Blog

Week 19 in 2022…

Terwijl jullie dit lezen zijn we alweer een weekje verder… het was een drukke week, vooral op het werk. Ik heb de indruk dat we terug in een drukke periode zitten.

Vrijdag gingen we naar kantoor… met de fiets, want er was staking van De Lijn. Eens op het werk merkten we dat de wifi niet ging… dan maar terug naar huis om thuis te werken. Voor we naar huis gingen, gingen we eerst naar de winkel… er was thuis geen eten voorzien, we gingen normaal gezien eten op het werk. Wat een drukte in de winkel… hetgeen we wilden (een collie met pasta) was er niet, dan maar een pot spaghettisaus (van Buurtslagers) gekocht… waar ik mijn twijfels bij had, maar die ik toch lekker vond. Eens terug thuis (het was ondertussen al kwart voor 11) begonnen we met werken… maar het ging moeizaam, we waren volledig uit onze routine, normaal gezien beginnen we al om 7u te werken. Het was vrijdag de 13e en we hebben het geweten… gelukkig stond het weekend voor de deur! 

Zaterdag was het een hele dag me-time…. om half 6 ging ik wandelen (20km), deed enkele wasjes, bekeek opgenomen afleveringen van Thuis en genoot van onze tuin… een boek, een lekker drankje/hapje, chillen in de lounge… ik had echt een vakantiegevoel en het deed deugd!

Vandaag doen we mee aan de Engie Stadloop in Gent… de 10 km en dit onder een stralend zonnetje, allee dat hebben ze ons toch beloofd! En vanavond aperitieven bij vrienden… leuk leuk!

Fijne zondag!

Blog

Week 17 in 2022…

Al week 17 in 2022… en tevens een nieuwe maand. 

Dat wil zeggen… verse centjes om uit te geven… wat tegenwoordig heel goed lukt met al de rekeningen die we moeten betalen. De eerste maanden van het jaar zijn de duurste… allerlei verzekeringen/hospitalisatie/mutualiteit/autobelasting/onderhoud auto… een hele boterham als je het allemaal optelt! Maar kijk nog enkele facturen en we zijn er vanaf voor de rest van het jaar. 

Veel valt er niet te vertellen… wel werd het eventjes spannend op zondag. Er ging iemand komen tussen 11u en 12u om de zonnepanelen aan te sluiten… het werd 11u… 12u… 13u… 14u… en dan kon ik mij niet meer houden en heb ik hem gebeld. Ik was al blij dat hij opnam… hij ging er zijn binnen 7 minuten, hij had vertraging. Ik weet dat die mannen onder hoge druk staan en dat het eens kan uitlopen, maar laat dan toch iets weten! We hadden bewust geen plannen gemaakt, maar toch… zo zitten wachten en blijven wachten is ook ambetant. Hij heeft alles aangesloten en alles werkt zoals het hoort… jeuj!

Vandaag is het vrijdag… opnieuw een op voorhand geschreven blogje, want het weekend wordt druk! Sportief druk! Vrijdagavond ga ik voor het eerst padel spelen. Een hype tot en met! Zoetie speelt dit al enkele maanden elke week en hij vindt het super tof! Hij heeft mij kunnen overtuigen om ook eens mee te doen. Ik ben benieuwd of ik het ook zo leuk ga vinden.

Zaterdag staat er een wandeling gepland in Destelbergen samen met de zus en gaan we 30 km wandelen. Zij doet mee aan de Dodentocht en moet geregeld lange wandelingen maken en ik dacht: ik wandel even mee… maar ik had niet gedacht dat we zo een lange wandeling gingen maken. Gelukkig is het een uitgepijlde wandeling en voelen we dat het niet meer gaat kunnen we (hopelijk!) een kortere wandeling maken. We zien wel.

Vandaag doen we (Zoetie en ik) mee met Evergem Loopt… een loopevenement van 20 km en aangezien we met z’n tweetjes zijn zullen we elk 10 km moeten lopen. We hopen dat we elkaar om de 5 km mogen afwisselen in plaats van 10 km aan één stuk lopen. Dan kan Zoetie mijn tijd goedmaken als ik iets trager loop 😉 .

En maandag wordt een rustdag… dat weet ik nu al!
Fijne zondag!

Blog

Van boze honden tot een vriendelijk woord…

Als je gaat lopen in een parkje dan is het niet abnormaal dat je wandelaars tegenkomt met hun honden. Aan de leiband, niet aan de leiband… kleine honden, grote honden… honden die luisteren, honden die niet luisteren…. honden die het leuk vinden om enthousiast mee te lopen… honden die je zelfs niet opmerken… maar ook agressieve honden. En door de laatste groep heb ik echt een schrik opgedaan! 

