Mini-me Noach is lief, aanhankelijk, sociaal, leergierig maar vooral nonchalant en dat zet zich verder in zijn schoolresultaten. Hij weet heel veel maar als je niet zegt tegen hem, doe je huiswerk, leer je lessen… dan doet hij dit niet.

Bij de mama week wordt er huiswerk gemaakt, huiswerk verbetert, worden de lessen opgevraagd… zelfs tijdens de vakantie wordt er geregeld eens geoefend (op schrijven)… wat volgens de juf zeker geen kwaad kan… met als gevolg… goede punten.
Bij de papa wordt er huiswerk gemaakt, niet verbetert (af en toe vergeet hij zijn huiswerk te maken, gevolg puntenverlies), lessen worden niet opgevraagd en tijdens de vakantie wordt er niet voor school gewerkt… met als gevolg… geen goede punten.

Zijn voorlaatste rapport was hij 12% gedaald (ik kreeg bijna een attack!!)… dat kon toch niet! Toen heb ik mij eens van mijn minst mooie kant laten zien, ik was echt heel erg boos op hem.
Het voelt zo frustrerend aan te weten dat hij het kan, maar het niet wil.

Ik hield mijn hart al vast voor zijn volgend rapport en je gaat het niet geloven… hij was 10% gestegen… en ik had echt zoiets van, zie je wel dat je het kan!

In mei werd ik opgebeld door de zorgjuf om eens te kijken hoe we hem kunnen helpen… hij heeft moeilijkheden met schrijven, leest niet vlot genoeg…
Toen heb ik uitgelegd, dat ik heel veel tijd en energie steek in het zorgen dat zijn huiswerk gemaakt is, dat er een boek gelezen wordt in de vakantie, dat we rekenoefeningen maken terwijl we op baan zijn, dat er geoefend wordt op spelling in de vakantie… maar dat het geen zin heeft, als dit van 1 kant komt en dat ik er ook mee stop… ik kan de energie niet meer opbrengen. Het klinkt misschien cru, maar ik wil ook eens de mama zijn waar er plezier kan gemaakt worden en die niet rond loopt, zaagt en klaagt… lees een beetje… schrijf hier een paar zinnetjes… wat is de som van… ze kon mij geen ongelijk geven…

Maandag werden we uitgenodigd op school, het CLB had een aantal testen afgenomen.
Om te beginnen zou het geen kwaad kunnen om schrijftherapie te volgen. Hij schrijft links en schrijft heel erg krampachtig (al die extra oefeningen thuis waren toch niet voor niks).
Zoals hij nu bezig is, geraakt hij zo door het 5e leerjaar en het 6e leerjaar… maar naar het middelbaar toe, denken ze dat er meer problemen gaan komen. Hij haalt momenteel heel veel kennis uit de les, zodat hij thuis minder moet leren maar dat gaat niet blijven duren natuurlijk.
Daarom stelden ze voor om hem het 4e leerjaar opnieuw te laten doen, zodat hij volgend schooljaar kan ‘rijpen’ naar de toekomst toe…

Het eerste moment had ik zoiets van: dju toch! Maar ik kan er mij wel in vinden. Het zal zeker geen kwaad kunnen naar zelfstandigheid toe, want nu weet hij… mijn broer zal dit en dat wel doen voor mij… mijn broer zorgt er wel voor dat ik dit en dat niet vergeet…

En momenteel maak ik mij nog de meeste zorgen om zijn broer… Noach is sociaal en hij trekt zijne plan wel, maar Milan… geen broer meer om zorg voor te dragen, geen broer meer in de klas… ik ben er zeker van dat dit een beetje pijn zal doen aan zijn kleine hartje….
Maar dit zijn zorgen voor later… eerst dit schooljaar nog afmaken… dan genieten van een welverdiende vakantie… en dan zal mama er zijn om hen beiden op te vangen, op te volgen en vooral om hen beiden te steunen!

24863-One-Day-At-A-Time

Advertenties