Op het werk…

Appreciation-quote

De eerste dag na een heerlijk weekje verlof en het zit er al bonk op!

Zoals jullie al weten, of niet weten… werk ik bij een overheidsdienst en dit sinds 1 september 2003. Al bijna 12 jaar een half lang doe ik mijn werk met veel enthousiasme en plezier. Door allerlei wetten en regeltjes is er nooit de mogelijkheid geweest tot een vaste benoeming.
Oké, het is zo… jammer, want ja ik blijf maar dobberen in niveau D… maar niet klagen… er zijn veel andere voordelen… ik werk 38u per week zoals ik dat wil (geen vaste uren – gemakkelijk met de schooluren), extra vakantiedagen (gewerkt op brugdagen – tussen Kerst & Nieuwjaar – ideaal  met de schoolvakanties)… er kan gemakkelijk verlof genomen worden… en qua werk hebben we het ook niet lastig.

Ondertussen is men vanuit Brussel bezig met postulaties, waarbij je kan postuleren naar een bepaalde betrekking in een bepaald kantoor. Aangezien er in ons kantoor 2 plaatsjes vrij zijn, kon er gepostuleerd worden. In januari kreeg ik bericht dat ik er bij was… whiii!!
Eindelijk de kans om examens mee te doen! Niet dat ik zoveel ambities heb, maar een niveau hoger zou leuk zijn (zeker als je weet dat mensen in niveau C die 4/5e werken meer verdienen dan een niveau D!).
Er kon bezwaar getekend worden tot 3 februari en daarna gingen we bericht krijgen wanneer de stages zouden beginnen (ook zoiets… je werkt er al al die jaren, maar je moet dan je ontslag geven, je stage doen en dan wordt beslist of je aangenomen wordt of niet (??)… een formaliteit dus).

Tot op vandaag hadden wij nog niks vernomen (wat niet zo raar is, want de administratie in Brussel is niet van de rapste) maar toch besloot mijn andere collega die er ook bij is, eens te bellen om te polsen hoe het zit… en wat kregen wij te horen… alles zit bevroren en dit voor onbepaalde duur… dat menen ze toch niet?!?!
Ik heb dan eens gebeld met de mevrouw die zich bezig hield met de postulaties en zij bevestigde dit ook… er zijn bezwaren van het management (bedankt hé!) waardoor er een wervingsstop is.

Wat voor klucht is dat toch?! Het gaat hier over 3 benoemingen van mensen die er al tientallen jaren werken!!

We stonden met 3 op de lijst, ook nog een collega in Antwerpen… ik heb die mevrouw gebeld, die viel compleet uit de lucht en kon er ook niet mee lachen natuurlijk.

Wat mij zo kwaad maakt is…
… ik ben niveau D maar ik moet wel het werk doen van een niveau C
… er gaat iemand in zwangerschapsverlof… Flavie zal die taak wel bijnemen (de boekhouding van het kantoor waar ik niks van weet)… met als uitleg: jij kan dat wel
… er is achterstand, wie moet er extra werk bijnemen… Flavie
… bestellingen van papier, toners… Flavie zal dat wel doen

Iedere dag opnieuw is het doorwerken… elke week opnieuw werk ik een dag of 2 van 7u tot 18u om tegen het eind van de week alles gedaan te krijgen…

De oudere generatie (wel benoemd-wel examens-hogere wedde) loopt er rond met de mentaliteit van 25 à 30 jaar geleden… op het gemak en niks forceren… maar zij krijgen wel geregeld premies van dit en premies van dat… zomaar… awel, collega’s… IK BEN HET BEU!!!