Tijdens één van mijn loopjes had ik te maken met een heel agressieve hond. Ik kwam aangelopen en zag een Duitse herder die mij met starende blik in het oog hield, terwijl zijn baasje (een jong meisje) stond te staren naar haar gsm. Hoe dichter ik kwam, hoe meer de hond aan zijn leiband trok… maar het meisje, had niks door… haar blik bleef gericht op de gsm. Op een gegeven moment begon de hond heel agressief te blaffen en te grommen… heel hard trekken aan de leiband en op diene moment had het meisje toch de reflex om eens te kijken waarom de hond zich zo gedroeg. Op tijd kon ze de leiband met twee handen vasthouden, want de hond was niet te houden. Ik mag het niet gedroomd hebben, wat die hond zou kunnen  gedaan hebben. Ik was er echt niet goed van… mijn hartslag was veel te hoog en ik ben zelfs moeten stoppen met lopen, het ging niet meer. Van zodra ik nu een hond zie waar ik mij niet gerust over voel, keer ik mij gewoon om of ik loop een andere toer, zodat de hond mij zeker niet ziet.

Het kan ook anders hoor, want ik herken al veel wandelaars en hun honden en zo zie ik ’s ochtends altijd dezelfde meneer, ook met een Duitse herder en dat is zo’n braaf beest. Die loopt los en als zijn baasje zegt dat hij bij hem moet komen zitten, dan blijft die heel mooi zitten tot ik gepasseerd ben en dan zetten die hun wandeling op  het gemakje verder. 

Maar naast het minder leuke, kom ik ook heel erg vaak dezelfde mensen tegen en dat is wel heel tof. Een zwaai, een goedendag, zelfs een kort babbeltje… echt leuk! Zo kom ik vaak de mensen met een beperking tegen die hier een beetje verder in dagopvang zitten. Dat zijn zo enthousiaste mensen, altijd zwaaien en met de handen klappen om mij aan te moedigen.

Ook ben ik eens een loper tegengekomen van 67 jaar… ik haalde die stilletjes in en toen ik bij hem was hebben we een eindje samen gelopen. Hij is beginnen lopen op zijn 42ste en heeft een aantal marathons en halve marathons gelopen. Nu kan hij maximum 16 kilometer lopen. En elke week loopt hij 3 à 4 keer een 7 tot 8 km. Awel chapeau! Want alhoewel ik sneller liep, liep hij toch snel vond ik.

En zo is elk loopje een klein avontuur!

Blog

Week 4 in 2022…

Week 4 in 2022 en tevens de voorlaatste dag van de eerste maand… zo snel gaat het! 

De schilder heeft deze week ijverig gewerkt en het was leuk om elke dag verbetering te zien… tot het werkelijke resultaat… een resultaat waar we heel tevreden over zijn. Een kleur kiezen is niet altijd gemakkelijk, maar we zijn blij met de keuze. De komende weken ga ik zelf nog een aantal kleinigheden schilderen (deur, venster, trap, trapleuning)… kleinigheden waar toch veel werk in kruipt en door het zelf te doen, scheelt dat in de portemonnee. Als je iets laat doen dan loopt de factuur snel op. En met de juiste verfrolletjes en tips van de schilder moet dat lukken.

Ondertussen surfte ik het internet af naar nieuwe rolgordijnen, hanglampen, tapijten… zoveel leuke ideeën en spulletjes… dus zaterdag werd een shopdagje! De rolgordijnen waren besteld en konden afgehaald worden, ook vonden we een leuk tapijtje en hanglampen. Een nieuwe schoenenkast zou ook welkom zijn, maar eerst de verfwerken afwerken.

Op sportief vlak was het een rustige week… er stonden twee loopjes gepland, waarvan ik maar ééntje gelopen heb… samen met Zoetie, wat heel leuk was. Het was sowieso mijn ‘rustweek’ (iets met rust, herstel en supercompensatie) en ik moet zeggen dat het eens deugd deed om het rustiger aan te doen. En toch kijk ik er naar uit om volgende week terug drie maal te lopen.

Vandaag staat er niet veel gepland… Zoetie zal strakjes trainen voor de Veloopzwem in De Haan… ik ga een beetje lezen, een gebakje bakken (een probeersel met amandelmeel), misschien al een beetje afschuren en afplakken… we zien wel. 

Fijne zondag!

 

Blog

Energiefactuur…

Al maanden gaat het erover op tv, radio, kranten… de energieprijzen zijn voor veel gezinnen niet meer te betalen. Wij zaten jaren bij Essent met een vast contract. Vorig jaar is Essent overgenomen door Luminus en ons vast contract is gebleven… oef gelukkig! Of toch niet? 

