Zaterdag & zondag… vandaag wordt een rustig dagje. Ons een beetje sparen voor morgen, de grote dag! Morgen nemen voor het eerst deel aan een loopevenement, de Sint-Niklaas Run & Walk… geen wedstrijd, gewoon een City Run… 10 km sightseeing al lopend. En toch vind ik het spannend! 

Fijn weekend!

Blog

Uitgelezen…#roman

Als alles is gezegd – Anne Griffin
Vijf drankjes, één nacht: Maurice Hannigan heft nog vijf keer het glas op zijn leven Op een avond in juni bestelt de vierentachtigjarige Maurice Hannigan vijf drankjes aan de bar van een hotel. Met elk drankje heft hij het glas op iemand die belangrijk is geweest in zijn leven. Zijn jong gestorven broer, zijn ingewikkelde schoonzus, zijn dochtertje dat slechts vijftien minuten oud werd, zijn zoon in het verre Amerika en zijn geliefde vrouw. Door deze mensen, die hem inmiddels allemaal hebben verlaten, vertelt hij zijn levensverhaal, met alle spijt, ruzies, vreugde en liefde die erbij horen. Als je vijf mensen zou moeten opnoemen die het belangrijkst zijn geweest in je leven, wie zou je dan kiezen? Als je op elk van hen een toost zou uitbrengen, wat zou je dan zeggen? En wat zou je over jezelf te weten komen als alles is gezegd en gedaan?

Een levensverhaal over liefde, spijt en verlies. Maurice heft 5 keer het glas op zijn leven met 5 bijbehorende verhalen over belangrijke mensen in zijn leven, op die manier leer je Maurice beter en beter kennen. Een heel bijzonder en mooi verhaal. 

Welkom in Virgin River – Robyn Carr 
Net tegen sluitingstijd loopt Paige Lassiter de bar van John ‘Preacher’ Middleton in Virgin River binnen. Samen met haar zoontje is ze op de vlucht voor haar echtgenoot. Ze zit onder de blauwe plekken, is doodsbang en aan het eind van haar latijn.
Preacher ziet meteen dat Paige en haar zoontje in grote moeilijkheden verkeren. Zonder aarzelen biedt hij hun een slaapplaats aan, en ter plekke besluit hij dat hij alles zal doen om hen te beschermen. Langzaam maar zeker kruipt Paige uit haar schulp, en Preacher ontdekt dat ze gevoelens in hem losmaakt waarvan hij dacht dat hij ze voorgoed had begraven. Maar dan duikt op een kwade dag haar echtgenoot op in Virgin River.

Opnieuw geen hoogvlieger… wel veel romantiek, drama en een mooie vriendschap. Een typisch Amerikaans feel-good verhaal, ideaal ter ontspanning. 

De wintertuin – Kristin Hannah
De zussen Meredith en Nina zijn erg verschillend van aard. De een bleef thuis om haar kinderen op te voeden en het familiebedrijf te runnen, de ander volgde haar droom om fotojournalist te worden en reisde de hele wereld over. Wanneer hun vader ziek wordt beseffen ze dat ze hun krachten moeten bundelen. Hun afkeurende moeder Anya is zelfs nu niet in staat troost te bieden.
Op zijn sterfbed vraagt hun vader Meredith en Nina nog één keer te luisteren naar het Russische sprookje dat hun moeder altijd vertelde, maar waarvan ze nooit het einde hebben gehoord. Zo komt eindelijk Anya’s tragische verleden in het door oorlog verscheurde Leningrad aan het licht. En haar dochters luisteren, helemaal tot het einde.

Een boek dat heel verwarrend begint en dat heel langdradig is. Het tweede deel is iets boeiender. Een boek met een stuk geschiedenis dat ik niet kende, maar die te laat aanbod kwam in het boek, ik was mijn concentratie volledig kwijt. Voor mij, niet haar beste boek.

Blog·Persoonlijk

Vakantiebeelden… #week2

Onze tweede week verlof werd een wandelweekje.
We wandelden in totaal 49 km.
Een wandeling aan zee, in de Vlaamse Ardennen… een paar toerkes rond de blok.
En het deed deugd!