Ik was zo blij dat we er bij waren… we zijn op dezelfde dag beginnen werken bij ons op kantoor en we zouden op dezelfde moment benoemd worden, meer kansen krijgen… domme toch!
We waren er zo dichtbij…

Never-lose-Hope
Advertenties

25 comments

  1. Da’s weer bij ons… Onbepaalde duur opschorten… Is da ook 10 jaar gelijk wij die der werken?
    En we schuiven weer allemaal lekker op… Maar klagen mogen we ni e! ( da zeggen ze toch).
    Begrijpen wie begrijpen kan. Ik ben daar alleszins NIET bij. Gaat mijn verstand te boven.
    Tot morgen? Op de hypotheken! 😕

  2. Flavie, ik begrijp je volkomen, want ik kom dagelijks met dergelijke situaties in contact. De uitleg zal wel kloppen, ze zullen aan handen en voeten gebonden zijn. Ik voel met je mee maar je mag de statutairen niet over 1 kam scheren. Ook onder die mensen zijn er een pak die wekelijks veel uren kloppen en die ook niet profiteren van de anderen. De contractuelen van heden hebben het niet makkelijk om bevorderd, benoemd te raken maar dat is gewoon de tijdsgeest. Eens je benoemd bent is het quasi onmogelijk om ontslagen te worden en dat is vrees ik waar het schoentje wringt, niemand weet wat er gaat gebeuren in de toekomst. De tijd voor de opeenvolgende regeringen om op hun lauweren te rusten is voorbij en daardoor voorzichtigheid geboden. Laat de hoop niet zakken misschien ben je er binnenkort toch bij.

    1. Er zijn inderdaad contractuelen die hun werk doen zoals het hoort, maar de meerderheid (bij ons op kantoor) denkt daar anders over… zij verdienen goed hun boterham, zitten vast… waarom nog moeite doen?
      In januari een brief krijgen waarin staat: je wordt toegelaten tot de stages en dan ineens alles bevriezen (zoals wil het noemen) dat kan toch niet? Had mijn collega niet gebeld, wisten we het nog niet… zo zit de administratie in elkaar… jammer genoeg.

  3. En dan vinden ze het raar dat je gedemotiveerd raakt. Mijn vrouw heeft ongeveer zo’n zelfde situatie. Maar wat moet je in de huidige tijd, je bent blij dat je een job hebt om de rekeningen te betalen.

  4. een situatie die me bekend voorkomt Flavie…

    bij ons op het werk werden een contracten voor 1 jaar afgesloten en pas op 31 december vernam je of kon terugkomen of niet….

    hoe wil men het personeel motiveren, als je zelf een onzekere situatie creëert..

    hopelijk komt het voor jou vlug in orde.

    groeten

  5. Ai zo jammer 😦 Ik denk niet dat ik in de overheids-mentaliteit zou kunnen aarden. Ik hoor ook regelmatig verhalen van een vriendin die aan de overheid werkt, en een andere vriendin die bij de KUL werkt (waar ze ook met niveaus werken, en die vriendin wacht ook al 6 jaar op promotie enz). De privé ligt mij beter; daar kan je zelf nog dingen veranderen, iets betekenen, en oké ja daar lopen soms ook profiteurs rond, natuurlijk, overal! Minder verlof wel 😉

  6. Ik begrijp jouw frustratie, Flavie. Op zo’n manier wordt het moeilijk om gemotiveerd te blijven voor de job. Maar dat lijkt tegenwoordig overal de tendens te zijn : mensen hun kansen afnemen maar tegelijk eisen dat ze gemotiveerd en enthousiast blijven.
    Je hoop mag je nooit verliezen, Flavie. Ooit komt het wel goed.

  7. Wat een ongelofelijk vervelende situatie! Ik kan je frustratie wel begrijpen hoor, dat is ook helemaal niet fijn om ergens te zitten en nooit een keer verder te kunnen geraken. Zeker als je hard werkt, maar het bijhorende loonbriefje ook nooit krijgt!

  8. He bah, hoe irritant en frustrerend!! Ik hoop dat ik je nu een beetje kan opvrolijken… heb je namelijk genomineerd voor de Liebster award! Meer informatie hierover kun je vinden op mijn blog. Hoop dat je mee doet en ik en andere bloggers je zo (nog) beter leren kennen. Liefs, Marij

  9. Wat erg voor je 😦
    Zelf ben ik die dingen gewoon. Examens doen bij ministeries, er door zijn en dan toch nog in de wervingsreserve komen… Een mens zou voor minder zijn engelen geduld verliezen.

      1. Ja, het is vaak téveel van het goede wat misbruik maken van iemand zijn goedheid en gedienstigheid betreft bij de overheden in ons land.

Laat hier een berichtje achter...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s