Genoeg is genoeg…

Na een heel fijn en rustig weekend werd ik wakker op maandag met alweer hoofdpijn… stress, zorgen… een nieuwe werkweek šŸ˜¦ . Al die jaren dat ik graag ging werken, dat ik mijn werk zo graag deed… waar is dat gevoel naartoe? Met een ambetante kop richting het werk… om dan (zoals verwacht) de ene na de andere die naar mijne bureau komt met de ene vraag na de andere. Vragen waar ik zelf het antwoord niet op weet, nog maar te zwijgen van hoe ik momenteel mijn werk moet doen. Ik weet niet hoe ik het moet aanpakken, ik zie er mij geen beginnen meer aan. Ga je bij de overste die weet het ook niet, zolang het werk maar gedaan is.

Ik zit nu al meer dan week met de handen in het haar… vraag je hulp, krijg je er geen omdat er geen ruimte is… elke dag hetzelfde: dat moet nog gebeuren, dat moet nog gebeuren…

Maandag had ik echt zoiets van… genoeg is genoeg!! Elke dag voel ik mijn energiepeil dalen, ben ik heel vaak moe, slaap ik heel veel en heb ik bijna dagelijks hoofdpijn. Ik doe lastig tegen de mini-me’s, tegen Zoetie… ik ben precies mezelf beetje bij beetje aan het verliezen.

Het kan toch niet de bedoeling zijn dat 1 persoon het werk van 2 man moet doen. Ik heb nu voor mezelf uitgemaakt wat ik wel nog doe, wat ik niet meer doe. Gelukkig is er een collega die een deel overneemt (zonder weten van de bazin), maar ik doe het niet meer! Ik heb bepaalde taken die elke dag moeten gebeuren en gecontroleerd moeten worden en ik zal zorgen dat dit ook gebeurt, maar alles wat er bijkomt wordt niet gedaan of blijft maar liggen. Een werkdag bij ons is 7u36 en lukt het niet in die tijd dan moeten de bazen er hun conclusies maar uit trekken.

Dinsdag heb ik eens mijn beklag kunnen doen bij iemand die een trapje hoger staat dan mij en een trapje lager dan onze bazin en zij had ook zoiets van: op die manier kan je je werk niet doen, vooral niet goed doen. Alles wordt maar voor de helft afgewerkt omdat er zoveel ligt om te verwerken. Nog maar te zwijgen over problemenĀ die er elke dag bijkomen waar niemand een antwoord op heeft. Zij heeft ervoor gezorgd dat er een klein lichtpuntje komt in die donkere tunnel… hopelijk iets dat het werk vergemakkelijkt… dat zal blijken de komende dagen, maar ik hoop het… want het enige wat ik wil… isĀ terug graag gaan werken zonder al te veel zorgen.

enough-is-enough-and-its-time-for-a-change-quote-1
Advertenties

19 comments

  1. Je hebt groot gelijk. Het kan maar een signaal zijn naar je baas toe dat het echt niet meer lukt als bepaalde zaken gewoon blijven liggen. 1 iemand kan niet het werk van 2 mensen doen. Overal wordt er bespaard, mensen die met pensioen gaan worden niet vervangen, maar het werk blijft wel hetzelfde hĆ©. Bij mij op het werk beginnen ze een burn out gewoon als een logisch gevolg te zien, een te verwachten incident in plaats van iets dat vermeden moet worden… Ik hoop dat het bij jou niet zo ver komt.

  2. Dat is zo frustrerend. Overigens heel herkenbaar. Zo hebben wij ook een tijdje moeten werken. Toen ben ik zelf prioriteiten gaan stellen. En het andere werk dat kon wachten laten liggen. Uiteindelijk is ook de klant gaan klagen en die heb ik doorgestuurd naar de baas. Overigens kun je tegen je collega’s zeggen die steeds komen vragen: “Wat denk je zelf!!” Meestal weten ze het wel, maar zijn ze bang om keuzes te maken. Of willen ze de verantwoording van een bepaalde keuze niet zelf dragen.
    Ik hoop dat er op korte termijn iets gaat veranderen en dat de rust en gezellig werksfeer weer terug komt. Het is zo fijn wanneer je met plezier op je werk kunt zijn.

  3. Ik ken je probleem, ooit zelf onderuit gegaan ….
    Werken hoeft niet altijd leuk te zijn, maar het moet wel gezond blijven……..
    En let goed op u zelf, want ga jij onderuit dan heeft dat effect op de mini’s en Zoetie…. en jezelf niet te vergeten.
    En na jou zit er daarna iemand anders op de stoel, en jij zit met de brokken.

  4. Uitkijken, Flavie, voor je het beseft loert er een burn out om de hoek. Zoveel is het allemaal niet waard. Op tijd gas terugnemen, de dingen wat relativeren en voldoende tijd maken voor jezelf en voor je gezin, da’s het beste wat je kan doen, denk ik.

  5. Wat goed dat je hier de grens trekt. Je moet niet met een Burnett out thuis komen zitten. Wellicht is het een idee om een tijdslimiet te stellen. Wanneer moet er uiterlijk verandering of hulp zijn. En dan weer aan de bel trekken. En weer indien nodig, maar dan ook niet meer. Werkgevers denken kennelijk dat alles wel los zal lopen, maar zij zitten niet voor niets op die enorm goed betaalde positie. Goed gedaan!

  6. Mooi, gewoon de grens trekken voor jezelf. Als jij uitvalt wegens een burn-out ofzo dan zal er nog meer werk blijven liggen. Niemand wordt daar beter van. Gewoon doen wat je kan, en niemand heeft wat te klagen! Succes met je nieuwe instelling!

  7. Om zo, in die omstandigheden te moeten gaan werken, lijkt me echt verschrikkelijk. Goed, dat je voor jezelf nu grenzen hebt gesteld, want voor je het weet storm je af op een burn-out šŸ˜¦
    Ik hoop zo voor je, dat er heel snel een oplossing mag komen!

  8. Flexibiliteit is een woord dat heel snel in de mond wordt genomen, vaak ten koste van werknemers. Goed dat je aan de alarmbel trekt want idd: zo kan het niet verder. Bewaak die grenzen maar goed, van een gezondheid heb je er maar een en dat heeft z’n invloed op alles en iedereen.

  9. Je hebt groot gelijk seg. Goed dat er iemand je signalen opvangt en er ook effectief iets mee gaat doen. Hopelijk wordt het dan wat draaglijker voor jou!

Laat hier een berichtje achter...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s