We gingen ook een dagje naar zee.
Even uitwaaien… zon, zee, strand! Een superfijn dagje samen.

Naar de bib gaan met de fiets stond ook op de planning.
Opnieuw heb ik mij laten gaan… veel te veel boeken en zo weinig tijd.

En de kers op de taart was de gezelligheid met de buurtjes.
Samen gezellig buiten met een drankje, soms een hapje.
We hebben super buurtjes!

Blog

Puffen en blazen…

De afgelopen dagen waren warm… heet! Blij dat we onze eerste daagjes verlof konden inzetten met zomers weer, maar na een dag of 3 begin je toch te voelen dat we niet bestand zijn tegen zo’n warme dagen.

In huis kunnen we het beneden gelukkig koel houden… alle rolluiken naar beneden. Boven… dat is een ander verhaal! Wat we ook proberen, we krijgen het niet frisser boven. Ramen open, ramen dicht… ventilator aan, ventilator uit… rolluiken naar beneden, rolluiken naar boven.

In de badkamer en op de 2 slaapkamers krijgen we het fris, maar op onze kamer is de luchtcirculatie niet optimaal. Momenteel schommelt het tussen de 29 graden en de 30 graden… wij hopen op koelere nachten zodat het ’s nachts toch een beetje kan afkoelen.

Overdag zitten we vaak buiten onder de lounge… een heel gezellig plekje in de tuin. En als er een beetje wind is, doet het zelfs deugd. Met een boekje of gezellig met onze buurtjes… een geweldige start van ons verlof.

Hoe houden jullie de hitte uit huis?

Blog

Vakantiemodus…

Het is stilletjes in het land der bloggers.
Velen zijn in vakantiemodus… anderen zijn dan weer terug aan het werk.
Elk vrij moment wordt zo goed mogelijk benut… vaak buitenshuis.
Groot gelijk hebben ze, het is tenslotte zomer.

Ook hier is dit het geval!
Alhoewel we nog niet in verlof zijn, is er door het thuiswerk toch meer vrije tijd.
Zo las ik vorige maand 15 boeken in onze tuin… zalige me-momentjes.
En onze bijna dagelijkse babbel met de buren.
Een hapje… een drankje… zo gezellig!

Gewoon… genieten van de kleine dingen.

 

 

 

Blog

Het leven zoals het is…

Wij werken nog steeds thuis. Half juni hebben ze ons in 3 bubbels verdeeld en is het je week om te gaan naar het werk, moet je ten minste 1 dag gaan… zo ben ik al 2 keer naar het werk geweest. Op het werk zelf valt het heel goed mee… de bus nemen is iets anders… het is raar om op de bus te zitten, vooral als het druk is. Nog 9 dagen werken… en dan hebben we een maandje verlof! Iets om naar uit te kijken!

We hebben het hier al heel gezellig gehad met de buren… een glaasje, een hapje… zelfs pannenkoeken en rijstpap! Op een gegeven moment zelfs te gezellig. Ondertussen is er één van de buren getest op corona vanwege een operatie… en negatief! Ook goed nieuws voor ons. Nu er meer en meer besmettingen zijn gaan we het nog gezellig houden, maar toch wat meer afstand nemen. Je weet maar nooit hé!

Veel tv hebben we niet gekeken, maar ik heb enorm veel gelezen. We gingen deze week naar de bib met de fiets en daarna voor het eerst iets gaan eten (ik had echt geen zin om te koken)… gezellig met ons tweetjes. Geen idee wat we konden verwachten, maar het viel goed mee… niet veel volk, we konden buiten zitten en we hebben lekker gegeten.

We zijn ook flink geweest… we hebben weer een klusje kunnen afvinken op ons to-do-lijstje. We hebben onze rolluiken afgewassen en de ramen zijn gekuist. De komende dagen wil ik tijd vrij maken om de laatste klusjes te doen voor ons verlof… dat moet lukken hé.

Voila… het leven zoals het is!
Fijn weekend!