Sinds 1 juli hebben we een nieuwe tijdelijke collega ‘DB‘ ter vervanging van een collega die 2 maand loopbaanonderbreking neemt. De bedoeling is dat hij mij vervangt zodat mijn andere vervangers hun werk kunnen blijven doen, zodat er niet nog meer achterstand gecreëerd wordt tijdens de verlof periode.

Zijn eerste werkdag installeert hij zich op de bureau rechtover mij, zijn plaatsje… alles aan de kant… de rekenmachine ne zwier naar daar… papieren naar ginder… kabels worden losgetrokken (al die moeite om die mooi samen te binden!)… schermen worden verzet langs alle kanten… diepe zucht (van mij dan)… eens geïnstalleerd: we gaan er aan beginnen.

Mijn taken:

  • meer dan 80 mails per dag ~ verwerken/behandelen
  • getuigschriften inboeken ~ tussen de 80 à 90/dag
  • getuigschriften/akten/enz… uitboeken ~ de ene dag 10, de andere meer dan 500
  • post sorteren
  • betalingen invoeren
  • provisies vragen
  • hier en daar telefoons beantwoorden
  • mensen helpen aan het loket

Wat hij zou moeten doen:

  • mails verwerken/behandelen
  • getuigschriften inboeken
  • getuigschriften uitboeken

We zijn vertrokken… hij opent de mail… verandert de kleur van binnengekomen mails… doet dit nu zo en zo… een diepere zucht.
Alles wat ik hem uitlegde, kreeg ik de vraag: waarom doe je dit zo en niet zo? Omdat wij dit al meer dan 10 jaar doen!!! De Betweter die op alles commentaar heeft!
Ik ben diene vrijdag gevlucht… altijd maar weer uitleggen waarom wij zo en niet zo werken… vermoeiend!!

De daaropvolgende week was ik in verlof (ons zalig weekje zee) en gingen er andere collega’s hem opvangen/helpen… De collega van de maandag heb ik de vrijdag nog gebeld met de boodschap: hou je al maar vast, dat komt daar niet goed!!

Zo gezegd, zo gedaan… de eerste week was een ramp. Alles op zijn manier… niet luisteren hoe het moet… en vooral zijn eigen goesting doen… in de clinch met de collega’s en dat voor iemand die een vervangingscontract heeft!!

Maandag op het werk, open ik de mail en er zitten 30 mails in… heeft hij chance… meestal zijn dat er veel meer, maar de notarissen gaan ook op verlof… het wordt rustiger op het werk. Een hele dag… ja, je leest het goed… een HELE dag is hij daar aan bezig… 30 mails?!?! Diepe diepe zucht! Getuigschriften inboeken gaat nog net, maar meer taken kan hij niet aan.

Vandaag zaten er ’s ochtends 20 mails in de mailbox, de ideale moment om hem eens iets anders aan te leren. Ons bazin wil dat hij de post er ook bijneemt. Om half 11 werd er aan hem gevraagd of hij tijd had om mee te helpen aan de post… hij zei: ik ben nog bezig aan de mails. Toen was  het mij te veel en kwam er stoom uit mijn oren!! Er zaten (gdv!!!) maar 20 mails in!! Hoe lang kunt ge daar in godsnaam aan bezig zijn??? En dan zijne uitleg… ik was om te ontploffen hé! Ik heb het één en ander naar zijn hoofd geslingerd (wel beleefd), want met zijne uitleg iedere keer, jongens toch! Het ligt niet aan hem maar aan de andere.

Hij is gaan uithuilen bij de bazin… meer dan een uur. En het komt er nu op aan dat we hem maar gewoon moeten laten doen, we moeten de kerk in het midden laten.
Ik ben een vlugge werker en hij is secuur en correct… met grote opengetrokken ogen kon ik niet geloven wat de bazin tegen mij zei!

Dat broekventje (ook DB hé ;-)) werkt hier 8 dagen…’weet’ het allemaal zoveel beter dan ons, de mensen die er al meer dan 10 jaar werken en we moeten hem gewoon laten doen. Awel, mevrouw De Bazin… ik zal hem laten doen, maar hij zal het geweten hebben. Al wat hij moet doen, zal hij moeten doen… geen compassie meer.

Nu komen er 2 rustige weken aan, maar eens terug augustus wordt het terug veel drukker… dan zal hij zweten… en ik verheug me er al op… 🙂

unnamed

Advertenties