Vorige maand moesten we de meterstanden doorgeven… en we krijgen terug… toch maar een kleine opluchting, want… we krijgen € 260,00 minder terug dan bij Essent, dus wellicht zitten we dan toch met een duurder tarief en of hogere kosten (te zot voor woorden hoe hoog die zijn) én… we kregen een mail dat hun vaste contracten duurder worden… en nog geen klein beetje, het wordt drie keer zo duur.

We zijn kleine verbruikers… we zorgen ervoor dat er geen onnodige lichten branden, er wordt enkel (tenzij het niet anders kan) gewassen in het weekend, de droogkast wordt enkel gebruikt voor de handdoeken. De verwarming wordt elke avond op tijd uitgezet, zodat die niet onnodig aanstaat (door onze rolluiken blijft de warmte ’s avonds lang hangen zodat we niet in de kou moeten zitten), we verwarmen enkel onze living, keuken, badkamer en als we thuiswerken onze bureau. 

Door het vele thuiswerken verbruiken we natuurlijk veel meer dan anders, maar we doen echt ons best om zo weinig mogelijk energie te verspillen. Wat natuurlijk ook een financiële hulp zou zijn, mocht de thuiswerkvergoeding opgetrokken worden…. want echt veel krijgen we niet. We hebben geluk dat we beiden voor dezelfde dienst werken waardoor we dubbel krijgen, maar toch… iets meer zou welkom zijn.

Het is niet dat we het niet kunnen betalen, maar toch vraag je je af wat er ons dit jaar nog te wachten staat. Drie keer meer betalen voor hetzelfde vinden wij zonde… dat is geld dat we zouden kunnen gebruiken voor andere véél leukere dingen. 

We gaan nu een jaar afwachten, want veranderen naar een goedkoper tarief zal niet zo simpel zijn en dan zien we wel volgend jaar… misschien toch zonnepanelen overwegen of niet? Of veranderen van energieleverancier? In ieder geval gaan we ons voorschotfactuur ferm verhogen, zodat we voor minder grote verrassingen komen te staan bij een volgende afrekening. En laat ons hopen dat de komende maanden de prijzen stabieler worden, zodat het voor iedereen betaalbaar blijft.

Blog

Op wandel…

Zaterdag zijn we EINDELIJK nog eens gaan wandelen! 
Het lijkt eeuwen geleden! 
Omdat er nog steeds veel wandeltochten geannuleerd zijn,
hebben we hier thuis een toerke gedaan van 10 km met een tussenstop bij Troast.
Het was zalig wandelweer!
En… het deed enorm veel deugd om die wandelschoenen nog eens aan te trekken!

Blog

Uitgelezen… #thriller

Laatste adem – Karin Slaughter
Charlie Quinn is dertien wanneer twee gewapende mannen hun huis binnendringen om wraak te nemen op haar vader, een omstreden advocaat. Haar onbezorgde jeugd is op slag voorbij. ‘Laatste adem’ is de spannende inleiding op Karin Slaughters thriller ‘Goede dochter’, waarin Charlie opnieuw een grote rol speelt. Ze denkt dat ze de verschrikkingen uit haar jeugd inmiddels achter zich heeft gelaten. Maar dan slaat het geweld opnieuw toe en verandert haar leven in een nachtmerrie.

Een kortverhaal dat goed in elkaar zit… van zodra je begint te lezen voel je de spanning. Uiteindelijk… niets is wat het lijkt! Een goed verhaal, tevens een prequel van het boek ‘De goede dochter’, die ik al gelezen heb.

Tot in de dood – Peter James
De laatste woorden die Jamie van zijn verloofde Logan hoort, zijn in een paniekerig telefoongesprek. Zij is zojuist de ondergrondse parkeergarage van hun flat in Brighton in gereden. Jamie hoort haar gillen en dan is de lijn dood. De politie is er snel maar Logan is verdwenen. Diezelfde dag graven werklui in een park aan de andere kant van de stad de resten op van een vrouw die ruim dertig jaar geleden als vermist werd opgegeven. Roy Grace en zijn team zien geen verband tussen de twee zaken, maar dan verdwijnt er weer een vrouw in Brighton en opnieuw wordt vlak daarna een vermist persoon opgegraven. Wordt Brighton geconfronteerd met de eerste seriemoordenaar in jaren?

Opnieuw genieten… van zodra je begint te lezen zit je in het verhaal… goed opgebouwd, spannend, verrassende wendingen. Een fijne reeks om te lezen.

Dodelijke affaire – Peter James
Jodie Bentley had als kind twee grote wensen: mooi zijn en rijk worden. Het eerste heeft ze bereikt met behulp van plastische chirurgie en nu werkt ze hard aan het tweede doel. Haar idee daarover is simpel: je kunt het zelf verdienen of je kunt een rijke man zoeken. Zo’n man trouwen is makkelijk, van hem af komen is lastiger, daarvoor zijn bepaalde vaardigheden vereist, maar oefening baart kunst…
Rechercheur Roy Grace is de Black Widow op het spoor. Meer en meer dringt het tot hem door dat deze moordenaar een zeer gevaarlijke, doortrapte vrouw moet zijn. Hij mag haar niet onderschatten, voordat ze meer slachtoffers weet te maken.

