Uitgelezen

Uitgelezen… #roman

Eclips – Suzan Hilhorst
Hoe kan de keuze van één persoon de toekomst van meerdere levens ingrijpend veranderen? Twee mensen houden het hoofd boven water in een wereld vol oneindige mogelijkheden. Martijn worstelt met de dementie van zijn vader en een groot familiegeheim. Sofie wil antwoorden van een oma die ze nooit gekend heeft. Los van elkaar ontrafelen ze een geschiedenis, die ze steeds dichter bij elkaar brengt. Tot een ontmoeting onvermijdelijk is geworden.

Een verhaal over familiebanden en hun geheimen. De korte hoofdstukken zorgen ervoor dat het boek vlot leest. Ik vond het een bijzonder verhaal… een verhaal dat net een beetje anders is…vooral hoe de verhaallijnen op het eind bij elkaar komen… een mooi verhaal dus!

Lieveling – Kim van Kooten
Puck is vijf jaar en woont met haar moeder in een achterstandswijk in Rotterdam. Op een dag verhuizen ze naar een kapitale villa in Zwijndrecht, waar de nieuwe man van haar moeder woont. Het lijkt een sprookje: de man – die door Puck ‘ome Meneer’ wordt genoemd – ontfermt zich over het meisje. Ome Meneer overlaadt haar met cadeaus, wast drie keer per week Pucks haren en samen maken ze lange tochten in zijn grote auto.

Een verhaal over een gruwelijk onderwerp dat je in één ruk uitleest! Het open einde vind ik wel jammer.

Nazomer – Esther Verhoef
Modeontwerpster Vivian D staat op het hoogtepunt van haar carrière. Haar bedrijf floreert, ze wordt op handen gedragen. Vlak voordat ze op een groot evenement in Parijs de rode loper betreedt, krijgt ze echter schokkend nieuws. Het dwingt haar na te denken over haar turbulente levenspad en een ingrijpende gebeurtenis die ze al tientallen jaren verdringt…

Het verhaal begon heel goed en vooral de 2 verhaallijnen die elkaar afwisselden vond ik fijn om te lezen… en dat was het… het werd langdradig, oppervlakkig en saai. Ik had echt meer verwacht… een tegenvaller!

Advertenties
Persoonlijk

Mijn-april-favorieten…

– wandelen –
Vanaf 1 april trokken we terug onze wandelschoenen aan met als doel: elke dag minimum een half uur wandelen tot een uur en dat lukt ons tot op vandaag heel erg goed. Ik was vergeten hoeveel voldoening het wandelen je geeft… de stilte… de rust… de natuur… het samen zijn… zo zalig om te doen! Ik ben echt blij dat we dit terug opgenomen hebben en dat we dit al bijna 2 maanden volhouden.

– kleine geluksmomentjes –
De eerste aardbeitjes (nog wat te zuur voor mij) – uitwaaien aan zee – afspreken met een vriendin – genieten van de natuur – de eerste roosjes in de tuin – veel lezen – ons Obi die voor het eerst naar buiten ging (wel aan de leiband) – een bloemetje kopen voor het goede doel – supertevreden zijn met de ruitenreiniger (nooit gedacht dat ramen lappen zo leuk kon zijn – ik kan het iedereen aanraden) – een lekker ijsje gaan eten – wandelen…

– favoriet gelezen boek –
Ook in april las ik 8 boeken… er zaten enkel goede thrillers tussen en ook las ik (eindelijk) nog eens een mooie roman ‘De schaduw van mijn moeder’ van Nikola Scott… maar het boek dat er voor mij uitsprong was ‘Gebroken Meisjes’… een cold case verhaal dat ik heel erg graag gelezen heb.

Blog

Instagram… #week19

De gemeente heeft veel inspanning geleverd om hier een park aan te leggen.
We wandelen er bijna dagelijks… wij vinden dit super!
Een mooie wandeling in onze ‘achtertuin’ is echt een luxe.

Dertien is een boek dat je in de greep houdt vanaf het begin.
Leest vlot en zit goed in elkaar… een aanrader!

Als we thuiswerken dan zit Obi graag op de eerste rij.
(nochtans mag ze niet op de tafel liggen)

Instagram: flavies_wereld – flavies_boekenhoekje – cat_obi

De-voorbije-week...

Back to reality…

Maandag namen we afscheid en op dinsdag was er een pensioenfeestje op het werk… zo dicht staat alles bij elkaar… vreugde en verdriet. Iets wat de ene nooit zal kennen, daar zal de andere er met volle teugen van kunnen genieten… en gelijk heeft ze… het is haar heel erg gegund.

Voor de rest ben ik gerust dat alles achter de rug is en dat we terug het dagelijkse leven kunnen opnemen. De tijd tussen het overlijden en de begrafenis was naar mijn gevoel veel te lang (van maandag naar maandag). Je zit in een bepaalde “roes” en hoe pijnlijk het ook is, ik had echt het gevoel: ik wil afscheid nemen en terug het leven oppakken.

Zo werd er veel gelezen en werd er veel gewandeld.. we zijn echt goed bezig! We hebben hier al een mooi toerke van ongeveer 5 km uitgestippeld en het is iedere keer leuk wandelen… vooral nu, nu de natuur volop bezig is met groeien.

Ook hebben we terug wat in de tuin gewerkt (vuil opruimen, onkruid wieden…)… vrijdag werd ons loungeset geleverd… nu onze lounge met tuinhuis nog… maar dat wordt nog een maandje geduld hebben.