Ook dit is een goed opgebouwd en spannend verhaal. Niet zo verrassend als zijn andere boeken en niet zijn beste boek naar mijn gevoel… maart toch verslavend om te lezen. Ik ben al benieuwd naar het volgende deel. 

Blog

Weekend Vibes…

Vrijdag… was ik een dagje in verlof, niet van te willen, maar van te moeten, maar het kwam mij wel goed uit. Enkel het weer zat niet mee… wat was dat!! De hele dag regenen, smeltende sneeuw… dan maar binnen onder een dekentje een beetje lezen… ook gezellig! En ik was donderdag naar de bib geweest, genoeg boeken in huis. De afgelopen weken was ik mijn leesflow een beetje kwijt, teveel afleiding van de smartphone en andere onnozelheden.

Zaterdag… ben ik mijn dag gestart met een ochtendloopje van 12km. Er zat meer in, maar daar beslisten mijn darmen anders over. Ik ben altijd blij als ik ‘proper’ thuis geraak. Last van de darmen, een gekend probleem bij lopers… gelukkig valt het bij mij nog mee. Ik heb er niet iedere keer last van, maar toch… die krampjes, niet zo fijn.
Na een gezellige filmnamiddag in het zetelke… we keken naar ‘The Unforgivable‘, een mooie film met Sandra Bullock gingen we ’s avonds heel onverwachts naar een optreden van De Popkoning. Er waren kaarten over, dus ja… waarom niet meegaan. Het was leuk.

Zondag… gingen we uiteten bij Nouvellune… lekker lekker lekker! Het stond al even op onze planning om daar eens te gaan eten en zondag was het eindelijk zover. Het is er lekker, gezellig en we zijn heel vriendelijk bediend, we komen zeker terug.
De rest van de dag werd het bankhangen… een beetje lezen, wat tv kijken… gewoon op het gemakje.

Het was een fijn weekend!

Blog

Het leven zoals het is…

De werkweek is alweer voorbij sie… de tijd gaat snel!

Maandag… het begin van een nieuwe werkweek en ook eentje met wat minder goed nieuws. De nonkel die ons hier goed geholpen heeft met de badkamer is opgenomen in het ziekenhuis… geen corona of levensbedreigend, maar toch wel ernstig ziek. 
En Zoetie kreeg zijn besteld pakje… zonder inhoud! Hij heeft de postbode aangesproken en die zei dat het niet te doen is hoeveel er gestolen wordt in de sorteercentra. Ondertussen heeft Zoetie al het nodige gedaan… de vraag is nu: wanneer gaat dit opgelost geraken? En gaat hij zijn spullen krijgen aan Black Friday Korting? Of krijgt hij zijn geld terug? Wordt vervolgd!

Dinsdag… gingen we een dagje naar het werk en naar de begrafenis van een collega haar mama. Triestige momenten… wetende dat ze een fijn leven gehad heeft, verzacht de pijn toch een beetje voor de familie.

Woensdag… had ik geluk dat ik tussen de buien door een korte toer kon gaan lopen. Zo een weer! Na het werk heb ik mij in de zetel gezet met mijn dekentje… typisch winderig en nat herfstweer, brrrr! Vind ik niet zo fijn!

Donderdag… begon het pakjes-gedoe opnieuw! Een pakje van Bpost werd geleverd in de brievenbus. Vaak vinden we het pakje achteraan in onze lounge… deze keer niks ontvangen. Via Facebook de buren gecontacteerd: niemand iets gezien of gehoord. Ons pakje van Bol.com ging ook geleverd worden, maar die kwam maar niet… bleek dat het pakje zodanig geplooid was, dat het in de brievenbus gepropt werd. Gelukkig kon het doosje geplooid worden, er zat maar iets kleins in… wat voor toeren zijn dat toch! 

Vrijdag… had ik een afspraak bij de tandarts om een tand ontzenuwen, tot ik een bericht kreeg van Zoetie: je pakje van Bpost is geleverd! Gelukkig! Want begin maar hé… de post beweert dat ze het afgeleverd hebben, maar je hebt niks ontvangen. 
Deze week werd onze badkamer geverfd! Wauw, het is echt heel mooi! Beloofd… binnenkort foto’s! 

Dit weekend staat er weer geen wandeling op de planning, maar meehelpen met een verhuis.
Maar eerst mijn gepland loopje 😉 .
Fijn weekend!