Ondanks het overlijden en het donderwolkje boven ons hoofd… lukt het ons om positief te blijven en te genieten van alle kleine dingen die ons zo gelukkig maken. Ook op dat vlak zijn we goed bezig!

Fijn weekend!

Uitgelezen

Uitgelezen… #roman

Angel – Elizabeth Taylor
Angels droom om een beroemde schrijfster te worden komt uit. Maar tegen welke prijs?
Wanneer de jonge Angelica (‘Angel’) Deverell een opstel inlevert op school, vermoedt haar lerares dat ze stukken tekst heeft overgeschreven uit verschillende klassieke werken. Ze kan ondanks uitgebreid speurwerk geen hard bewijs vinden en moet Angel uiteindelijk het hoogst mogelijke cijfer geven.
Jaren later is Angel een gevierd schrijfster, rijk geworden door het produceren van de ene na de andere warrige, melodramatische roman over de Engelse aristocratie. Maar het is niet Angels carrière die de lezer gevangen houdt, het is Angel zelf: haar extreme ijdelheid, haar bizarre zelfoverschatting, maar ook haar vasthoudendheid om weer een boek af te leveren zijn fascinerend. Angel leeft in een fantasiewereld waar niemand haar bereiken kan.

Na lovende recensies was ik heel erg benieuwd naar dit boek… het is een leuk boek om te lezen, maar toch had ik er meer van verwacht. Ik vond het niet slecht, maar ook niet wauw.

Hotel Claremont – Elisabeth Taylor
Op een regenachtige zondagmiddag in januari neemt mevrouw Palfrey haar intrek in hotel Claremont. Ze is onlangs weduwe geworden en wil de jaren die ze nog voor zich heeft daar doorbrengen.
Haar medebewoners vormen een bont gezelschap van excentriekelingen, met een obsessieve interesse in de dagelijkse menukaart. Met elkaar gaan ze de strijd aan tegen de zich voortslepende eentonige dagen en de naderende dood.
Maar dan ontmoet mevrouw Palfrey de knappe, jonge schrijver Ludo. Het is het begin van een ongebruikelijke vriendschap.

Een grappig, maar ook triestig verhaal over vriendschap en eenzaamheid… ik heb het graag gelezen.

Laat me niet alleen – Sarah Armstrong
Anna Pierce, een 37-jarige grafisch ontwerper, woont in een eenvoudig huurhuis. Als ze nieuwe buren krijgt, merkt ze bijna direct dat Charlie, het buurmeisje van vijf jaar, mishandeld wordt door haar moeder en diens vriend. Anna neemt herhaaldelijk contact op met de politie en maatschappelijk werk, maar de verwachte ingreep van beide instanties blijft uit. Dan neemt Anna een drastisch besluit: ze ontvoert het kind en vlucht naar een oude bekende in een afgelegen gebied. Daar geeft ze het kind liefde, veiligheid en stabiliteit. Maar als de politie hen na drie maanden ontdekt, dreigt voor Anna een gevangenisstraf en is de toekomst voor Charlie onzeker.

Toen ik aan het boek begon had ik een totaal ander verhaal verwacht… het boek leest vlot en je wil steeds verder lezen… maar toch is alles heel ongeloofwaardig. Ondanks het boek wel wat meer diepgang kon gebruiken is het een mooi verhaal… maar ook niet meer dan dat. 

Persoonlijk

Een week geleden…

…kreeg ik om half 6 ’s ochtends telefoon: je moet naar de palliatieve komen, want het gaat echt niet goed met de Zieke!

Volledig in de war maakte ik mij klaar en nam ik de bus… terwijl er een auto voor de deur staat. De bus was te laat… maar na een loopje, was ik gelukkig wel op tijd! 5 minuten later is hij overleden. Een heel emotioneel moment… zoveel verdriet… zoveel leegte.

 

~ nooit meer lijden ~
verdriet om zijn pijn

~ eindelijk rust ~
voor ons een gerustelling

~ veel te jong ~
verdriet om zijn leeftijd

 

Vandaag nemen we voor de laatste maal afscheid van mijn papa… samen met de familie.
Het wordt een dag vol emoties… verdriet… maar vooral eentje met vele herinneringen.

° 07/04/1956 † 13/05/2019

Blog

Instagram… #week18

We gingen nog eens eten bij Balls & Glory.
En ook deze keer hebben we heel lekker gegeten.

Het was weer bib-tijd!
Zonder lijstje en toch enkele boeken vanop mijn te-lezen-lijstje mee… leuk!

Onze lieve Obi heeft af en toe eens een momentje voor haarzelf nodig.
En een plekje naast de kast is de ideale plaats.

@Instagram: flavies_wereld – flavies_boekenhoekje – cat_obi

De-voorbije-week...

De voorbije week…

De week begon niet zo fijn… de Zieke is overleden op maandag… (eindelijk) verlost van zijn lijden… en de rest van de week was het eerder geleefd worden dan echt leven.

Heel veel moest er niet meer geregeld worden, er werd op voorhand al het één en ander geregeld, zodat er op de moment zelf niet te veel meer nagedacht moest worden over bepaalde zaken.

Ik ben al de hele week zo moe… ondanks we het overlijden voelden aankomen, toch doet dat wat met een mens. De afgelopen dagen werd er niet meer gewandeld… ook gezonder eten lukt niet meer… lezen gaat ook moeizaam… maar ik ga mij herpakken! Te beginnen met een mooie wandeling deze middag.

Fijn weekend!